به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «لاهیجان»؛ سفالگری از نخستین فعالیتهای صنعتی انسان بوده که در کشور ما نیز سابقه بسیار طولانی دارد. به احتمال قوی، فلات ایران زادگاه اولیه ظروف سفالین به شمار می رود. گواه این مدعا ، قدمت آثار بدست آمده از حفاری ها می باشد. در گذشته، سفال در گیلان به علت فراهم بودن بستر مناسب تولید آن، مصارف فراوانی داشته است که شامل انواع ذیل می باشد :
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, «لاهیجان»,
– گمج و نوخون (ظرف مخصوص طبخ غذا به همراه درب)
– خم سفالین، کوزه سفالین ، کاسه سفالین
– نمکیار ( طبق سفالین؛ مخصوص ساییدن مغزگردو و سبزی و انارترش و…)
– گیلی تابه (ظرف مخصوص برشته کردن تخمه)
– تالک (ظرف سفالین دو دسته)
– تنگ آب ، تنور نان پزی ، ظروف نگهداری مواد ، حلقه‌های سرچاه ، گلدان و مجسمه و سفال بام.
– کمر کوزه ( ظرف سفالین مختص بادکش کردن پشت و کمر )
● مراکز مهم سفالگری :
اسالم، رودسر، لاهیجان، رشت، لنگرود، تالش، آستارا ، سیاهکل و صومعه‌سرا .
مواد اولیه این هنر، خاک رس می‌باشد که اغلب از همان مناطق تولید، تامین می گردید ، ولی در حال حاضر با پیشرفت تکنیک ساخت سفال و نیاز به خاک مرغوبتر، هنرمندانی چون آقای بهزاد اژدری در سیاهکل یا جمشید نظری، خاک رس مورد نیاز خود را از لاله جین همدان تهیه می کنند .
تولیدات سفالی این استاد، بدون نقش و دارای فرمهای مختلفی است که بیشتر کاربرد مصرفی دارد و تنها هنرمندان منطقه جیرده به امر لعاب کاری آن می‌پردازند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
پایان پیام/
]
ارسال دیدگاه