محمدرضا عارف رئیس نشد!!!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛وبلاگ وزنه سیاسی نوشت؛ وقتی آقای علی لاریجانی با ۲۳۷ رأی ریاست مجلس شورای اسلامی را از آن خود کرد، این سئوال مطرح شد، که منشأ این همه رأی اصولگرائی است یا اصلاح طلبی؟! چه کسی و چه جریانی محمدرضا عارف را از رسیدن به صندلی ریاست مجلس باز داشت و اینچنین جریان پیروز و سرمست در انتخابات مجلس را به کما برد؟! مگر جنابان حسن روحانی و هاشمی رفسنجانی خود را مدافع ریاست آقای عارف بر مجلس نمی دانستند؟! پس آن فریادهایی که می گفتند؛ ما پیروزیم، به کجا رفت؟!

جدای از این سئوالات، رأی آوری آقایان علی لاریجانی بعنوان اصولگرا و مسعود پزشکیان و علی مطهری بعنوان لیست اصلاحات، با سئوالات متعددی روبرو است. ترکیب مجلس دهم اصولگرایی است یا اصلاح طلبی؟! و اگر ترکیب مجلس اصولگرا است، پس چرا نایبان ریاست مجلس اصلاح طلب هستند؟! و اگر اصلاح طلبان اکثریت مجلس دهم را در دست دارند، پس چرا محمدرضا عارف در تصاحب ریاست آن ناکام و درمانده گردید؟!

به یقین می توان گفت؛ که در انتخاب ریاست مجلس و نایبان ریاست آن، لابی زر و زور و تزویرحضوری قدرتمند داشته و معیار انتخاب رئیس و نایبان رئیس مجلس، بر اساس تفکرات و ارزشهای دینی و انقلابی نبوده است! و اگر آقای محمد رضا عارف بدنبال کشف علت کنار زدن خود از ریاست مجلس می گردد، باید به سراغ کسانی برود که ایشان را در سال ۹۲ بالاجبار از رقابت انتخاباتی ریاست جمهوری کنار زدند. باید علت این موضوع را از رئیس جمهوری بپرسد، که در سال ۹۲ با او قمار عشق بازی کرد و صحنه رقابت را برای پیروزی او ترک گفت و او پیروز شد؟! هر چند که آقای عارف از صلاحیت لازم برای ریاست بر مجلس برخوردار نبوده و قدرت تشخیص مسائل مهم کشور را ندارد، لذا برای کسی که به عشق ریاست بر مجلس، وارد انتخابات شده، بهترین گزینه همان اقدامی است که هاشمی رفسنجانی در انتخابات مجلس ششم در پیش گرفت، زیرا وقتی می شنید، که بخاطر قرار گرفتن در جایگاه نفر سیهم، اصلاح طلبان به ایشان می گویند، که حاج آقا، آغا سی شده، استعفاء را بر ماندن در مجلس ترجیح داد!

پس، اصلاح طلبان غربگرا که دولت امید را برای خود رحم اجاره ای می دانند، هیچگاه در کسب قدرت، ملاحظه دوستان خود را نخواهند کرد، زیرا غربگرایان، همانند کدخدایشان بر اساس تئوری تزویر و نیرنگ عمل می کنند و رعایت اخلاق برای آنان بی معنی و پوچ بوده و دروغ را یگانه راه کسب قدرت، حفظ و کنترل قدرت می نمایند.

انتهای پیام/