به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از سایت قم فردا، شمارش معکوس برای آخرین سال دولت یازدهم در حالی از دیروز شروع‌شده است که روحانی عزم خود را برای ورود به انتخابات 96 جزم کرده است، انتخاباتی که قرار است در آن رئیس‌جمهور منتخب مردم برای دوره دوازدهم مشخص شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, قم فردا,در این میان باوجود فاصله‌ای یک‌ساله تا برگزاری انتخابات به‌راحتی می‌توان تبلیغات انتخاباتی زودهنگام به‌اصطلاح طرفداران خودجوش روحانی را مشاهده کرد که هرچند با ساماندهی و نظم خاصی کار خود را شروع کرده‌اند اما نکته مهم‌تر کار سخت روحانی برای حضور مجدد در پاستور است به‌طوری‌که طرفداران و حامیان وی نیز به این مهم پی برده‌اند.
روحانی در حالی خردادماه 92 وارد پاستور شد که مردم احساس می‌کردند در بین نامزدهای انتخاباتی شعارهای اقتصادی وی کارآمدتر و جذاب‌تر است به‌طوری‌که همان زمان با نظرسنجی‌های صورت گرفته در بین مردم می‌شد به‌خوبی این مهم را درک کرد که مردم با انتخاب روحانی به دنبال برطرف شدن مشکلات اقتصادی خود بودند.
در این میان روحانی از همان آغاز کار خود هدف گزاری اصلی خود را در سیاست خارجی تعریف کرد به‌طوری‌که وی تنها مسیر محقق شدن شعارهای اقتصادی خود را دیپلماسی خارجی و مذاکرات هسته‌ای می‌دانست.
رفت‌وآمدها و سفرهای پی‌درپی تیم مذاکره‌کننده ایرانی به اتریش و چند کشور اروپایی برای انجام مذاکرات هسته‌ای دیگر به حدی طولانی و کسالت‌آور بود که برای خود تیم مذاکره‌کننده هم تکراری شده بود و جذابیتی نداشت، مذاکراتی که در آن‌طرف‌های غربی با کارشکنی‌های متعدد فقط به دنبال امتیاز گیری بیشتر از کشورمان بودند.
از طرف دیگر به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و طرفداران خود دولت، ترکیب وزرای دولت یازدهم با سنین بالا در طی 3 سال گذشته و ناهماهنگی آن‌ها که درواقع عملکرد بد آن‌ها را به دنبال داشت، پاشنه آشیل دیگری برای روحانی در انتخابات 96 می‌باشد.
علاوه بر این‌ها رکود اقتصادی شدید در کنار برآورده نشدن خواسته‌های مردم در دوران پسابرجام و عدم تحقق وعده‌های اقتصادی دولت وضعیت مبهمی را برای روحانی در سال 96 به وجود خواهد آورد.
البته این موضوعی است که حامیان وی و کارشناسان اصلاح‌طلب نیز آن را تأیید می‌کنند، به‌طوری‌که چندی پیش محمد سلامتی فعال سیاسی اصلاح‌طلب دراین‌باره گفت: دولت در بخش اقتصادی ضعف‌های بسیاری دارد به‌طوری‌که نتوانسته به اهداف اقتصادی خود جامه عمل بپوشاند، تیم اقتصادی دولت ضعیف و ناهماهنگ عمل می‌کند، حتی در مصاحبه‌هایی که انجام می‌دهند عملاً دولت را تضعیف می‌کنند، در حالی از مشکلات و مسائلی سخن به میان می‌آورند و انتقاد می‌کنند که از وظایف و مسئولیت‌های اصلی خودشان است. بعضی از این دولتمردان کسانی نیستند که از پس اقدامات مهم و سنگین برآیند.
البته این پایان کار نیست و باید موارد دیگری مانند وضعیت نابسامان تولید، ورشکستگی کارخانه‌های باسابقه مانند ارج و انتشار پرداخت حقوق چند ده‌میلیونی به مدیران دولتی را نیز باید به کارنامه منفی روحانی در دولت یازدهم اضافه کرد.
به‌هرحال در شرایطی که تئوریسین‌های اصلاح‌طلب و اعتدالیون حضور روحانی در پاستور را قطعی می‌دانند اما شواهد و واقعیت‌های موجود خلاف این ادعا را ثابت می‌کند و به نظر می‌آید باید منتظر خزان بنفش در بهار 96 باشیم.
انتهای پیام/گ
در این میان باوجود فاصله‌ای یک‌ساله تا برگزاری انتخابات به‌راحتی می‌توان تبلیغات انتخاباتی زودهنگام به‌اصطلاح طرفداران خودجوش روحانی را مشاهده کرد که هرچند با ساماندهی و نظم خاصی کار خود را شروع کرده‌اند اما نکته مهم‌تر کار سخت روحانی برای حضور مجدد در پاستور است به‌طوری‌که طرفداران و حامیان وی نیز به این مهم پی برده‌اند.
,روحانی در حالی خردادماه 92 وارد پاستور شد که مردم احساس می‌کردند در بین نامزدهای انتخاباتی شعارهای اقتصادی وی کارآمدتر و جذاب‌تر است به‌طوری‌که همان زمان با نظرسنجی‌های صورت گرفته در بین مردم می‌شد به‌خوبی این مهم را درک کرد که مردم با انتخاب روحانی به دنبال برطرف شدن مشکلات اقتصادی خود بودند.
,در این میان روحانی از همان آغاز کار خود هدف گزاری اصلی خود را در سیاست خارجی تعریف کرد به‌طوری‌که وی تنها مسیر محقق شدن شعارهای اقتصادی خود را دیپلماسی خارجی و مذاکرات هسته‌ای می‌دانست.
,رفت‌وآمدها و سفرهای پی‌درپی تیم مذاکره‌کننده ایرانی به اتریش و چند کشور اروپایی برای انجام مذاکرات هسته‌ای دیگر به حدی طولانی و کسالت‌آور بود که برای خود تیم مذاکره‌کننده هم تکراری شده بود و جذابیتی نداشت، مذاکراتی که در آن‌طرف‌های غربی با کارشکنی‌های متعدد فقط به دنبال امتیاز گیری بیشتر از کشورمان بودند.
,از طرف دیگر به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و طرفداران خود دولت، ترکیب وزرای دولت یازدهم با سنین بالا در طی 3 سال گذشته و ناهماهنگی آن‌ها که درواقع عملکرد بد آن‌ها را به دنبال داشت، پاشنه آشیل دیگری برای روحانی در انتخابات 96 می‌باشد.
,علاوه بر این‌ها رکود اقتصادی شدید در کنار برآورده نشدن خواسته‌های مردم در دوران پسابرجام و عدم تحقق وعده‌های اقتصادی دولت وضعیت مبهمی را برای روحانی در سال 96 به وجود خواهد آورد.
,البته این موضوعی است که حامیان وی و کارشناسان اصلاح‌طلب نیز آن را تأیید می‌کنند، به‌طوری‌که چندی پیش محمد سلامتی فعال سیاسی اصلاح‌طلب دراین‌باره گفت: دولت در بخش اقتصادی ضعف‌های بسیاری دارد به‌طوری‌که نتوانسته به اهداف اقتصادی خود جامه عمل بپوشاند، تیم اقتصادی دولت ضعیف و ناهماهنگ عمل می‌کند، حتی در مصاحبه‌هایی که انجام می‌دهند عملاً دولت را تضعیف می‌کنند، در حالی از مشکلات و مسائلی سخن به میان می‌آورند و انتقاد می‌کنند که از وظایف و مسئولیت‌های اصلی خودشان است. بعضی از این دولتمردان کسانی نیستند که از پس اقدامات مهم و سنگین برآیند.
,البته این پایان کار نیست و باید موارد دیگری مانند وضعیت نابسامان تولید، ورشکستگی کارخانه‌های باسابقه مانند ارج و انتشار پرداخت حقوق چند ده‌میلیونی به مدیران دولتی را نیز باید به کارنامه منفی روحانی در دولت یازدهم اضافه کرد.
,به‌هرحال در شرایطی که تئوریسین‌های اصلاح‌طلب و اعتدالیون حضور روحانی در پاستور را قطعی می‌دانند اما شواهد و واقعیت‌های موجود خلاف این ادعا را ثابت می‌کند و به نظر می‌آید باید منتظر خزان بنفش در بهار 96 باشیم.
,انتهای پیام/گ
,]
ارسال دیدگاه