کارگرانی که از حقوق خود بی خبرند/قانون کار به کار کارگران این شهر نمی‌آید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از ”رودبار ما“،روزانه اگر گذرتان به خیابان تختی شهرستان رودبارجنوب افتاده باشد کارگرانی را مشاهده خواهید کرد که منتظر کارند وبا توقف یک ماشین همه آنها به سمتش می دوند وانگار که فرشته ای نجاتی به سمت آنها آمده است.

باتوجه به افت شدید قیمت محصولات کشاورزی بازار کار این کارگران همچون محصولات کشاورزی کساد است روزانه چندین نفر از کارگران رودباری برای کار روزمزدی بر سر چهار راه منتظر کارند.

کارگران فصلی یا روز مزدی جز دسته افرادی هستند که صبح زود از خانه بیرون می آیند تا همانند دیگر مردم جامعه تکه نانی را به خانه ببرند و در شهر منتظر می مانند تا کارفرمایان به سمت آنها بیایند و از هنر دستان و قدرت بازوی آنها استفاده کنند و عصر با دست خالی به خانه برنگردند، چنین افرادی که درآمد روزانه‎شان بستگی به شرایط آب و هوا، زور بازو و نظر صاحبان کار دارد به اصطلاح «کارگران فصلی» نامیده می‎شوند.

این در حالی است که کارگران فصلی در این شهرستان تعدادشان خیلی زیاد است که از اقشار کم درآمد جامعه امروز به حساب می آیند و به صورت شبانه روز در حاشیه های خیابان اصلی شهر و مراکز خرید مشغول کار هستند آنها از حقوق و مزایای خاصی برخوردار نیستند.

این کارگران از هیچ مزیت فرهنگی، اجتماعی و صنفی برخوردار نیستند و افرادی هستند که برای امرار معاش خانواده و کسب روزی حلال تلاش می‌کنند در این ایام خیلی حال خوشی ندارند چرا که شرمنده خانواده خود هستند، نه در آمد اضافه، نه حقوق و مزایای به حق و نه دستمزدی متفاوت،کارگران فصلی در طول سال و خصوصا در ایام خاص شرمنده همسر و کودکان مظلوم خود هستند.

کارگران فصلی از مزایایی همچون درآمد پایدار، بیمه،پاداش و عیدی بی‎بهره هستند و تنها برای کسب روزی حلال روی دسر چهار راه می نشینند، اسباب مردم بالا دستی جامعه را جا به جا می کنند و  چاره‎ای هم جز این ندارند چرا که عده‎ای منتظر درآمد پدر خانواده هستند.

یکی از کارگران فصلی رودبار در گفت‎و‎گو با خبرنگار رودبار ما اظهار داشت: مشکلات کارگران فصلی و روزمزد را نمی‎توان در چند جمله خلاصه کرد، کل زندگی ما دارای مشکلاتی است که از نبود شغل مناسب و دائمی به وجود می‎آید.

وی با بیان اینکه نبود شغل موجب شده تا به عنوان کارگر روز مزد به دنبال کار باشم، گفت: دو فرزند دارم که واقعا شرمنده آنها هستم.

یک کارگر فصلی نیز که از روستاهای اطراف به مرکز شهرستان آمده بود،گفت: متاسفانه وضعیت کشاورزی خوب نیست و نمی‎توانم در آمدی از این طریق داشته باشم به ناچار به شهر آمدم تا حداقل از طریق کارگری درآمدی داشته باشم.

بیکاری و یا شغل های فصلی از جمله مشکلاتی است که مسئولین اجرایی و ارشد شهرستانی، استانی و کشوری باید به برای رفع آن اقدام جدی کنند تا با ایجاد این مشکل، مشکلات دیگری  ایجاد نشود و جامعه را به بی راهه نکشاند.

انتهای پیام/