حقوق های میلیونی که تیشه به ریشه اقتصاد کشور می زند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی،فواد ستاری یک جوان 30 ساله سنندجی که دارای مدرک فوق لیسانس عمران است، در یک شرکت مشغول به کار است که بدون بیمه با ماهی 500 هزار تومان کار می کند.

وی در گفتگوی غیر ملموس با خبرنگار کُردتودی، اظهار داشت: بارها با در دست داشتن مدرک تحصیلی به تمام ادارات و سازمان های دولتی مراجعه کرده و در نهایت با هزار بهانه بدون داشتن پایه منطقی در نهایت مرا از خود رانده و سابقه درخشان تحصیلی مرا نادیده گرفتن که در نهایت مجبور به پذیرش این کار با حقوق کم و بدون داشتن مزایا و بیمه شدم.

وی بیان کرد: کاغذبازی های که در ادارات توسط کارمندان صورت می گیرد جوانان با سابقه درخشان و توانایی وافر را از خود می راند و تنها افراد نالایق و دارای پارتی را به کارگیری می کند.

در حقیقت شرایط کنونی جامعه ایران به گونه ای است که جوانان با استعداد و تحصیل کردگان دارای مدرک تحصیلی بالا در کوچه ها و خیابان ها اندر غم یک کوچه و به دنبال کار و حقوق آواره و علاف هستند.

در مقابل این افراد هستند کسانی که حقوق های چند میلیونی دریافت می کنند، که پرداخت این حقوق ها بدون داشتن اصول و پایه منطقی و با اختلاف فاحشی که وجود دارد، روی می دهد و نیاز به پیگیری جدی و اصولی توسط مجلس دارد تا حق و حقوق چندین ساله جوانانی که به جیب سرمایه داران واریز شده را به آنها بازگرداند.

این بی عدالتی آشکار در حق مردم نشات گرفته از نظام بدون نظارت دولت و ضعف دولتی ها در اعمال نظارت صحیح و مناسب بر سیستم واریز مالی است.

حقوق های چند میلیونی پرداختی به برخی از مدیران در مقابل افرادی که با زحمت بسیار و به زعم کار و تلاش فراوانی که می کنند تنها 700 هزار تومان دریافت می کنند، نقطه تلخ از تاریخ است که بسیار رنج آور و دردآور برای مردم و ننگی به نام دولتی ها است.

تلاش برای رسیدن به معیشت با سختی فراوان برای خانواده، یعنی به آب و آتش زدن برای رفاه حال افراد تحت تکلف خود، گامی بی ثمر در دنیای امروز ماست.

دویدن در میدانی؛ برای رسیدن بدون تعیین جایگاه نهایی و مقصد، در حقیقت تلاشی پوچ برای هرگز نرسیدن است، به این معنی که اقشار ضعیف جامعه هرچه می دوند و زحمت می کشند به دلیل ناعادلانه بودن شرایط و تقسیم ناعادلانه مزایایی موجود در محیط جامعه هرگز به جایگاه واقعی و موقعیتی که در شان آنها باشد نمی رسند.

البته گفتنی است که؛ علاوه بر اینکه دولت تدبیر و امید هرگز نتوانست در ایجاد شغل در کردستان کاری ارزشمند انجام دهد اما با اعمال سیاست های اقماضی هم در نهایت موجب فقیرتر کردن دیگر کارکنان و کارمندان خود هم شد و با گرانی ها و تورمی که به ارمغان آورد آنها را ضعیف تر کرد و برخی از وابستگان به قدرت و زور را ثروتمندتر کرد.

در حالی که استانداری رقم واقعی بیکاری را 30 درصد در چهار سال گذشته اعلام می کند، مرکز آمار هم این رقم را 13/03 درصد برای استان اعلام کرده و این در حالی است که آمار حقیقی، ملموس و قابل درکی که مشاهده می شود بیشتر از این میزان است.

در حقیقت لازم است که متولیان با دادن راه و ریشه یابی های ممکن و ارائه راه حل منطقی همواره به دنبال حل معضل و نه دادن اعلام آمار برای توجیه موضع و سردرگم کردن رسانه ها و عوام باشند.

انتهای پیام/م