لباس هایی به رنگ برگ پاییزی،از جنس پاکی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آوای فامنین،صبح که از خواب بیدار می شویم و برای امرار معاش و گذران زندگی بیرون خانه می رویم. کوچه ها را پاکیزه می بینیم و ما حتی صدای کشیده شدن جارو در کوچه و خیابان را نشنیده ایم.

زمانی که در خواب بودیم و در خانه هایمان استراحت می کردیم، بودند افرادی که به خاطر من و شما و زیبایی شهرمون شب را تا صبح مشغول کار بودند و اصلا دیده نمی شوند. چون ما هر روز پاکی را می بینیم و احساس می کنیم و برایمان عادی شده است.

به روزی فکر کنید که فقط یک شب این افراد آرام و صبور با آن لباس هایی که به رنگ برگهای زرد پاییزی است و نشانه گرمی و مهر است و صدای جارویی که چون خش خش برگها بر زمین کشیده می شود و چون باد آواز سرداده و این سو و آن سو حرکت می کند. نبودند، چه پیش خواهد آمد؟ طبیعتی ناخوشایند و غیر قابل تحمل با انواع آلودگی ها و بیماری ها 

دنیا بزرگ است و برای حفظ محیط زیست هر کسی به اندازه توان باید نیرو صرف کند. دیگر وقت تنگ است و صبر بیش از این جایز نیست. ما همه با هم در کنار هم قرار بگیریم. فریاد زمین این مادر هستی را بشنویم و به دادش برسیم. امان از پلاستیک، فریاد از ظروف یکبار مصرف و داد از بطری های بی حساب.

بیایید هم صدا شویم با زمین، با طبیعت، بگوییم که همه ی ما یک لیوان در کیفمان داریم و همه ی ما برای خرید هایمان، یک کیسه که از پارچه های مازاد در خانه، هنرمندانه دوخته شده است و تا شده در کیف دستیمان آماده است، تا خرید خود را داخل آن بریزیم و نیازی به نایلون های رنگارنگ  با طرح های تبلیغی خیره کننده نداریم.

همه قول بدهیم که از کیسه های پلاستیکی اضافی به جای کیسه زباله استفاده می کنیم و نیازی نداریم که هر روز چندین کیسه مشکی بزرگ مصرف کنیم.

بیایید بخواهیم که در شهرمان چند سطل تفکیک شده برای بازیافت زباله های خشک در نظر گرفته شود و ما هر روز، زباله ها را در یک جا تلنبار نمی کنیم. ما دکه ای می خواهیم که فردی منتظر نشسته تا کاغذ های باطله را از ما خریداری کند.

در شهر کوچک من حد اقل روزی 15 تن زباله جابجا می شود که لااقل 1/5 تن آن از مواد خشک است و به راحتی در محل می شد آن را تفکیک کرد و حالا با بسیاری از مواد شیمیایی و عفونی مخلوط شده است و برای بازیافت کار را چند برابر کرده است.

جوانان ما تدبیری داشته باشند و براورد کنند که حداقل قیمت این زباله که به بیرون شهر برای دفن برده می شود چقدر است و چقدر می تواند در ایجاد اشتغال موثر باشد. 

اینها حقیقت است و ما غافل شده ایم و لحظه ای بیندیشیم که چطور می توانیم به داد زمین برسیم که پشتش از بار این همه اسراف ها و ریخت و پاش های ما خم شده است و حتی نای فریاد ندارد.

هر روز تیره تر از قبل و هر روز زلال اشک  هایش که با چشمه های خروشان از دل کوه ها سرازیر می شد خشک تر می شود و نکند روزی نفس آخرش باشد و ما غافل بمانیم و بی اعتنا از کنارش عبور کنیم.

به خاطر دارم روزهای نه چندان دوری که گذشت و اینجا از درختان انبوه، سر سبز و با طراوت بود و اکنون وقتی که نگاه می کنی همه خشکی و بی آبی است و محله ما را که به عنوان چیمن زار، یعنی مکانی که اگر راه هم می رفتی از جای قدمهایت آب جاری می شد و سبز بود و حاصلخیز، و اکنون همه ساختمان است و سنگ و آهن.

از صدای پرندگان و آواز پرستوهای مهاجر که به میهمانی طبیعت بکر می آمدند و پرواز لک لک های زیبا که آرامشی خاص به محیط می بخشید و حالا مثل یک رویایی برای فرزندانمان. خاطره ای نمانده است.

خروش رودخانه هایی که هر کدام در خانه های هم جوار جاری شده بود و حیاط های خانه  را جوی آب و باغچه و گل های محمدی و درختان بلند زبان گنجشک فرا گرفته بود.

 روزی که خیلی دور شد و از دست رفت. کاش که بیش از این با خود خواهی ها و برداشت های بیش از حد از منابع طبیعت و استفاده نابجا از نعمات الهی به محیط اطرافمان آسیب نزنیم و دست در دست هم با صدای بلند فریاد بزنیم، ای زمین، دوستت داریم و از تو جدا نخواهیم شد و مهر قدیم تو را با امواج و صوت و آهن و ماهواره عوض نخواهیم کرد.

محیط زیست، نیازمند کمک ماست و وظیفه ما در برابر داشته ها و گنج های ارزشمند طبیعت، دانستن قدر نعمات پروردگار است. تا دیر نشده تدبیر کنیم که محیط زیست ، نیازمند یاری ماست .

انتهای پیام/گ