روستای زیویه را با اجرای یک عملیات برق آسا پاکسازی کردیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، پیشمرگ مسلمان کرد عزت شهیدی از اعضای سازمان پیشمرگان مسلمان کرد شاخه بانه در بیان خاطراتش از پاکسازی روستای زیویه در محور بانه به سردشت می گوید:

همزمان با پاکسازی جاده بانه به سمت سردشت، گروهک های ضد انقلاب در یکی از روستاهای مهم و استراتژیک به نام «زیویه» و برخی روستاهای اطراف، پایگاه های متعددی را ایجاد کرده بودند که ورود به روستا را تقریباً غیر ممکن می کرد.

این روستا به واسطه این که بر روی بلندی قرار داشت، دارای موقعیت سوق الجیشی خاصی بود. تسلط هر گروه بر این روستا سبب می شد تا آن گروه بر تمامی موقعیت های طبیعی منطقه از قبیل کوه و دشت و چنگل و حتی تعدادی از روستاهای دیگر و از همه مهم تر بر جاده بانه به سردشت تسلط کافی داشته باشد.

گروهک های ضد انقلاب هم برای اینکه بتوانند این برتری سوق الجیشی خود را حفظ کنند، اقدام به ایجاد سنگر و گذاشتن کمین در جای جای منطقه کرده بودند. پست های نگهبانی و دیده بانی آن ها سبب شده بود که از هرگونه تحرک نیروهای انقلابی در منطقه باخبر شوند.

تها راه ورود به روستا، قله بلندی بود که در پشت روستای زیویه قرار داشت. این قله با موانع طبیعی هم چون شیب تند، صخره های بلند و صعب العبور و ناهمواری های بسیار سخت پوشیده شده بود، که عملاً عبور از آنجا را غیر ممکن می کرد.

به واسطه همین موانع طبیعی، گروهک های ضد انقلاب به مخیله اشان هم خطور نمی کرد که کسی از این راه قصد حمله به روستا را داشته باشد.

فرماندهان سپاه دو روزی را صرف شناسایی منطقه کردند و وجب به وجب راه های ورود به روستا را مورد بررسی قرار دادند و در نهایت متوجه شدند که تنها راه ورود به روستا، همین قله ای است که در پشت روستا قرار دارد، که دشمن به واسطه صعب العبور بودن، از قرار دادن پست نگهبانی و کمین در آن غفلت کرده است.

یک شب با استتار کامل و بسیار آهسته، به طوریکه جلب توجه نکنیم، به همراه نیروهای سپاه و ارتش خودمان را قله کوهی که پشت روستا قرار داشت رساندیم.

علاوه بر سلاح، مهمات و کوله پشتی های سنگینی که حمل می کردیم، شیب تند و ناهمواری های راه نفسمان را گرفته بود. ولی هدف ما هدف مقدسی بود و هر وقت خستگی بر ما غالب می شد، وطن فروشی ایادی استکبار و خیانت آنان برای لگدمال کردن امنیت و آرامش مردم را در ذهنمان مرور می کردیم و به این ترتیب با صلابت و استواری بیشتری گام هایمان را بر می داشتیم.

به هر سختی بود به مکانی که از قبل شناسایی کرده بودیم، رسیدیم. بادی سردی در حال وزیدن بود. از دور فانوس هایی که برای روشنایی بر در و دیوار معابر و کوچه های روستا نصب کرده بودند، همانند ستاره های کم نور آسمان سوسو می زدند.

برنامه عملیات طوری طراحی شده بود که باید تا پاسی از شب منتظر می ماندیم و بعد از آن با استفاده از خستگی و خواب آلودگی نیروهای ضد انقلاب در ساعات پایانی شب و سحرگاه به آن ها حمله می کردیم. این زمان درست وقتی بود که خواب چشم نگهبانان را فرا می گرفت و میزان هوشیاری آن ها به حداقل می رسید. نگهبانان خسته ای که به واسطه حضور آن ها، سایر نیروهای ضد انقلاب با خیالی آسوده در خواب کامل به سر می بردند.

نیروهای سپاه اسلام دقایقی قبل از آغاز عملیات، به راز و نیاز با معبود خود مشغول شدند و از خداوند خواستند در این راه ثابت قدم باشند و به پیروزی دست پیدا کنند. دعا و نیایش بود که بر زبان ها جاری می شد و ایمان و اعتقاد را ذره ذره در وجود ما بیشتر می کرد.

زمانی که فرمان حمله صادر شد، با تمام توان به طرف سنگرها و موانع گروهک های ضد انقلاب سرازیر شدیم. برای اینکه از تمرکز قدرت آتش دشمن جلوگیری کنیم، از چند نقطه مجزا حمله کردیم. آتش نیروهای خودی و حمله تهاجمی ما آنچنان برق آسا بود که مجال هرگونه تحرک و عکس العمل را از دشمن گرفت.

نیروهای ضد انقلاب با اندک مقاومتی، موانع و استحکامات خود را رها کردند و با کشته های زیادی که از خود بر جای گذاشتند، فرار را بر قرار ترجیح دادند. در این عملیات 6 تن از نیروهای ما نیز به فیض عظمای شهادت نائل آمدند.

عقربه های ساعت 8:30 صبح را نشان می داد و نیروهای سپاه اسلام توانسته بودند، روستای زیویه را با آن همه استحکامات دفاعی که نیروهای ضد انقلاب ساخته بودند، پاکسازی کنند و روستاها و مناطق اطراف آن را از لوث وجود گروهک های ضد انقلاب پاک نمایند. و این مهم میسر نمی شد مگر به لطف و مدد الهی و هم چنین شاجاعت و صلابت رزمندگان سپاه اسلام.

انتهای پیام/م