به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری و تحلیلی بهارستانه ،سید امیر حسین شفیعی-به مناسبت تشیع و تدفین پرشکوه هفتمین شهید مدافع سرافراز حرم زینب کبری (سلام الله علیها) نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بهارستانه ,از روزی که کشور سوریه دچار جنگ و درگیری شد و داعشیان و وهابیون در این کشور قوت گرفتند، آنها عزم این را داشتند تا به حرم حضرت زینب(سلام الله علیها) در شهر دمشق تعرض کرده و آنجا را ویران نمایند تا به خیال خام خود از این طریق بتوانند ریشه اعتقادات شیعه را در این کشور از بین ببرند.
,این اقدام شنیع یزیدیان زمانه که گویی بعد از هزار سال برای انتقام گیری از زینب کبری (سلام الله علیها) آمده بودند، برای مسلمین جهان مخصوصا شیعیان بسیار گران بود زیرا شیعیان در همین چند سال گذشته شاهد ویرانی حرمین عسگریین به دست این سگان اموی صفت بودند و نمی توانستند ویران شدن حرم دیگری از خاندان رسالت را تحمل کنند.
,شیعیان دیده بودند که داعشی ها قبر حضرت حجربن عدی که یکی از یاران حضرت علی (ع) بود را بعد از تصرف ویران کرده و جنازه این یاران وفادار امیرالمومنین را نبش قبر کرده، حالا چگونه غیرت آنها می توانست اجازه دهد که داعشی ها به حرم حضرت زینب(سلام الله علیها)نزدیک شوند و به قبر این بانوی مکرمه و که ناموس پیامبر (ص) و حضرت امیر المومنین(ع) است، دست بزند؟!
,به همین خاطر بود که شیعیان از هر رنگ و نژاد و زبانی و به دور از اهمیت دادن به تعصبات میهنی برای دفاع از حرم ناموس آل الله به یاری برادران خود در سوریه شتافتند و با جان فشانی و ایثارگری خود توانستند دست دشمن بی حیا را که بسوی حرم خواهر امام حسین (ع) دراز شده بود را قطع کنند، آیا می توان لحظه ای به این فکر کرد که اگر این ابر مردان نبودند تا در راه حرم دوست جانبازی کنند، امروز چه اتفاقی می افتاد؟!
,کم نبودند مردانی که از کشور های ایران و افغانستان در برابر تیرهایی که به زهر کینه آغشته بود، جان خود را سپر کردن تا به در و دیوارهای بهشتی حرم حضرت اولیا مخدره خشی وارد نشود، آنان سربازانی بودند که زیر لب نغمه «یا لیتنا کنا معک یااباعبدالله» می خواندند و بر پیشانی سربند «کنا عباسک یا زینب» می بستند تا به جهانیان ثابت کنند که زینب کبری در شام بلا تنها نیست.
,شاید این یادداشت جوابی باشد برای کسانی که از تشییع جنازه پرشکوه یک مدافع حرم افغانی در کشور ایران، انگشت حیرت در دهان می گذارند!
,آری شهادت در راه امام حسین(ع) عزتی است که «به هرکس ندهندش» و همواره این شهید به دور از اینکه مهم باشد اهل کجاست، در دل حسرت دار شیعه جایگاه والای دارد.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه