استعفا؛ راه حل یا تاکتیک فرار از پاسخگویی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اصفهان شرق، به دنبال استعفای رییس سابق بیمه مرکزی که در پی افشای فیش های حقوقی چند ده میلیونی مسئولین این بیمه اتفاق افتاد، هیأت محترم دولت، رییس جدید این سازمان را تعیین کرده است. اما فارغ از همه حواشی به وجود آمده، موضوعی که قابل توجه است آنکه صرف عذرخواهی و استعفا، باعث حل مشکل نمی شود. اینکه اگر در حوزه مسئولیت کسی اشکالی به وجود آمده باشد و او از محضر مردم عذرخواهی کند اقدام ارزشمندی است، اما فرهنگ عذرخواهی و استعفا زمانی مورد قبول است که اتفاقات پیش آمده جبران شود. آیا بهتر نبود رییس سابق بیمه مرکزی در پست خود باقی می ماند و موضوع پیش آمده را پیگیری می کرد و نتیجه را به مردم اعلام می نمود؟ آیا این خدمت بزرگتری به مردم نبود؟ آیا در آن صورت، مردم راضی تر نبودند؟ آیا این استعفا تاکتیکی برای فرار از پاسخگویی نیست؟

آنچه در پی استعفای رییس سابق بیمه مرکزی اتفاق افتاد، تلاش مجموعه دولت در ایجاد رضایت کاذب برای مردم با پذیرش استعفای یک نفر و انتصاب سریع یک نفر دیگر به جای او بود و آنچه در حال فراموشی است، اصل موضوع دریافت حقوق های کلان توسط مسئولین این سازمان است که باید پیگیری آن به یک مطالبه عمومی تبدیل شود و دیوان عدالت اداری یا هر مرجع دیگری که بررسی موضوع را به عهده دارد، تا پایان آن را پیگیری کند.

در متن نامه استعفای رییس سابق بیمه مرکزی خطاب به وزیر اقتصاد نه تنها هیچ اشاره ای به رقم کلان دریافتی مسئولان سازمان متبوعش نشده، بلکه افشای فیش های حقوقی آنان، سامان دهی و اجرای پروژه ای معرفی شده که باعث هجمه گسترده به مجموعه بیمه مرکزی و دولت گردیده است.

رییس مستعفی در ابتدای نامه خود آورده است:

«شرمنده‌ام که در حوزه مسئولیت اینجانب پیشامدی سامان‌دهی و به اجرا گذاشته شد که مایه هجمه گسترده رسانه‌ای به بیمه مرکزی، جناب‌عالی و در نهایت دولت محبوب تدبیر و امید را فراهم ساخت. از این بابت از مردم شریف ایران، اهالی صنعت بیمه و به‌ ویژه شخص جناب‌عالی پوزش می‌طلبم.»

همانگونه که هویداست، عذرخواهی رییس سابق بیمه مرکزی، ربطی به دریافت حقوق های کلان ندارد و معطوف به همین به اصطلاح پروژه سامان دهی شده می باشد.

او در ادامه نامه خود، گزارش گونه ای آورده و در پایان باز هم به نوعی از پاسخگویی درباره موضوع اصلی طفره رفته و به مظلوم نمایی می پردازد:

«… تنها اقتدار مدیریتی و اعتماد به نفس مدیران ارشد بیمه مرکزی است که می‌تواند ضامن اجرای بدون تعلل و تسامح وظایف حاکمیتی محوله باشد.

با آنچه رخ داد این اقتدار و اعتماد به نفس تضعیف شد و احیای آن مستلزم انتصاب مدیران شایسته جدیدی است که چنین ضرباتی نخورده باشند و امیدشان به اصلاح امور را از دست نداده باشند.»

می توان استعفای آقای امین از ریاست بیمه مرکزی را نوعی موج آفرینی برای آرام کردن فضا و سپس منسی کردن اصل موضوع دریافت های کلان و نجومی دانست.

متأسفانه باید گفت استعفاهای اینچنینی بیش از آنکه راه حل موضوع باشد، تاکتیک فرار از پاسخگویی است و مردم شریف ایران نباید دچار فراموشی اصل اصیل عدالت و ساده زیستی مسئولین شوند.

انتهای پیام/