رسیدگی به ناوگان هوایی واجب‌تر است یا زیرساخت‌های جاده‌ای؟!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، فرض کنید به جای واژگونی چند دستگاه اتوبوس و تصادفات بسیاری که در جاده‌های کشور اتفاق می‌افتد، یک فروند هواپیما سقوط کند، یا از باند پرواز منحرف شود و خدای‌ناکرده هم چند نفر کشته و زخمی بشوند. طبیعی است که همه ناراحت شده و رسانه‌ها نیز این موضوع را پوشش می‌دهند.

حالا دوباره فرض کنید اگر این اتفاق یعنی سقوط هواپیما در دوران پسابرجام اتفاق بیفتد. طبیعی است در نظر برخی رسانه‌ها و گروه‌ها، سقوط یک هواپیما در دوران پسابرجام با تعداد تلفات معین، بسیار مهم‌تر از سقوط همان هواپیما در دوران پیشابرجام با همان تعداد تلفات است. چرا که دیگر دست‌شان برای گنده‌سُرایی از برجام باز است و اینکه بگویند «دیدید برجام خسارت محض نبود؟! برجام توانست منجر به این شود که ایران بتواند 52 میلیارد دلار صرف خرید ده‌ها هواپیما نماید تا آن پنج درصد از مردمی که با هواپیما مسافرت می‌کنند، امنیت داشته باشند» و قص علی هذا.

اما فعلا نه هواپیمایی سقوط کرده و نه مشکل آن‌چنان بزرگی در ناوگان هوایی کشور ایجاد شده است. بلکه فعلا مشکل بزرگ در کف جاده‌ها در حال وقوع است که آخرین موردش همین واژگونی سه دستگاه اتوبوس می‌باشد. حادثه‌ای که منجر به جان باختن 20 سرباز وطن شده است و اضافه کنید تعداد بیشتری مجروح و مصدوم را.

آمار تلفات جاده‌ای در کشور بسیار نگران‌کننده است. آمارها نشان می‌دهند که در دنیا به طور متوسط، به ازای هر 10 هزار خودرو فقط 9 نفر کشته می‌شوند، اما این تعداد در ایران 37 نفر است. اگر میانگین 23 تا 27 هزار کشته در حوادث رانندگی در طول سال را همراه با میانگین 250 هزار زخمی این حوادث در نظر بگیریم، گویی هر سال در ایران یک زلزله‌ی بزرگ با این مقدار کشته و زخمی اتفاق می‌افتد. هم‌چنین تعداد تلفات جاده‌ای کشور در سال با تلفات یک جنگ تمام عیار برابری ‌می‌کند.

طبق آماری که سال گذشته صورت گرفت، روزانه 32 میلیارد تومان ضرر اقتصادی ناشی از تصادفات را متحمل می‌شویم. مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش سال قبل خود از تصادف‌های جاده‌ای برآورد کرده است که هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی تصادفات رانندگی حدود 8 درصد تولید ناخالص داخلی است. مثلا هزینه مورد نظر در سال 1390 در حدود 51 هزار و 910 میلیارد تومان است. به این اعداد و ارقام اضافه کنید هزینه درمانی سالانه 11 هزار میلیارد ریالی افرادی که بر اثر تصادف مصدوم شده‌اند و هزینه 180 میلیون تومانی هر فرد کشته شده در تصادفات و هزینه 280 میلیون تومانی هر معلول بر اثر تصادف‌های جاده‌ای. بر همین اساس اگر بخواهیم هزینه حوادث رانندگی در سال 1390 را تخمین بزنیم نزدیک به 51 هزار و 910 میلیارد تومان می‌شود.

اگر بخواهیم به نوعی برای روشن شدن ابعاد موضوع این هزینه را با دیگر هزینه‌های ساخت و ساز در کشور مقایسه کنیم، باید گفت با این پول می‌توان 78 مدرسه ساخت که در مجموع 1000 کلاس درس دارند. همچنین با این پول می‌توان به بیش از 800 هزار زوج جوان تسهیلات ازدواج داد.

دولت یازدهم نیز اعلام کرده که سقف هزینه‌ی اختصاص‌یافته به حوزه‌ی جاده‌ای کشور چیزی حدود 10 هزار میلیارد تومان در سال است و حالا قصد دارد 18 برابر این اعتبار را خرج خرید هواپیما نماید؛ آن هم فقط برای 5 درصد از مردم!

طی 10 سال اخیر چیزی حدود 220 هزار نفر از هم‌وطنان در تصادفات جاده‌ای کشته شدند و طبعا اقتصاد مقاومتی ایجاب می‌کند که رسیدگی به زیرساخت‌های جاده‌ای که بیش از 90 درصد حمل‌ونقل‌ها و مسافرت‌ها از این طریق صورت می‌گیرد، در اولویت بسیار بالاتری نسبت به ناوگان هوایی کشور قرار بگیرد.