به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، جهان امروز با نژادها، زبان‌ها و قومیت‌های مختلف در حال چالش با هژمونی آمریکا می‌باشد، برخی از کشورها در برابر این هژمونی سر خم کرده‌اند و هماهنگ با آمریکا حرکت می‌کنند، برخی از آنها بر اساس منافع و مصالح ملی در مقاطع مختلف در حال تعامل با ایالات متحده هستند و معدود کشورهایی هم هستند که سر ناسازگاری با این کشور و جریان استکبار جهانی دارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,کشورهای کم تر توسعه یافته در شرق و جنوب آسیا و علی الخصوص آمریکای لاتین و جنوبی جزو فرصت‌های غنی اقتصادی و سیاسی می‌باشند که ایالات متحده و برخی کشورهای اروپایی با توجه به خوی و سبقه اتعماری در به تاراج بردن و استحاله بر این کشورها حرف اول را می زنند. این کشورها، علی الخصوص آمریکا و بریتانیا با مدل استعمار نوین از اواخر قرن 19 فعالیت های غارتگری بر این ملل را تداوم بخشیدند.
,منطقه آسیای دور به علت نفوذ بیشتر کمونیسم و فاصله جغرافیایی، نسبت به آمریکای لاتین از دست سفیدپوستان غربی بیشتر در امان مانده اند، لکن آمریکای مرکزی و جنوبی به علت همجواری و منابع طبیعی غنی مورد توجه یانکی ها قرار گرفته و به گفته صاحب نظران ژئوپولتیک حیاط خلوت آمریکا محسوب می‌شود.
,استعمار و نفوذ آمریکا در این منطقه به حدی شدت و وسعت گرفت که عملا نفوذ اسپانیا و پرتغال در سرزمین کاکائو و قهوه بسیار کم‌رنگ تر شده و اقتضای کمیت استعماری باعث لبریز شدن صبر ملل این منطقه و ایجاد بیداری های مردمی شد.
,شاید انقلاب سیمون بولیوار و بعد از آن نهضت فیدل کاسترو و چگووارا نقطه های عطفی در تاریخ سیاسی فرهنگی این منطقه می باشد و نقطه امیدی برای سایر کشورهای حوزه کارائیپ و خلیج مکزیک شد و بعد از آن شاهد نهضت های بزرگ و کوچک کشورها به صورت دومینو گشتیم.
,حتی در کشورهایی که به دلایل و شرایط مختلف امکان ایجاد نهضت و خیزش میسر نگردید، با انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی عملا مردم، کشورهایشان را از چنگ لیبرالیسم و التقاط خارج کردند.
,بیداری و پتک آمیگوها به حدی برای آمریکا سنگین و گران بود که این کشور دست به نفوذ بیولوژیکی در کاخ سران سران کشورها زده و حتی چندین بار کودتاهای نافرجامی علیه روسای جمهور ضد استکباری به راه انداخت.
,با تعاریف عرضه شده و مقایسه آن با انقلاب اسلامی ایران، میتوان به این نتیجه رسید که ویژگی های نهضت های این دو جریان در برخی موارد شبیه هم بوده و حس هم گرایی و هم فازی در بین دو ملل بالا می باشد.
,دولت قبلی جمهوری اسلامی بر اساس شناخت موثر از مولفه های این منطقه و پتانسیل های بالقوه در تعامل با کشورهای ضد آمریکایی، اقدام به تقویت روابط با حیاط خلوت آمریکا کرد و مناسبات دو کشورها در بعد انرژی، کشاورزی، سیاست خارجی، فرهنگی و تجاری به بالاترین حد خود در تاریخ روابط این دو منطقه رسید؛ صمیمیت روابط به حدی بالا بود که استقبال مردم کشوری مثل ونزوئلا از رئیس جمهور سابق ایران بعد از استقبال از وی در بیروت و ضاحیه لبنان دومین استقبال با شکوه از رئیس جمهور کشوری با مسافت بیش از 10 هزار کیلومتر به شمار می‌رفت.
,لکن با روی کارآمدن دولت تدبیرو امید که شعار تعامل با جهانش، سر زبان ها افتاده بود، بدون توجه به سایر کشورها، از جمله آمریکای لاتین عملا روابط با این کشورها را مسکوت و راکد کرد و عملکرد 3 ساله اش این را نشان داد که جهان در مخیله‌ی دولت اعتدال، در آمریکا و اروپا خلاصه می شود، بدون توجه به اینکه، کشورهایی مثل بولیوی، ونزوئلا، برزیل بودند که در بدترین شرایط تنش با غرب، کنار ایران بودند و در دور زدن تحریم ها و مهم تر از همه، رساندن نهاله های کشاورزی کنار جمهوری اسلامی ایران ماندند.
,حال دولت روحانی بدون قدردانی و اقدام حداقلی برای ثبات روابط حسنه با این کشورها، بدون کمترین اقدام شاهد از دست رفتن بازارهای اقتصادی و تجاری، کودتاهایی همچون برزیل، براندازی های در ونزوئلا و نیکاراگوئه و ترمیم روابط کوبا و آمریکا شده است و حتی کشوری مثل آرژانتین که علی رغم نفوذ صهیونیسم و فشار آمریکا، حادثه تروریستی آمیا را به دست ایران نمی‌دانست، الان با بی توجهی و بی رغبتی دولت فعلی جمهوری اسلامی روبرو گردیده است.
,باید این سوال را از دولت حسن روحانی پرسید که رسیدن به 1000 کیلومتری مرزهای آمریکا، روابط با سومین دارنده بزرگ نفتی، مهم ترین ذخیره گاه زیستی و پرورشی در زمینه نهاله های کشاورزی، چوب، کاغذ، مواد اولیه کاکائو، قهوه، مرکبات و دسترسی به کانال پاناما را به چه بهایی داریم از دست می‌دهیم و به سراغ وعده های سرخرمنی یانکی‌ها و قاره سبزی‌ها رفته‌ایم، این در حالی است که به جز هزینه، نفوذ و بد عهدی، تاکنون چیزی حاصل ملت ایران نشده است.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه