به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل از لرسو؛ در آیه‌ی 18سوره‌ی ابراهیم آمده است:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, لرسو,«مَثَلُ الَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ کَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّیحُ فِی یَوْمٍ عَاصِفٍ لا یَقْدِرُونَ مِمَّا کَسَبُوا عَلَى شَیْءٍ ذَلِکَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِیدُ»
,ترجمه: «داستان آنان که به پروردگارشان کافر شدند [این است که] کردارشان چون خاکستری است که بادی سخت در روزی تند باد برآن بوزد، که بر هیچ چیزی از آنچه کرده‌اند دست نتوان یافت. این است آن گمراهی دور [ازحق].»
,دیدگاه اسلام نسبت به پاداش اخروی و ورود به بهشت بر دو محور تمرکز یافته است: «ایمان و عمل شایسته».
,روزی مردی به رسول خدا(ص) عرض کرد: ما اموال خود را به دیگران می‌بخشیم تا اسم و رسم ما در میان مردم باشد و آیا پاداشی داریم؟ پیامبر(ص) فرمود: نه، باز گفت: گاهی برای اجر الهی و زمانی برای به دست آوردن نام و نشان می‌بخشیم. آیا پاداشی داریم؟ فرمود: خداوند چیزی را نمی‌پذیرد، مگر این که خالص برای او باشد.
,از این آیه استفاده می‌شود که اعمال کافران و کسانی که ایمان و اعتقاد توحیدی ندارند، اگرچه به ظاهر نیکو و خوب باشد نزد خداوند ارزشی ندارد.
,سوال مهمی که در اینجا مطرح می‌شود این است که تکلیف کافرانی که عمری را در راه خدمت به خلق و نیکوکاری گذرانده‌اند چیست؟ در پاسخ باید گفت که اینگونه افراد از دو حالت خارج نیستند؛ یا انگیزه‌ی آنها منافع مادی و کسب شهرت و قدرت و ثروت بوده یا انگیزه‌های انسانی و مردمی داشته و در پی خدمت به خلق و نیکوکاری بوده‌اند. تکلیف گروه اول که روشن است؛ آنها هیچگونه طلبی از خدا و مردم ندارند و پاداش آنها همان سود و شهرتی بوده که می‌خواسته‌اند و به آن رسیده‌اند، بدون شک؛ اما گروه دوم پاداش مناسبی از خداوند خواهند داشت. این پاداش ممکن است در دنیا باشد و یا ممکن است در جهان دیگر؛ ولی مسلم است که خداوند عادل و عالم آنها را محروم نمی‌کند. اما چطور و چگونه، جزئیاتش بر ما روشن نیست. همین اندازه می‌توان گفت: ان الله لایضیع اجرالمحسنین: خداوند اجر نیکوکاران را ضایع نمی‌کند. آری! اگر خدمات انسانی و مردمی همراه با ایمان باشد، عالی‌ترین پاداش را خواهد داشت. در غیر اینصورت به کلی بی پاداش خواهد بود.
,البته پاداش عمل منحصراً داخل شدن در بهشت نیست، چنان که در حدیثی از امام کاظم(ع) می‌خوانیم: در بنی‌اسرائیل مرد باایمانی بود که همسایه‌ی کافری داشت. مرد کافر نسبت به همسایه‌ی باایمان خود نیک رفتاری می‌کرد. وقتی که از دنیا رفت، خدا برای او خانه‌ای بنا کرد که مانع گرمای آتش شود و به او گفته شد این به سبب نیک رفتاری‌ات با همسایه‌ی مؤمنت است.
,همچنین از پیامبر(ص) در باره‌ی شخصی به نام عبدالله‌بن‌جدعان که از مشرکان معروف جاهلیت و از سران قریش بود چنین نقل شده: کم عذاب‌ترین اهل جهنم ابن جدعان است. سؤال کردند: چرا ای پیامبر خدا؟ فرمود: زیر او به گرسنگان غذا می‌داد.
,در روایت دیگری می‌خوانیم که پیامبر(ص) به عدی‌بن حاتم (فرزند حاتم طایی) فرمود: به خاطر سخاوت پدرت، عذاب شدید از او برداشته شد.
,پس حتی کافران نیز به واسطه نیکوکاری خود می‌توانند مورد لطف خداوند در آخرت قرارگیرند. به واقع نباید در این دنیا صرفاً به خاطر دین و مرام هر فرد نسبت به آنها قضاوت کنیم.
,انتهای پیام/
,منابع: قرآن کریم؛ تفسیرنمونه
]
ارسال دیدگاه