«اعتکاف» رمضان کوچک

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از مکران نیوز؛برخی زمانها و مکانها ارزشی والا دارند ماه رجب ارزشمند است، ماه سلوک و زدودن زنگارهای شیطانی از آیینه دل است، ماه رجب ماه اعتکاف است.در این ماه، که هنگامه تحول است، عاکفان کوی دوست، با حضور در صحن و سرای دوست، پله های سلوک را پیموده و پله پله به خدا نزدیکتر می شوند. معتکف روزه اش، نمازش، حضورش در مسجد و دیگر اعمالش مایه تقرب است.

این روزها روزهای عزیزیست، روزهایی که بندگان خدایی که از مدت ها قبل به فرشتگان وعده ای بزرگ داده بود، قرار است جشن بندگی داشته باشند،

داستان از آنجا شروع شد که خیلی ساده، خداوند در آیه سی سوره بقره از ماجرایی جالب نام میبرد، ماجرایی که فرشتگان به خداوند گفتند، باز انسان؟ آیا قرار است برای بار دیگر موجوداتی خلق کنی که در زمین فساد کنند؟ و خداوند چه آرام پاسخ میدهد، من چیزهایی میدانم که شماها نمیدانید!

و انسان را آفرید، موجودی که خود خدا به خودش آفرین گفت برای این خلقت بزرگ، و تو همه ی این شور و نشاط خلقت را در علی علیه السلام به تماشا نشسته ای!

امام خامنه ‏اى(مدظله ‏العالى) در خصوص اعتکاف فرمودند: یکى از رویش ‏هاى انقلاب اعتکاف است. اعتکاف که قلب ماه باکرامت رجب محسوب مى ‏گردد، فرصتى است براى خلوت گزینى با حضرت دوست (خدای متعال )و البته چنان‏که حضرت على(ع) فرمود: «من عرف نفسه فقد عرف ربه» مقدمه خلوت با پروردگار عالم نیز، خلوت با خویش است و لذا ایام البیض که هنگامه اعتکاف است، مى‏تواند فرصتى براى محاسبه نفس و تمرین مراقبت باشد.

ماه رجب که ماه خدا نام گرفته است براى ورود به حریم وصل او باید ابتداء خویشتن خویش را یافت و در خلوت با خود نقشه خودسازى و طرح برنامه اصلاح و هدایت نفس را عملیاتى نمود و سپس در مقام درک فیض قرب الهى بر آمد.

در عصر و زمانه ای به سر می بریم که بسیاری از رذائل اخلاقی و پستی و پلشتی ها در جامعۀ معاصر به انحاء مختلف در میان عموم مردم رخنه کرده است، لذا باید به دنبال راه فراری از این آلودگی ها و بحران های اخلاقی بود، زیرا در کمترین زمان ممکن این آلودگی ها زنگارهایی را در دل  و قلب انسان ایجاد خواهد کرد ، لیکن اعتکاف می تواند همچون نسخه ای شفا بخش زنگار را از دل ها بزداید.

در شب و روز اول باید به امر تخلیه پرداخت یعنى گام اول که با ایجاد حالت سرزنش‏گرى و لوّامیت همراه است با صلابت و قدرت برداشته مى ‏شود، در این مرحله به ‏وسیله توبه و استغفار  و انابه به درگاه الهى، ضمن شستشوى جان و دل از پلشتى ‏هاى گناه، موانع بین خود و خدا را بر مى ‏دارد و بدین سان سرزمین نفس را از زنگارها و علف هاى هرز پاکسازى مى‏ نماید و در شب و روز دوم، به ‏وسیله جاذبه ‏هاى معنوى توسل و ذکر و دعا و مناجات و تلاوت قرآن، خانه دل را زینت مى بخشد و در نهایت با الهام از با عظمت‏ترین اعمال مستحبى یعنى اعمال امّ‏داود در مقام گام سوم، و آخرین روز و شب اعتکاف، موفق به تجلى و آشکارسازى همه زیبائیها و حسنات در ظواهر رفتار و سبک زندگى مى ‏گردد.

بنابراین اعتکاف توقف طولانى در یک مکان و ملازمت داشتن بر چیزى همچون اصلاح و هدایت نفس است و آثار و نتایج فراوانی دارد اوج قله اعتکاف آن است که عقل و قلب  و اعضا و جوارح را، فقط به سمت اعمال صالح هدایت کند و آنها را تنها به درگاه خداوند متعال رهنمون باشد و اراده‌اش را مقدس و نفس سرکش را با قید و بندهایی مراقبت نماید و کارهایی که روزه‌دار را به کمال صیام می‌رساند به‌جا آورد و نسبت به آنچه باعث اقبال روح و جان آدمی به خداوند می‌شود ملتزم باشد و آنچه او را از خداوند دور می‌کند، ترک کند. 

انتهای پیام/