خودسازی در کنار تلاش برای ارتقای سطح علم، دو مشخصه یک معلم خوب است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  چشم برخوار، هفته معلم بهانه ای شد برای گفتگو با یکی از معلمان دبیرستان امام علی (ع) دولت آباد در جایگاه: معاون پرورشی این آموزشگاه، که همانند همه معلمان در هر رشته ای از جایگاهی بسیار والا برخوردار است.

 مختصری در مورد خودتان بفرمایید.

بنده مجتبی رمضانیان، معلمی را از سال ۱۳۶۷ شروع کردم. ابتدا معلم دروس دینی و عربی بودم و سپس تحصیلات خود را در مقاطع لیسانس الهیات و فوق لیسانس فلسفه کلام ادامه دادم.

نظر شما در مورد جمله «معلمی شغل انبیاست» چیست؟

در این رابطه باید به قبل برگردیم، اساسا معلمی کار خداست؛ اولین معلم خداوند است (الرحمن، خلق الانسان، علمه البیان)، اولین کسی که بیان و نطق را آموخت و اولین معلم خود خدا بود.

در مورد پیامبران هم به پیامبر اسلام؛ اولین خواندن را او آموخت، در آغازین رسالت پیامبر فرمود: اقرا باسم ربک الذی خلق؛ او فرمود تا خواندن را بیاموزد و به وسیله خواندن انسان ها را آگاه کند، پس آگاهی بخشیدن، معلمی کردن در ابتدا کار خود خداوند است و خداوند آن را به عاریت در اختیار پیامبران و انبیاء خودش قرار داد.

انسان هایی که از جانب خدا مأمور شدند تا به انسان ها آگاهی ببخشند تا در اثر این آگاهی زندگی معتدل، مناسب و سعادتمندانه را دنبال کنند.

لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا معهما الکتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط.

خداوند پیغمبرانش را فرستاد و قانون را (کتاب یعنی وسیله فهم و آگاهی) و میزان، وسیله سنجش خوب از بد را برای ما قرار داد تا با این دو وسیله مردم را آگاه کند و مردم به وسیله آگاه شدن، عدالت و قسط را در جامعه برپا کنند و کار پیغمبران آگاهی بخشیدن است،

پیغمبران آمدند تا به انسان ها آگاهی ببخشند تا انسان ها به وسیله آگاه شدن، عدالت را در جامعه پیاده کنند. پس کار پیغمبران ایجاد عدالت در جامعه نبود، معلمی کردن بود، آگاهی بخشیدن به انسان ها بود تا بر اثر این آگاهی خودشان یک زندگی سعادتمندانه بدون ظلم و بدون تجاوز به حقوق دیگران داشته باشند.

اگر واقعا معلم واقعی خدا و بعد آن پیامبران باشند، پس دیگر محل اعرابی برای دیگران باقی نمی گذارد و انسان ها ودیعه گزاران انبیاء الهی به حساب می آیند.

در واقع اگر کسی روش پیامبران الهی را در آگاه کردن مردم به کار بگیرد می تواند مصداق یک معلم واقعی تلقی شود و الا این که به فردی عنوانا معلم تلقی کنند مشکلی را حل نمی کند. چرا که ممکن است بسیاری از افراد جامعه عنوانا معلم؛ اما در واقع معلم نباشند.

 ویژگی های یک معلم خوب چیست؟

کسی می تواند معلم واقعی باشد که وظیفه ای را که پیامبران الهی داشته اند و آن آگاه کردن است را به درستی انجام دهد.

حال سوال اینجاست که این آگاهی چگونه به دست می آید؟

انسان آن زمان می تواند دیگران را آگاه کند که خودش هم رشد یافته و آگاه باشد که این آگاهی ها گاهی از طریق تهذیب نفس و تزکیه درون و علم حضوری حاصل می شود و گاهی از طریق مطالعه و تحقیق و پژوهش در آثار گذشتگان به دست می آید.

در هر حال یک معلم خوب معلمی است که هم خودسازی کرده باشد و هم در جهت تعالی و رشد علمی خودش تلاش کند تا بتواند در دیگران تاثیر مثبت را بگذارد، امام علی (ع) نیز می فرمایند: اگر خواستید واقعا به دیگران چیزی بیاموزید مردم را با عملتان به کارهای خوب دعوت کنید و یک معلم واقعی کسی است که تلاش کند اعمال و رفتارش مطابق با تعالیم الهی باشد.

انتهای پیام/