به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از جویباران، به‌طورکلی در یادگیری، بالاترین میزان به خاطر سپاری، هنگامی رخ می‌دهد که فراگیر درگیر انجام فعالیت و کسب تجربه می‌شود. بر اساس مطالعات انجام‌شده، میزان آنچه افراد پس از ۲ هفته آموزش به خاطر می‌آورند، وابسته به نوع انتقال مفاهیم است.
در تمام حالاتی که فرد به‌صورت منفعل (Passive) در جلسه آموزشی حضور دارد، این مقدار کمتر از ۵۰ درصد است. یعنی حتی اگر از بهترین ابزارهای کمک‌آموزشی، فیلم‌های مرتبط و آموزنده، نرم‌افزارهای مالتی مدیا و مواردی ازاین‌دست استفاده کنیم، پس از گذشت ۲ هفته، فراگیر حداکثر ۵۰ درصد آنچه را که به او آموزش داده‌شده به خاطر خواهد آورد. ولی در حالتی که فراگیر حضور فعال (Active) در دوره آموزشی دارد، در بحث‌ها به‌طور جدی شرکت می‌کند یا یک فعالیت عملی را در طی دوره انجام می‌دهد، میزان به خاطر سپاری آنچه به او آموخته‌شده است به‌مراتب بیشتر است.
موضوعی که نظام آموزشی ما با آن درگیر است نیز همین خلاء آموزش عملی بوده که همواره فرایند یادگیری را تهدید می‌کند، اما در گوشه و کنار این مرزوبوم گاه اتفاقاتی دیده می‌شود که می‌توان به جنبشی برای یادگیری عملی امیدوار بود. در یکی از این اتفاقات، یک مدیر دبستان با ابتکاری جالب ساعت علوم ۶ مقطع ابتدایی را به باغچه‌ای منتقل کرده و ازلحاظ عملی اغلب مباحث درسی را در آنجا سازماندهی کرده است.
بهنام نوذری مدیر دبستان شهید باهنر شهرستان جویبار است که توانست بااعتباری بالغ‌بر ۱۰ میلیون تومان این باغچه را در سال ۱۳۸۸ بازگشایی کند. از آن سال تاکنون معلمان درس علوم تجربی و حتی برخی دروس دیگر مباحث آموزشی را در فضای آزاد این باغچه زیبا تدریس می‌کنند.
مبتکر این طرح طی گفت‌وگویی ضمن تأکید بر یادگیری عملی در دانش‌آموزان گفت: این طرح که به‌نوعی در کل کشور کم‌نظیر است، در مساحتی بالغ‌بر ۳۰۰ مترمربع ساخته شد و در آن تلاش کردیم تا اغلب مباحث درس علوم را به‌نوعی بگنجانیم. چراکه به قول ضرب‌المثل معروف «شنیدن کی بود مانند دیدن». یادگیری عملی نیز می‌تواند در میزان و کیفیت یادگیری تأثیر بسیاری داشته باشد. چون خودم ۸ سال معلم پایه اول ابتدایی بودم این تجربه را دارم که کودکان درس‌هایی را بهتر می‌آموزند که به‌طور تجربی و عملی با آن ارتباط برقرار کرده باشند.
نوذری بابیان اینکه در سال ۸۳ در این دبستان مدیر شدم، افزود: وقتی به این مدرسه آمدم فضای پرتی که در گوشه حیاط بود را مشاهده کردم که بدون هیچ استفاده‌ای مانده و سراسر آن پر از علف‌های هرز است. کم‌کم تصمیم گرفتم تا از این فضا استفاده بهینه‌ای برای مدرسه انجام شود تا اینکه در سال ۱۳۸۸ این باغچه تأسیس شد. در این باغچه درس علوم تجربی، هنر و نقاشی، جغرافیا و برخی دروس دیگر قابل‌آموزش است. در گوشه باغچه تخته‌سیاه و چیزی شبیه کلاس درس قرار دارد که می‌توان کار آموزش را در آن انجام داد.
این مدیر خلاق جویباری با اشاره به بخش‌های مختلف این باغچه تصریح کرد: ۱۲ باغچه برای ۶ کلاس پایه ابتدایی در ۲ نوبت برای درون این باغچه طراحی‌شده و هر کلاس یک باغچه در اختیار دارد. در درون این باغچه‌ها دانش‌آموزان باراهنمایی آموزگاران به‌کار کشت گیاهان پرداخته و روند رشد و قسمت‌های مختلف گیاه را ازلحاظ علمی مورد شناسایی قرار می‌دهند. دانش‌آموز می‌تواند در اینجا برگ‌ها، ریشه، ساقه و دیگر قسمت‌های گیاه را از نزدیک مشاهده کند. همچنین در مرکز این فضا کوه نمادینی وجود دارد که برای آموزش درس جغرافیا بسیار تأثیرگذار است. در این کوه مباحثی همچون غارها، دامنه‌ها، حوزه آبریز، جلگه و دیگر مباحث به‌صورت ملموس به دانش‌آموز تعلیم داده می‌شود.
وی بابیان اینکه معلمان مدرسه از این طرح بسیار راضی‌اند، اظهار داشت: این طرح در کشور ثبت‌شده و مسئولان وزارتخانه نیز از این طرح بازدید و استقبال کردند. پس از موفقیت این طرح در آینده نزدیک قصد دارم بخشی از حیاط و کوچه مدرسه را با هماهنگی راهنمایی و رانندگی خط‌کشی عابر پیاده و خیابان انجام شود تا دانش آموزان با قواعد راهنمایی و رانندگی آشنا شوند. در محوطه حیاط مدرسه نیز بازی‌هایی طراحی‌شده تا دانش آموزان در ساعت تفریح به بازی‌های ساده مشغول باشند.
رجب ایجادی، یکی از معلمان این مدرسه، نیز اجرای این طرح را قابل‌تحسین دانسته و گفت: در ۲۴ سال سابقه تدریس در دبستان هیچ‌گاه چنین طرحی در مدارس وجود نداشت. خودم معمولاً سعی می‌کنم وقتی هوا بارندگی نیست، کلاس‌هایم را در این فضا برگزار کنم. در این فضا می‌توان به نحو احسن درس علوم را تدریس کرد. برای مثال مقایسه رشد گیاهی که بدان آب‌رسیده و گیاهی که بدان آب نرسد کاملاً در طی یک فرایند چندهفته‌ای به دانش آموزان نشان داده می‌شود.
اصغر رحیمی مدیر آموزش‌وپرورش شهرستان جویبار نیز در بازدید از این باغچه گفت: این طرح ۲ استفاده مهم دارد. نخست برای شاداب سازی دانش‌آموزان و فضای مدرسه و دوم برای انتقال بهتر مفاهیم و یادگیری پایدار. درواقع باید گفت شاداب سازی مدارس به‌عنوان متغیر مستقل و یادگیری بهتر به‌عنوان متغیر وابسته است. در این فضای محدود طرحی صورت گرفته که می‌تواند در شاداب سازی فضای آموزشی تأثیر بسزایی داشته باشد. چراکه تأثیر مستقیمی بر روی روحیه دانش‌آموزان داشته و آن‌ها را از طریق ایجاد فضایی مرتبط با بوم زندگی مازندران شاداب می‌سازد.
وی افزود: اغلب مدارس کشور حالت کویری دارند که نیاز است چنین ابتکاراتی در مدارس مازندران انجام شود. می‌توان برای این کار با شهرداری‌ها قراردادهایی بسته شود تا نسبت به امر ایجاد فضای سبز در مدارس اقدام شود. فضای سبزی که بتواند چنین زیبا انجام شود، هم در بعد جسمی و حرکتی و هم شناختی تأثیر بسزایی دارد. در واقع این فضا یک آزمایشگاه طبیعی است.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
ارسال دیدگاه