اول ورزشکار تربیت و حفظ کنید بعد به فکر درآمدزایی باشید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت جام پارسی، نشست تخصصی کمیته نرخ گذاری اماکن ورزشی استان روز گذشته برگزار شد و مصوب گردید اماکن ورزشی دولتی با 10درصد افزایش و اماکن ورزشی بخش خصوصی با 12درصد افزایش نسبت به سال 94خدمات لازم را به مردم و جامعه ورزشکاران ارائه نمایند.

همچنین در این جلسه مقرر شد نرخ ورودی به باشگاه های ورزشی از این پس 70000ریال باشد و نرخ استخرها نیز نسبت به سال گذشته با افزایشی تا سقف 10 درصد روبرو خواهد شد.

تا اینجای کار شاید به علت تورم موجود در کشور این اقدام کمیته نرخ گذاری امری عادی به نظر برسد اما مقوله ورزش با برخی مباحث اجتماعی، فرهنگی خیلی متفاوت است و آثار و برکات جامعه سالم و به دور از کم تحرکی بر هیچ‌کس پوشیده نیست.

ورزش در کنار ایجاد شادابی و سرزندگی در زندگی فردی، تبعات فراوانی برای جامعه نیز به همراه دارد و یکی از اقدامات همواره مثمر ثمر در برخورد با ناهنجاری‌های اجتماعی و فرهنگی مانند اعتیاد، بیماری، فحشا و... ورزش به حساب می آید.

سرانه پایین مکان های ورزشی در استان قم چند سالی است که داد اهالی ورزش استان را در آورده و رسیدن به 43 سانتیمتر فضای ورزشی در استان به ازای جمعیت استان نشان از نبود یک همت مضاعف در ساخت و تجهیز اماکن ورزشی و تشویق جوانان به استفاده از همان مقدار مکان ورزشی است.

این‌که ورزش هم مانند دیگر مقولات هزینه‌بردار است و حتی مشارکت بخش خصوصی در ایجاد و راه اندازی اماکن ورزشی چه  میزان توانسته در جذب افراد به ورزش مؤثر بوده بر کسی پوشیده نیست ولی بازهم تکرار می کنیم بحث ورزش با دیگر مقولات متفاوت است چرا که به علت عدم سرمایه گذاری در جذب نونهالان و جوانان چه در قسمت بانوان و چه در قسمت آقایان امروزه جامعه ما گرفتار بلایای اجتماعی و پیری زود رس کرده است و طبعاً در آینده نه چندان دور همین عدم حمایت از ورزش لطمات جبران ناپذیری را بر پیکره جامعه وارد خواهد کرد.

در برخورد با ورزشکاران قمی یکی از مطالبی که آن‌ها همواره بر آن تأکید دارند نبود ورزشگاهی در دسترس است به عنوان نمونه بانوان ورزشکار قمی از نقاط مختلف شهر باید به علت معذوریت و محدودیت های فراوان راهی ورزشگاه‌های خارج از شهر شوند تا بلکه بتوانند ورزش حرفه ای خود را ادامه دهند که همین موضوع باعث دل‌زدگی ورزشکاران و رها سازی ورزش در بین آن‌ها شده است و یا در موارد دیگر نبود ورزشگاهی استاندارد و با کیفیت برخی رشته های تخصصی را با مشکل روبرو کرده است.

در مورد فوق اگر کمیته محترم به جای اینکه بر استانداردسازی و نظارت بر اماکن بیشتر توجه داشته باشد باعث آن می شوند که همین تعداد ورزشکار هم به علت گرانی اماکن و تجهیزات ورزشی عطای ورزش را به لقای آن ببخشند.

در اینکه ورزش شنا، فوتبال و فوتسال از ورزش های پرطرفدار جوانان قمی است شکی نیست ولی شاید یکی از تبعات چنین تصمیمی نهایتاً جداشدن همان تعداد قلیل ورزش کار قمی از ورزش استان بینجامد.

در اکثر کشورهای پیشرفته دنیا هزینه می‌شود تا جوانان جذب ورزش شوند که به سمت معضلات اجتماعی نروند ولی در اینجا حتی کسی هم که حرفه ای ورزش می کند اگر توانایی پرداخت نداشته از ورودش به ورزشگاه هم ممانعت به عمل می آید و بعدها باید بسیار خرج کنند تا جوان افتاده در منجلاب را نجات و به جامعه برگردانند.

در نهایت بهتر است به جای اینکه بهای استفاده از اماکن ورزشی را گران کنیم پیش به سمت جذب و تخصصی سازی رشته های ورزشی رویم تا در چند سال آینده بتوانیم به آن افتخار کنیم تا آنکه به فکر پر کردن جیب ها باشیم.