به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرصاد؛ سال 86 بود که جمعی از فعالین دانشجویی گرد آمدند تا شاید راهی برای خلاصی از مصیبتی که شورای شهر آفریده بود بیایند. بیش از هشت ماه کرمانشاه بدون شهردار مانده بود و حاکمیت منیت و عدم تعهد و دو دستگی بین آنان سرانجام کار را به جایی رسانده بود که حتی یک جلسه به حد نصاب نمی رسید و شکل نمی گرفت که آنان دور یک میز بنشینند و همدیگر را ببینند چه رسد به اینکه شهردار را انتخاب کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
منتخبی از آن جمع دانشجو که نگارنده نیز جزو آنان بود جلسات متعددی را به صورت فردی و جمعی با اعضای شورا برگزار کرد تا معلوم شود که گره کار کجاست. سرانجام آن پیگیری ها آن بود که خود شورا که بار گرانی بر دوش شهر بود گره مشکلات است. دانشجویان در آن دوران با بسیاری از دیگر مسئولان دلسوز و دخیل از مهندس چمران و مسئولان شورای عالی استان ها تا مسئولان استانی رایزنی کردند تا لااقل این بار گران برداشته شود و در آخر با انحلال آن شورا اندک انضباطی بر فضای شهرداری حاکم شد.
به جرات می توان گفت که شورای شهر – علی رغم حضور افراد محترم و شناخته شده در آن- در طول کمتر از دو دهه ی گذشته یکی از ناکارامدترین و دردسر سازترین نهادهای کرمانشاه بوده است که ثمره و دستاورد آن برای کرمانشاه فسون و فسانه ای بیش نیست. شاید به همین دلیل باشدکه می بینیم با صرف میلیاردها تومان از پول بی زبان بیت المال از جیب مردم بیچاره و مظلوم کرمانشاه، تقاطعی مانند میدان امام حسین(ع) شکل می گیرد که نه تنها مشکلی را حل نمی کند بلکه مشکل ساز هم می شود و یکی هم نیست که بگوید ناظر، مشاور، طراح، مجری و مسئولان و نمایندگان محترم وقت شورای شهر و شهرداران منتخبشان کجا بودند و چه می کردند که نتوانستند مانع از رقم خوردن این فاجعه ی ملی شوند؟ و آیا آن شوراییان محترم نظارت و چشم عنایتی به پروژه ی مذکور و پروژه های دیگر داشته اند و دستاورد برنامه ها چه بوده که در طول حدود دو دهه کرمانشاه حتی از لحاظ ظاهری اندک تغییری به خود ندیده است و زیبا سازی در آن واژه ای پر طمطراق و و البته بی معنا و بی مصداق شده است؟
در شورای کنونی نیز طبق معمول گذشته رای دادیم و به همین دلیل این یکی هم – سوای نگاه فردی به اعضای محترم آن- دست کمی از شورای های سابق ندارد. صرفا انتخاب شهرداری که یک روز سابقه ی کار در مدیریت شهری و کلان اجرایی را ندارد برای ناکارامدی این شورا کفایت می کند.اینکه چگونه می شود یک دندانپزشک بدون سابقه ی اجرایی مفید شهردار یک کلان شهر شود را فقط باید این جمع پاسخ دهند. و تنها همین بزرگان هستند که باید بگویند که بر چه منطق و مبنایی این انتصاب صورت گرفت؟
تجربه نشان داده است که هیچ نگاه کلان و صحیحی به مدیریت شهری در شورای شهر کرمانشاه در طول سالیان گذشته و حال حاکم نبوده است و مدیریت شهری واژه ی غریبی بوده که مجال بروز نداشته است. همیشه ی ایام کرمانشاه برای شورای شهر مانند یک توپ پینگ پنگ بوده که در بازی شوراییان در انتخاب شهردار ها و مسایل کم اهمیت داخلی اعضا در حال راکت خوردن بوده است.
در دوره ی کنونی نیز پس از ماه ها کش و قوس و رخدادهای عجیب و غریب که بواقع بیشتر به یک داستان طنز شبیه است بالاخره آقای آرش رضایی به عنوان شهردار انتخاب شد تا بازی شهردار رفت و شهردار برگشت خاتمه یابد. چنانکه آشکار است و جناب آقای مهندس رضایی بیش از همه می دانند فعالین رسانه ای و سیاسیِ انقلابی و اصولگرای استان بیشترین همکاری و همراهی را را در این انتصاب داشتند تا شاید شهرداری از دندانپزشکی به فضای مهندسی تغییر جهت دهد و کشتی شکسته ی مدیریت شهری در کرمانشاه سرو سامانی بیاید.
امیدواریم ایشان با عملکرد مناسب و حرکت در مسیر قانون و پرهیز از اعمال بیش از حدِ مناسبات و روابط نشان دهد که این شورا بالاخره یک حرکت کلانِ درست انجام داده است و پس از مدتها پختنِ تلخ و تیز و شور و گز ، این یکی بار امتحان را شیرین پخته و توانسته کام تلخ کرمانشاهیان را شیرین کند و سوابق متعدد شهردار محترم تاثیر مثبتی را برای کرمانشاه خواهد داشت.
منتخبی از آن جمع دانشجو که نگارنده نیز جزو آنان بود جلسات متعددی را به صورت فردی و جمعی با اعضای شورا برگزار کرد تا معلوم شود که گره کار کجاست. سرانجام آن پیگیری ها آن بود که خود شورا که بار گرانی بر دوش شهر بود گره مشکلات است. دانشجویان در آن دوران با بسیاری از دیگر مسئولان دلسوز و دخیل از مهندس چمران و مسئولان شورای عالی استان ها تا مسئولان استانی رایزنی کردند تا لااقل این بار گران برداشته شود و در آخر با انحلال آن شورا اندک انضباطی بر فضای شهرداری حاکم شد.
به جرات می توان گفت که شورای شهر – علی رغم حضور افراد محترم و شناخته شده در آن- در طول کمتر از دو دهه ی گذشته یکی از ناکارامدترین و دردسر سازترین نهادهای کرمانشاه بوده است که ثمره و دستاورد آن برای کرمانشاه فسون و فسانه ای بیش نیست. شاید به همین دلیل باشدکه می بینیم با صرف میلیاردها تومان از پول بی زبان بیت المال از جیب مردم بیچاره و مظلوم کرمانشاه، تقاطعی مانند میدان امام حسین(ع) شکل می گیرد که نه تنها مشکلی را حل نمی کند بلکه مشکل ساز هم می شود و یکی هم نیست که بگوید ناظر، مشاور، طراح، مجری و مسئولان و نمایندگان محترم وقت شورای شهر و شهرداران منتخبشان کجا بودند و چه می کردند که نتوانستند مانع از رقم خوردن این فاجعه ی ملی شوند؟ و آیا آن شوراییان محترم نظارت و چشم عنایتی به پروژه ی مذکور و پروژه های دیگر داشته اند و دستاورد برنامه ها چه بوده که در طول حدود دو دهه کرمانشاه حتی از لحاظ ظاهری اندک تغییری به خود ندیده است و زیبا سازی در آن واژه ای پر طمطراق و و البته بی معنا و بی مصداق شده است؟
در شورای کنونی نیز طبق معمول گذشته رای دادیم و به همین دلیل این یکی هم – سوای نگاه فردی به اعضای محترم آن- دست کمی از شورای های سابق ندارد. صرفا انتخاب شهرداری که یک روز سابقه ی کار در مدیریت شهری و کلان اجرایی را ندارد برای ناکارامدی این شورا کفایت می کند.اینکه چگونه می شود یک دندانپزشک بدون سابقه ی اجرایی مفید شهردار یک کلان شهر شود را فقط باید این جمع پاسخ دهند. و تنها همین بزرگان هستند که باید بگویند که بر چه منطق و مبنایی این انتصاب صورت گرفت؟
تجربه نشان داده است که هیچ نگاه کلان و صحیحی به مدیریت شهری در شورای شهر کرمانشاه در طول سالیان گذشته و حال حاکم نبوده است و مدیریت شهری واژه ی غریبی بوده که مجال بروز نداشته است. همیشه ی ایام کرمانشاه برای شورای شهر مانند یک توپ پینگ پنگ بوده که در بازی شوراییان در انتخاب شهردار ها و مسایل کم اهمیت داخلی اعضا در حال راکت خوردن بوده است.
در دوره ی کنونی نیز پس از ماه ها کش و قوس و رخدادهای عجیب و غریب که بواقع بیشتر به یک داستان طنز شبیه است بالاخره آقای آرش رضایی به عنوان شهردار انتخاب شد تا بازی شهردار رفت و شهردار برگشت خاتمه یابد. چنانکه آشکار است و جناب آقای مهندس رضایی بیش از همه می دانند فعالین رسانه ای و سیاسیِ انقلابی و اصولگرای استان بیشترین همکاری و همراهی را را در این انتصاب داشتند تا شاید شهرداری از دندانپزشکی به فضای مهندسی تغییر جهت دهد و کشتی شکسته ی مدیریت شهری در کرمانشاه سرو سامانی بیاید.
امیدواریم ایشان با عملکرد مناسب و حرکت در مسیر قانون و پرهیز از اعمال بیش از حدِ مناسبات و روابط نشان دهد که این شورا بالاخره یک حرکت کلانِ درست انجام داده است و پس از مدتها پختنِ تلخ و تیز و شور و گز ، این یکی بار امتحان را شیرین پخته و توانسته کام تلخ کرمانشاهیان را شیرین کند و سوابق متعدد شهردار محترم تاثیر مثبتی را برای کرمانشاه خواهد داشت.
منتخبی از آن جمع دانشجو که نگارنده نیز جزو آنان بود جلسات متعددی را به صورت فردی و جمعی با اعضای شورا برگزار کرد تا معلوم شود که گره کار کجاست. سرانجام آن پیگیری ها آن بود که خود شورا که بار گرانی بر دوش شهر بود گره مشکلات است. دانشجویان در آن دوران با بسیاری از دیگر مسئولان دلسوز و دخیل از مهندس چمران و مسئولان شورای عالی استان ها تا مسئولان استانی رایزنی کردند تا لااقل این بار گران برداشته شود و در آخر با انحلال آن شورا اندک انضباطی بر فضای شهرداری حاکم شد.
به جرات می توان گفت که شورای شهر – علی رغم حضور افراد محترم و شناخته شده در آن- در طول کمتر از دو دهه ی گذشته یکی از ناکارامدترین و دردسر سازترین نهادهای کرمانشاه بوده است که ثمره و دستاورد آن برای کرمانشاه فسون و فسانه ای بیش نیست. شاید به همین دلیل باشدکه می بینیم با صرف میلیاردها تومان از پول بی زبان بیت المال از جیب مردم بیچاره و مظلوم کرمانشاه، تقاطعی مانند میدان امام حسین(ع) شکل می گیرد که نه تنها مشکلی را حل نمی کند بلکه مشکل ساز هم می شود و یکی هم نیست که بگوید ناظر، مشاور، طراح، مجری و مسئولان و نمایندگان محترم وقت شورای شهر و شهرداران منتخبشان کجا بودند و چه می کردند که نتوانستند مانع از رقم خوردن این فاجعه ی ملی شوند؟ و آیا آن شوراییان محترم نظارت و چشم عنایتی به پروژه ی مذکور و پروژه های دیگر داشته اند و دستاورد برنامه ها چه بوده که در طول حدود دو دهه کرمانشاه حتی از لحاظ ظاهری اندک تغییری به خود ندیده است و زیبا سازی در آن واژه ای پر طمطراق و و البته بی معنا و بی مصداق شده است؟
در شورای کنونی نیز طبق معمول گذشته رای دادیم و به همین دلیل این یکی هم – سوای نگاه فردی به اعضای محترم آن- دست کمی از شورای های سابق ندارد. صرفا انتخاب شهرداری که یک روز سابقه ی کار در مدیریت شهری و کلان اجرایی را ندارد برای ناکارامدی این شورا کفایت می کند.اینکه چگونه می شود یک دندانپزشک بدون سابقه ی اجرایی مفید شهردار یک کلان شهر شود را فقط باید این جمع پاسخ دهند. و تنها همین بزرگان هستند که باید بگویند که بر چه منطق و مبنایی این انتصاب صورت گرفت؟
تجربه نشان داده است که هیچ نگاه کلان و صحیحی به مدیریت شهری در شورای شهر کرمانشاه در طول سالیان گذشته و حال حاکم نبوده است و مدیریت شهری واژه ی غریبی بوده که مجال بروز نداشته است. همیشه ی ایام کرمانشاه برای شورای شهر مانند یک توپ پینگ پنگ بوده که در بازی شوراییان در انتخاب شهردار ها و مسایل کم اهمیت داخلی اعضا در حال راکت خوردن بوده است.
در دوره ی کنونی نیز پس از ماه ها کش و قوس و رخدادهای عجیب و غریب که بواقع بیشتر به یک داستان طنز شبیه است بالاخره آقای آرش رضایی به عنوان شهردار انتخاب شد تا بازی شهردار رفت و شهردار برگشت خاتمه یابد. چنانکه آشکار است و جناب آقای مهندس رضایی بیش از همه می دانند فعالین رسانه ای و سیاسیِ انقلابی و اصولگرای استان بیشترین همکاری و همراهی را را در این انتصاب داشتند تا شاید شهرداری از دندانپزشکی به فضای مهندسی تغییر جهت دهد و کشتی شکسته ی مدیریت شهری در کرمانشاه سرو سامانی بیاید.
امیدواریم ایشان با عملکرد مناسب و حرکت در مسیر قانون و پرهیز از اعمال بیش از حدِ مناسبات و روابط نشان دهد که این شورا بالاخره یک حرکت کلانِ درست انجام داده است و پس از مدتها پختنِ تلخ و تیز و شور و گز ، این یکی بار امتحان را شیرین پخته و توانسته کام تلخ کرمانشاهیان را شیرین کند و سوابق متعدد شهردار محترم تاثیر مثبتی را برای کرمانشاه خواهد داشت.
منتخبی از آن جمع دانشجو که نگارنده نیز جزو آنان بود جلسات متعددی را به صورت فردی و جمعی با اعضای شورا برگزار کرد تا معلوم شود که گره کار کجاست. سرانجام آن پیگیری ها آن بود که خود شورا که بار گرانی بر دوش شهر بود گره مشکلات است. دانشجویان در آن دوران با بسیاری از دیگر مسئولان دلسوز و دخیل از مهندس چمران و مسئولان شورای عالی استان ها تا مسئولان استانی رایزنی کردند تا لااقل این بار گران برداشته شود و در آخر با انحلال آن شورا اندک انضباطی بر فضای شهرداری حاکم شد.
به جرات می توان گفت که شورای شهر – علی رغم حضور افراد محترم و شناخته شده در آن- در طول کمتر از دو دهه ی گذشته یکی از ناکارامدترین و دردسر سازترین نهادهای کرمانشاه بوده است که ثمره و دستاورد آن برای کرمانشاه فسون و فسانه ای بیش نیست. شاید به همین دلیل باشدکه می بینیم با صرف میلیاردها تومان از پول بی زبان بیت المال از جیب مردم بیچاره و مظلوم کرمانشاه، تقاطعی مانند میدان امام حسین(ع) شکل می گیرد که نه تنها مشکلی را حل نمی کند بلکه مشکل ساز هم می شود و یکی هم نیست که بگوید ناظر، مشاور، طراح، مجری و مسئولان و نمایندگان محترم وقت شورای شهر و شهرداران منتخبشان کجا بودند و چه می کردند که نتوانستند مانع از رقم خوردن این فاجعه ی ملی شوند؟ و آیا آن شوراییان محترم نظارت و چشم عنایتی به پروژه ی مذکور و پروژه های دیگر داشته اند و دستاورد برنامه ها چه بوده که در طول حدود دو دهه کرمانشاه حتی از لحاظ ظاهری اندک تغییری به خود ندیده است و زیبا سازی در آن واژه ای پر طمطراق و و البته بی معنا و بی مصداق شده است؟
در شورای کنونی نیز طبق معمول گذشته رای دادیم و به همین دلیل این یکی هم – سوای نگاه فردی به اعضای محترم آن- دست کمی از شورای های سابق ندارد. صرفا انتخاب شهرداری که یک روز سابقه ی کار در مدیریت شهری و کلان اجرایی را ندارد برای ناکارامدی این شورا کفایت می کند.اینکه چگونه می شود یک دندانپزشک بدون سابقه ی اجرایی مفید شهردار یک کلان شهر شود را فقط باید این جمع پاسخ دهند. و تنها همین بزرگان هستند که باید بگویند که بر چه منطق و مبنایی این انتصاب صورت گرفت؟
تجربه نشان داده است که هیچ نگاه کلان و صحیحی به مدیریت شهری در شورای شهر کرمانشاه در طول سالیان گذشته و حال حاکم نبوده است و مدیریت شهری واژه ی غریبی بوده که مجال بروز نداشته است. همیشه ی ایام کرمانشاه برای شورای شهر مانند یک توپ پینگ پنگ بوده که در بازی شوراییان در انتخاب شهردار ها و مسایل کم اهمیت داخلی اعضا در حال راکت خوردن بوده است.
در دوره ی کنونی نیز پس از ماه ها کش و قوس و رخدادهای عجیب و غریب که بواقع بیشتر به یک داستان طنز شبیه است بالاخره آقای آرش رضایی به عنوان شهردار انتخاب شد تا بازی شهردار رفت و شهردار برگشت خاتمه یابد. چنانکه آشکار است و جناب آقای مهندس رضایی بیش از همه می دانند فعالین رسانه ای و سیاسیِ انقلابی و اصولگرای استان بیشترین همکاری و همراهی را را در این انتصاب داشتند تا شاید شهرداری از دندانپزشکی به فضای مهندسی تغییر جهت دهد و کشتی شکسته ی مدیریت شهری در کرمانشاه سرو سامانی بیاید.
امیدواریم ایشان با عملکرد مناسب و حرکت در مسیر قانون و پرهیز از اعمال بیش از حدِ مناسبات و روابط نشان دهد که این شورا بالاخره یک حرکت کلانِ درست انجام داده است و پس از مدتها پختنِ تلخ و تیز و شور و گز ، این یکی بار امتحان را شیرین پخته و توانسته کام تلخ کرمانشاهیان را شیرین کند و سوابق متعدد شهردار محترم تاثیر مثبتی را برای کرمانشاه خواهد داشت.
,
منتخبی از آن جمع دانشجو که نگارنده نیز جزو آنان بود جلسات متعددی را به صورت فردی و جمعی با اعضای شورا برگزار کرد تا معلوم شود که گره کار کجاست. سرانجام آن پیگیری ها آن بود که خود شورا که بار گرانی بر دوش شهر بود گره مشکلات است. دانشجویان در آن دوران با بسیاری از دیگر مسئولان دلسوز و دخیل از مهندس چمران و مسئولان شورای عالی استان ها تا مسئولان استانی رایزنی کردند تا لااقل این بار گران برداشته شود و در آخر با انحلال آن شورا اندک انضباطی بر فضای شهرداری حاکم شد.
,,
به جرات می توان گفت که شورای شهر – علی رغم حضور افراد محترم و شناخته شده در آن- در طول کمتر از دو دهه ی گذشته یکی از ناکارامدترین و دردسر سازترین نهادهای کرمانشاه بوده است که ثمره و دستاورد آن برای کرمانشاه فسون و فسانه ای بیش نیست. شاید به همین دلیل باشدکه می بینیم با صرف میلیاردها تومان از پول بی زبان بیت المال از جیب مردم بیچاره و مظلوم کرمانشاه، تقاطعی مانند میدان امام حسین(ع) شکل می گیرد که نه تنها مشکلی را حل نمی کند بلکه مشکل ساز هم می شود و یکی هم نیست که بگوید ناظر، مشاور، طراح، مجری و مسئولان و نمایندگان محترم وقت شورای شهر و شهرداران منتخبشان کجا بودند و چه می کردند که نتوانستند مانع از رقم خوردن این فاجعه ی ملی شوند؟ و آیا آن شوراییان محترم نظارت و چشم عنایتی به پروژه ی مذکور و پروژه های دیگر داشته اند و دستاورد برنامه ها چه بوده که در طول حدود دو دهه کرمانشاه حتی از لحاظ ظاهری اندک تغییری به خود ندیده است و زیبا سازی در آن واژه ای پر طمطراق و و البته بی معنا و بی مصداق شده است؟
,,
در شورای کنونی نیز طبق معمول گذشته رای دادیم و به همین دلیل این یکی هم – سوای نگاه فردی به اعضای محترم آن- دست کمی از شورای های سابق ندارد. صرفا انتخاب شهرداری که یک روز سابقه ی کار در مدیریت شهری و کلان اجرایی را ندارد برای ناکارامدی این شورا کفایت می کند.اینکه چگونه می شود یک دندانپزشک بدون سابقه ی اجرایی مفید شهردار یک کلان شهر شود را فقط باید این جمع پاسخ دهند. و تنها همین بزرگان هستند که باید بگویند که بر چه منطق و مبنایی این انتصاب صورت گرفت؟
,,
تجربه نشان داده است که هیچ نگاه کلان و صحیحی به مدیریت شهری در شورای شهر کرمانشاه در طول سالیان گذشته و حال حاکم نبوده است و مدیریت شهری واژه ی غریبی بوده که مجال بروز نداشته است. همیشه ی ایام کرمانشاه برای شورای شهر مانند یک توپ پینگ پنگ بوده که در بازی شوراییان در انتخاب شهردار ها و مسایل کم اهمیت داخلی اعضا در حال راکت خوردن بوده است.
,,
در دوره ی کنونی نیز پس از ماه ها کش و قوس و رخدادهای عجیب و غریب که بواقع بیشتر به یک داستان طنز شبیه است بالاخره آقای آرش رضایی به عنوان شهردار انتخاب شد تا بازی شهردار رفت و شهردار برگشت خاتمه یابد. چنانکه آشکار است و جناب آقای مهندس رضایی بیش از همه می دانند فعالین رسانه ای و سیاسیِ انقلابی و اصولگرای استان بیشترین همکاری و همراهی را را در این انتصاب داشتند تا شاید شهرداری از دندانپزشکی به فضای مهندسی تغییر جهت دهد و کشتی شکسته ی مدیریت شهری در کرمانشاه سرو سامانی بیاید.
,,
امیدواریم ایشان با عملکرد مناسب و حرکت در مسیر قانون و پرهیز از اعمال بیش از حدِ مناسبات و روابط نشان دهد که این شورا بالاخره یک حرکت کلانِ درست انجام داده است و پس از مدتها پختنِ تلخ و تیز و شور و گز ، این یکی بار امتحان را شیرین پخته و توانسته کام تلخ کرمانشاهیان را شیرین کند و سوابق متعدد شهردار محترم تاثیر مثبتی را برای کرمانشاه خواهد داشت.
,محمدامین بهرامی
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه