به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ و به نقل از ازناخبر، داربنگ، هجران بلوط و سنجاب است، ضجه تلخ مادر بلوط است بر زخم کهنه‌ای که دشنه فرزندانش بر پیکرش میزند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, , ازناخبر, ، داربنگ، هجران بلوط و سنجاب است، ضجه تلخ مادر بلوط است بر زخم کهنه‌ای که دشنه فرزندانش بر پیکرش میزند.,دشنه فرزندی که ناجوانمردانه سرزمین مادری خود را به تعرض نشسته است
,فرزند زمینم فرزند ایران زمین فرزند زاگرس فرزند اشترانکوه در خاطرات کودکیم که کنکاش می‌کنم تصویر تک درختی بر پیکره سفید کوه واضح و نمایان است تک درختی بر دامنه سفیدکوه کوچک و یک صعود مسرت بخش برای رسیدن به این تک درخت ...
,برگهای پهن ریواس...
,بوی خوش گیاهان کوهستانی...
,سکوت و سکوت و سکوتو حسی عمیق...
,تک درخت کودکیم هنوز پابرجاست. بچه بودم و آن تک درخت برایم بسیار دور می نمود و امروز نزدیک است. اما حس عمیقی که آن سالها داشتم امروز فرسنگها دور شده است.
,امروز می بینم که همراهان این سالها، مردم سرزمینم نمی دانم شاید انگشت شماری از مردم سرزمینم تابلوی زیبای کودکیم را خدشه دار کرده اند پاره ای از تصاویر زیبایش را زدوده وپاره ای دگر را به قلم ناصحیح خویش به تصویر کشیده اند...
,بی آنکه برای خاطرات کودکیم ارزشی قائل بوده باشند بی رحمانه تابلوی زیبای پروردگارم را ناشیانه دستکاری کرده اند....
,و امروز من سخت دلتنگ آن روزگارانم....
,نمی دانم چند کودک بزرگ در سرزمینم امروز دلتنگ تصاویر کودکیشان هستند؟ و آیا اصلا کسی خاطرش هست؟...
,و آیا کسی صدای مرا می شنود؟؟؟
,*سمیه خلیل آبادی(کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست)
]
ارسال دیدگاه