به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از عصر هامون ، بحث احیای هامون از مباحث مهم وحیاتی است که این روزهادر فضای مجازی در سطح وسیعی از سوی دوستداران سیستان مطرح می باشد بطوریکه حداقل مزیت آن شناساندن بازتابهای منفی این تالاب آب شیرین وتاثیر گذاری مستقیم آن بر زندگی مردم منطقه در چند سال اخیر است .حرکتهای سازنده دوستان در گروههای خاص که صدای فریاد مردم رنج کشیده سیستان را تا سازمان ملل هم رساند.
آنچه را بسیاری در باورهای گذشته گان نیز تصدیق میکنند اینکه بارش برف وباران در سیستان نتیجه ای برای احیای هامون را به دنبال نخواهد داشت وتمام سیستانیان را اعتقاد بر این است که بارش برف وباران در کشور افغانستان وجاری شدن سیلابها میتواند در آبگیری هامون نفش داشته باشد .
متاسفانه چند سالی است که تغیر وتحولات در شکل حکومت کشور افغانستان ودستی یابی به ابزار ومواد اولیه که بطور حتم تامین کننده بخش وسیعی از آن خود ما بوده ایم زمینه ای را فراهم نموده تا این کشور موانعی جدی در مسیر آب ورودی به هیرمند ایجاد نماید که همین موانع پیامدهای خشکسالی چند ساله در سیستان را به دنبال داشته است تا آنجا که اخیرا” خبر انحراف مسیر ورد آب هیرمند به داخل کشور افغانستان نیز به گوش می رسد .
البته نمی توان امیدوار بود که بارش برف وبارانهای اخیر تضمینی بر احیای دوباره هامون باشد مگر اینکه سیلابها از ظلع شمالی هامون (صابری) تشدید یافته وتا حدی باشد که مهار آن برای این کشور امکان پذیر نباشد .
مسئله مهم دیگری که در این بین مطرح می گردد اینکه احیای هامون تا چه اندازه در کاهش مشکلات منطقه تاثیر گذار خواهد بود ؟
نگاهی به گذشته هامون وتاثیر مسقیم آن بر زندگی ومعیشت مردم پاسخ این سوال را روشن خواهد کرد .چراکه زندگی ومعیشت ۸۰ درصد مردم منطقه به هامون وابسته بود ونتیجه آن هم فراوانی آب، وجود نیزارها، رونق شغلهای محلی دامداری ، کشاورزی و صید وصیادی بوده است. در حالیکه تداوم خشکسالی چندین ساله تمام زیرساختهای هامون را به کلی از بین برده است ، دیگر از آن نیزارها خبری نخواهد بود ، آبزیانی همچون پرندگان وماهی مسلما” مانند گذشته نخواهد بود. و اینکه امیدوار باشیم با احیاء هامون تمام مشکلات مردم منطقه حل خواهد شد یک گمانه زنی است که برای رسیدن به احیاء ی کامل زمان طولانی لازم است وتنها مزیت آن در وهله نخست مهار ریزگردها وجلوگیری از طوفانهای شن در منطقه خواهد بود .
همه ما از وجود آب در هامون خوشحال خواهیم شد چرا که طبیعتی زیبا را برایمان به ارمغان خواهد آورد اما این تنها بخشی از آن چیزی است که به دنبالش بوده ایم .
امروز سیستان از وضعیت بد اقتصادی رنج می برد . بیکاری در سیستان به نقطه اوج رسیده است ونتیجه ان فقر حاکم بر جامعه سیستانی است وبدنبال فقر ونیازشاهد ، غارت ، چپاول و اینکه هرشب یا روز شاهد دستبرد منزل مسکونی در گوشه ای از سیستان خواهیم بود وهمان معظل جدی که این روزها خبرهای فراوانی به گوش میرسد .
آب هامون را میتوان به عنوان یک گنج نهاده تلقی کرد که اگر بطور مرتب مصرف گردد روزی به پایان خواهد رسید کما اینکه این اتفاق در گذشته نیز رخ داده است .
همه ما بیاد داریم قبل از ایجاد چاه نیمه ها اندک آب ورودی از هیرمند به هامون منتهی می شد واین افزایش مداوم از خشک شدن هامون جلوگیری میکرد اما با راه اندازی چاه نیمه ها این مقدار آب ورودی به هامون قطع وهمین امر دلیلی آشکار در پیامدهای حاصله وخشکسالی هامون در چند سال گذشته بود . بطوری که اکنون چاه نیمه چهارم هامونی دیگر را در منطقه شکل داده است .
با امید اینکه دیپلماسی خارجی ما با بهره گیری از قراردادها بتواند حق آبه هامون وسیستان را از کشور افغانستان مطالبه وبا پایبند ی این کشور به قراردادهای بین المللی سهم سیستان از بارانهای اخیر از آبراه بین المللی هیرمند به هامون ختم گردد .
انتهای پیام
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه