چشمهای بینایی که نابینا را در خیابان مدنی ارومیه نمی دیدند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سیلوانانیوز ؛

دیروز در مسیر برگشت به خانه مردی در کنار خیابان مدنی 2 ارومیه توجهم را به خود جلب کرد.

پیرمردی که در یک دست کیسه ای پر از جعبه های دستمال کاغذی داشت و در دست دیگر عصای سفیدی که حکایت از روشن دل بودن او میکرد در کنار خیابان ایستاده بود.

کمی با فاصله از او ایستادم تا عکس العمل مردم را نسبت به او ببینم، بعد از گذشت مدتی خواستم به او نزدیک شوم تا اگر کمکی لازم دارد او را یاری کنم.

در ابتدا بیم آن داشتم که نکند نارحت شود که من در کار او دخالت کرده ام، ولی پس از مدتی دل را به دریا زدم و نزدیکتر رفتم در جواب سوال من که کمک نیاز دارید گفت : می خواهم به آن طرف خیابان بروم.

دست او را گرفتم و باهم به سمت دیگر خیابان رفتیم، در آن طرف خیابان به من گفت: خیر از جوانی ات ببینی، خیلی وقت است که آن طرف خیابان بودم و کسی به کمک من نمی آمد.

نا خود آگاه مسیر خانه را دورترکردم تا مسیری با او همراه شوم، در مسیر از مشکلاتش برایم گفت. از اینکه برای رد شدن از خیابان ها دچار مشکل می شود و باید کسی به او کمک کند، از خیابان هایی با پستی بلندی های زیاد که اگر متناسب با زندگی او بود دیگر نیازی به همراهی کسی نداشت و خود به تنهایی از عهده کارهایش برمی آمد، از بیکاری و از اینکه حق فعالیت و کار در بخش های دولتی با شرایط برابر نسبت به دیگر افراد جامعه را ندارند، از اینکه اتوبوس ها جایگاه مناسبی ندارند و متناسب با آنها طراحی نشده و آنها را به دردسر می اندازد؛ از فقر فرهنگی گفت که باید با نابینایان همچون دیگر افراد جامعه برخورد کرد، از بی اعتنایی مردم هنگام عبور و مرور، از برخی رانندگان تاکسی که از سوار کردن نابینایان امتناع میکنند.

طرحی مناسب برای نابینایان در پیاده رو های شهر صورت گرفته که سنگ فرش های وسط پیاده رو را متمایز از بقیه آنها مخصوص نابینایان قرار میدهند ولی متأسفانه این سنگ فرش های زرد رنگ گاهی با مشکلاتی از قبیل موانع، چاله، جوب آب و غیره روبرو میشوند.

انتهای پیام/م