آژیر طلاق در رودبارجنوب به صدا درآمد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از“رودبار ما“، طلاق یکی از معضلات و ناهنجاری‌های اجتماعی نامیمونی به شمار می‌رود که بنیان بسیاری از خانواده‌های ایرانی را تهدید می‌کند؛ پدیده‌ای که در طول سالیان اخیر در گستره استفاده از ماهواره‌ها، شبکه‌های اجتماعی و مجازی تشدید شده است.

واژه ” طلاق” این روزها دیگر در شهر ما احساس غریبی نمی کند چرا که می داند جای خود را در کانون خانواده ها باز کرده است و خیلی ها با آغوشی باز از او استقبالی گرم به عمل می آورند.

روزگاری برای شهرمان حتی شنیدن نام طلاق خوشایند نبود و همگان از آن حذر داشتند و مطرح کردن آن نیز اصلا ساده و راحت نبود اما طلاق معضل این روزهای شهر ماست. شهری که مهد تمدن و فرهنگ که تا چندی پیش کانون استمرار و پاربرجایی خانواده بود، این روزها به یکی از شهرها در زمینه طلاق و جدایی زوجین تبدیل شده است.

ما در واقع به داشتن خانواده می بالیم چرا که شاهد این بوده و هستیم که خانواده ها در دنیای امروز هدف و نشانه قرار گرفته اند و در حال فروپاشی هستند ولی حالا باید بر حال شهرستان خودمان تاسف بخوریم چرا که خبرهای خوبی برای خانواده این خشت بنای اولیه اجتماعی و باارزش به گوش نمی رسد.

افزایش آمار طلاق در رودبار جنوب

عطا ناوکی فرماندار رودبار جنوب روز گذشته در نشست شورای فرهنگ عمومی این شهرستان با اشاره به اینکه آسیب‌های اجتماعی دامن کشور را گرفته است، اظهار داشت: اگر جلوی این آسیب‌ها را نگیریم، تهدید اجتماعی به فروپاشی اجتماعی تبدیل می‌شوند.
فرماندار رودبار جنوب ابراز داشت: از جمله آسیب‌های اجتماعی موضوع اعتیاد است که در بین جوان‌ها رو به افزایش است.
وی با اشاره به اینکه طلاق در رودبار جنوب رو به افزایش است، تصریح کرد: در این شهرستان طلاق به علت عدم  اطلاعات کافی در بحث ازدواج و همچنین ماهواره‌ها و شبکه‌های اجتماعی اتفاق می‌افتد.
در پاسخ به این سخن فرماندار باید گفت: زنگ خطر خیلی وقته که به صدا در آمده ؟!؛ فقط کمی توجه کنید!
اگر امروز شهرستان رودبار جنوب با افزایش آمار طلاق مواجه شده ،ناشی از تغییر سبک زندگی در جامعه است و اگر مسئولین تدابیر و برنامه ریزی های نداشته باشند در آینده شیب آمار طلاق با افزایش هر چه بیشتری همراه خواهد شد.
مسئولان و دستگاه های آموزشی و فرهنگی شهرستان رودبار دیگر وقت خواب نیست وباید دست به کار شد و در زمینه آگاهی بخشی و آموزش لازم به جوانان اقدام هایی را به عمل آورد چرا که اگر به جوانان ما پیش از شروع زندگی مشترک آموزش های مورد نیاز برای زندگی بهتر، رویارویی با مشکلات، شناخت نسبت به یکدیگر و احترام به تفاوت ها داده شود جلوی پدیده طلاق تا حد زیادی گرفته خواهد شد.
اگر قرار است شهرستان ما و مهمتر از آن کشور ما مسیر عمران و آبادانی را بپیماید به جوانان و نیروی خود نیاز دارد و با تکیه بر آنان است که به این مهم دست می یابد.

شبکه های اجتماعی و نرم افزارهای تلفن همراه نظیر وی چت، تانگو، واتس آپ و وایبر که به شکل رایگان در اختیار تمامی کاربران قرار می گیرند قادرند تا با جایگزینی ارزش های مدرن به جای ارزش های سنتی، سبک زندگی غربی را ترویج نموده و چالش جدی بین الگوهای رفتاری زوجین ایجاد نمایند.

بیشتر مراجعه کنندگان به دادگاهها را زن و شوهرهای جوانی تشکیل می‌دهند که یا از طریق شبکه‌های اینترنتی با هم آشنا شده یا حضور در شبکه‌های اجتماعی سرآغاز اختلافات آنهاست.

قبل از اینکه طرفین قضیه را مورد خطاب قرار دهیم هریک از ما در به وجود آوردن زشت ترین حلال خدا شریک هستیم وباید خویش را در این راستا مورد مواخده قرار دهیم.

طرف خطاب قطعاً کسانی است که نسبت به دیگران عالم تر و مقبول ترند و اجتماع نیز از آنان توقع بیشتر دارند لذا قصور از علما اعلم وعلمای علوم اجتماعی، مشاوره ، معتمدین ، مقبولین اجتماعی و… در این شرایط پذیرفته نیست که بی تفاوت از موضوع بگذرند.

هرچند که بسیاری نیز بی تفاوت نبوده اند اما اگر تأثیرات کلامی و…تاکنون جواب نداده است می طلبد در روش ها تجدید نظر نمود، بلکه با تغییر کارکردها شاهد تحول مثبت در این خصوص باشیم.

همه ی عزیزان که محبوبیت ومقبولیت دارند باید بر توانمندی خویش ایمان داشته باشند ونباید تأثیرات خویش را منکر شوند در غیر این صورت باید به پایگاه اجتماعی شان شک نمایند.

حرف دل آن است همه با هم باید درگیر قضیه شوند به مسئولین و به ویژه وابستگان زن و مرد جوانی که به بیراهه می روند ، والدین جوانانی که فرزندانشان زندگی را در رویا می بینند ، رویایی که با واقعیت زمین تا آسمان فاصله دارد ، والدینی که با حمایت های خویش همراه کلام فرزندشان می شوند وزندگی را متلاشی می نمایند.

اما پرسش اساسی اینجاست: برای صیانت از نهاد خانواده چه می توان کرد؟

در گذشته جامعه سنتی ما نهاد خانواده را در دل نهادهای گسترده‌تری نظیر خویشاوندی، قوم، طایفه و قبیله و… جای داده بود که به نوعی حافظ و حامی و پشتیبان آن بودند اما در برهه کنونی این مناسبات سنتی حامی خانواده با وجود شبکه های اجتماعی تضعیف و از هم گسیخته گشته و خانواده هسته‌ای کنونی به نوعی تنها و وامانده، بدون پشتیبان در محیط شهری به حال خود واگذاشته شده و از طرف دیگر انجمن‌ها و نهادهای مدرن حمایتگر که به نوعی پشتیبان آن باشند پدید نیامده است.

در بسیاری از کشورها با اعطای یارانه دولتی چنین نهادهایی از قبیل انجمن های مددکاری، ارائه خدمات روانشناختی به خانواده های دچار آسیب ، انجمن هایی به منظور حمایت از کودکان و زنان آسیب دیده یا در معرض خشونت خانگی و … را به منظور حفاظت از پایداری خانواده تشکیل داده اند که فقدان چنین نهادهای حمایتگری در جامعه ما بقاء این نهاد اجتماعی را مورد تهدید قرار داده است.

به نظر می رسد تکوین و پیدایی چنین نهادهای حامی خانواده در سپهر عمومی زیست اجتماعی شهروندان در کوتاه مدت بتواند تاحد قابل توجهی از آمارهای صعودی فروپاشی خانواده ها کاسته و بر پایداری آن بیفزاید.

انتهای پیام/