حریم رودخانه ظرفیتی در خدمت دپوی زباله و تخلیۀ فاضلاب!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قابوس نامه، از همان دیرباز رودخانه ها نقش عظیمی در پیشرفت و توسعه تمدن و فرهنگ منطقه هم  از نظر اجتماعی و آداب و رسوم و هم از نظر اقتصادی و صنعتی داشتند. متاسفانه با پیشرفت جوامع و حرکت به سمت صنعتی شدن ، در برخی این نقاط این بخش از محیط زیست به انزوا کشیده شده است.

فرصتی که خود می توانست جاذبه های گردشگری زیادی مهیا کند زیبایی های زیادی را برای شهرستان بیافریند، شهرستانی که همیشه نبود جاذبه طبیعی در نزدیکی اش باعث دلخوری هایی از سوی مردم شده تا جایی که برای تفریح و گردش های چند ساعته نیز مجبور به رفتن به شهرستان های اطراف هستند.

رودخانه هایی که در سالهای دور صدایشان، نواهای مردان ترکمن را نوازش می داد امروز به جولانگاه زباله تبدیل شده است و فریادرسی ندارد.

بر روی رودخانه تابلوی دهیاری درباره آگاهی از مقابله با متخلفین به چشم می خورد و نشان از ممنوعیت دپوی زباله در این رودخانه است اما انچه دیده میشود فرسنگها با این تابلو فاصله دارد!

رودخانه ای که زباله های مردم را در آغوش می کشد و صدایش در نمی آید. زباله هایی که حیوانات زیادی را با خود همراه کرده است و زیبایی که می تواند دوستداران طبیعت را به سمت خود جذب کند را از این رودخانه سلب کرده است و امروز بستر این رودخانه ها تنها به مسیر حرکت آب های سطحی از جمله فاضلاب ها تبدیل شده است.

حل مشکل آلودگی رودخانه در گرو اجرای پروژه فاضلاب شهری

یکی از علت هایی که رودخانه ها با مشکل آلودگی زیست محیطی روبرو هستند،انتقال کانال فاضلاب شهری به این رودخانه هاست که می تواند منشأ آلودگی های بسیاری باشد و  ناخواسته بیماری های ناشناخته ای را سبب شود.

بخشی از این مشکلات بهداشتی حریم رودخانه که در شهرستان گنبد شاهد هستیم با اجرا و بهره برداری از پروژه فاضلاب شهری شهرستان قابل حل است. شبکه ای که با چشم انداز ۱۴۰۰ در سال های ۶۹ شروع به کار کرده است و این روزها خبر از پیشرفت فیزیکی ۸۳ درصدی آن به گوش می رسد.

اما مسئله دیگری که مشکل حریم رودخانه هاست ، انباشت زباله در این مکان هاست که متاسفانه برخورد قاطعی در این خصوص نمی شود.

در این رسانه بارها در مورد این مسئله چه در حریم رودخانه و چه در حریم جاده ها پرداخته شده و علی رغم ارتباط با مدیران متاسفانه شاهد هیچ اقدام موثر و دائمی نبودیم و مشکلات همچنان به قوت خود باقیست.

ضروری است که مسئولین و دوستداران طبیعت به نجات محیط زیست بیایند، محیط زیستی که عامل حیات بشر و امانتی است که باید به آیندگان سپرده شود.

انتهای پیام/