سردشت از بی توجهی تاریخی رنج می‌برد/ این شهر ۲۹ سال است به سختی نفس می کشد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دادمردان، صدام حسین رئیس جمهورعراق  در طول 8 سال جنگی که به ایران تحمیل شد در چندین دوره مختلف از سلاح های شیمیایی و میکروبی علیه ملت ایران استفاده کرد و جنایت های بزرگی از طریق همین سلاح ها نیز بر روی مردم نظامی و غیرنظامی وارد آورد بعید است کسی بمباران شیمیایی را بشنود و از سردشت یادی نکند 29سال است سردشت با گاز خردل، تاول و زخم گره خورده است.

هفت روز از اولین ماه تابستان 1366 می‌گذشت  و درست لحظاتی قبل از آن‌ که عقربه ‌های ساعت 30/4 دقیقه بعد ازظهر را نشان دهد، در حالی که جنگ ایران وعراق در اوج خود بود،  نقطه‌های سیاهی در آسمان سردشت ظاهر می‌شود هواپیماها غرش می‌کنند و سپس‌ 4 بمب در شهر و 3 بمب دیگر در روستاهای اطراف فرود می‌آید، این یکی از فجیع‌ترین و وحشتناک‌ترین تهاجم شیمیایی بود که سبب کشته و مجروح شدن عده زیاد از هموطنان شد و طی آن 109 نفر بلافاصله جان خود را از دست دادند.

پس از این حادثه ایران سردشت را نخستین شهر قربانی جنگ‌افزارهای شیمیایی در جهان نامید اما سردشت نخستین مورد استفاده از بمب‌های شیمیایی توسط عراق در طول جنگ تحمیلی نبود، همان‌طور که آخرین آنها هم نبود.

هزاران نفر بلافاصله بعد از حملات وحشیانه شیمیایی عراق جان سپردند کسانی هم نجات پیدا کردند و ماندند تا با پوست‌ها و چشم‌های سوخته و تاول زده، خاطره سوختن همنوعانشان را به نسل‌ها منتقل کنند، آنانی که ماندند هنوز از دردهای طولانی و وخیم در عذابند.

13 هزار مصدوم حاصل بمباران شیمیایی سردشت

سردشت به عنوان اولین شهری بود که پس از جنگ جهانی اول و تصویب کنوانسیون های منع سلاح های شیمیایی مورد حمله شیمیایی قرار گرفت و به دلیل اینکه مردم این شهر هیچ اطلاعی از عوارض و چگونگی مقابله با حملات شیمیایی نداشتند و در نتیجه این حمله وحشیانه تعداد زیادی از مردم در شهر و روستاهای اطراف دچار مسمومیت شدید گاز خردل شدند که بنا به اعلام رسانه ها پنج هزار نفر مصدوم شدند ولی آمار غیر رسمی با توجه به جمعیت 13 هزار نفری سردشت ، 10 هزار نفر مصدوم بود.

29 سال از آن حادثه غم بار می گذرد اما هر سال هفتم تیر در سردشت تکرار می شود بوی سیر و لیموی روز هفتم تیر سال ۱۳۶۶ دیگر جزیی از زندگی هر روز مردم این شهر شده است، متاسفانه سه نسل و شاید بیشتر مردم این دیار به دلیل ماندگاری 150 ساله گاز خردل با درد و رنج حاصل از آثار سلاحهای شیمیایی، صبوری پیشه کرده‌اند و سالهای سال با زخمهایی که تمدن بیمار بر پیکر آنها زده باید بسوزند و بسازند.

پیش‌قراولان جنگ شیمیایی، مدعیان حقوق بشر امروز

آمریکایی‌ها اولین کسانی بودند که قبل از جنگ جهانی، سلاح‌های شیمیایی را علیه سرخپوستان به‌کار گرفتند. در جنگ جهانی اول در سال 1915 سلاح شیمیایی از سوی آلمان‌ها به‌کار گرفته شد و سپس دیگر کشورها استفاده از آن را در برنامه جنگی خود گنجاندند.

انگلیس پس از جنگ جهانی دوم، از ماده فیتوتوکسین علیه استقلال‌طلبان مالایا استفاده کرد. آمریکا در جنگ ویتنام، کامبوج و لائوس مواد شیمیایی و میکروبی را به‌کار برد. سال 1975 ویتنامی‌ها بمب‌های شیمیایی را در کامبوج علیه خمرهای سرخ به‌کار بردند.

سال 1979 ارتش شوروی سابق برای اشغال افغانستان از سلاح‌های شیمیایی بهره برد تا این‌که بالاخره از سال 1980 تا 1988 (60-1356) و در طول جنگ تحمیلی، رژیم صدام هر جا که در جنگ به بن‌بست خورد، از بمب‌های شیمیایی استفاده کرد.

سکوت جوامع بین المللی در برابر جنایات عراق

محیا محمد پور در گفت و گو با دادمردان، اظهار داشت: حقوق بین الملل ساخته دولت هاست که در دوران جنگ عراق علیه ایران سازمان ملل در قبال تخطی عراق از مقررات حقوق بین الملل سکوت کرده است.

دانشجوی دکتری حقوق بین الملل با بیان اینکه در نظام عرفی بین الملل هم استفاده از سلاح های داری رنج مضاعف نهی شده، ادامه داد: بعد از فاجعه سردشت جامعه ملل تصمیم گرفت  که به طور صریح و اکید استفاده از این سلاح ها را نهی و ممنوع سازد و در جنگ داخلی سوریه پس از وصول گزارش بر استفاده از سلاح شیمیایی جامعه جهانی موضع گرفته و مانع توسعه استفاده از آن شدند.

ضعف در امور حقوق بین‌الملل

وی با اشاره به اینکه کمتر شاهد محاکمه دارندگان این سلاح ها در جهان بوده ایم، افزود: متاسفانه به دلیل ضعف در اجرای محاکمات د امور حقوق بین‌الملل علی رغم این ممنوعیت ها شاهد استفاده از سلاح های شیمیایی خصوصا توسط برخی گروه های نظامی هستیم.

محمد پوردر پایان گفت: امروزه ما شاهد این هستیم که فاجعه بمباران شیمیایی سردشت به تدریج رو به فراموشی است و آسیب های آن مورد توجه قرار نگرفته و این در حالی است که آثار بمب شیمیایی به نسل های آینده انتقال پیدا می کند و نمی توان آن را محدود به یک نسل دانست و امروز سردشت به دلیل اینکه قربانی فاجعه بزرگ شده زبان گویای تمام مناطق شیمیایی زده است.

شهر مرزی سردشت در جنوب آذربایجان غربی واقع شده است و در حال حاضر دارای بیشترین تعداد مصدومین شیمیایی در کشور است.

انتهای پیام/