حال شما چگونه است؟!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فراهان خبر؛ حال و احوال همه مردم در مواجهه با ماه مبارک رمضان علیَ السویه و یکسان نیست.

۱- برخی فقط به دنبال رفع تکلیف اند، از نظر شرع مقدس واجبی مشخص و معیّن شده

 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ(بقره/۱۸۳)

و در برابر انجام آن اجر و مزدی قرار داده اند. پس از سر رفع تکلیف و بمنظور در أمان ماندن از عذاب و عقاب اخروی و دستیابی به مواعید و مواهب الهی، اقدام به گرفتن روزه می کنند.

 وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَعْبُدُ اللَّهَ عَلَى حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَیْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْیَا وَالآخِرَةَ ذَلِکَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ (حج/۱۱)

۲-  دسته دوم کسانی اند که هیچ گونه سنخیت و تناسبی با چنین برنامه های عبادی و معنوی ندارند، بلکه آنرا نوعی محدودیت و مانعی بر سر راه آزادی و راحت طلبی نفس انسانی خویش می دانند. این گروه به ظاهر متمدن و روشنفکر، حتی برای توجیه عدم تقیّد و تعهد شرعی و دینی خویش اظهار می دارند که اینگونه اعمال قشری و جنبه ظاهری شریعت است، آنچه خدا و انبیاء خواسته اند طهارت باطن و پاکی درون است. ما قلب پاک و بی آلایشی داریم و از مرحله انجام اینگونه عبادات فراتر رفته ایم. این گروه در دیگر مباحث اعتقادی و دینی نیز چنین برخورد و مواجهه مشابهی دارند. مثلاً در موضوع عفاف و حجاب و یا ضرورت نگه داشتن  حریم محرم و نامحرم و... می گویند ای بابا، قلبت صاف و پاک باشه، بقیه اش مهم نیست.. کلمة الحق یراد به الباطل حال و روز اینگونه افراد است.

۳-  گروهی که نگاهی متفاوت و متمایز با دیگران دارند. امور واجب و فرایض دینی را نه بدلیل ترس از دوزخ و نه بخاطر شوق و طمع در بهشت امتثال می کنند، بلکه چون به معجزه عشق باور دارند. همانگونه که امام باقر^(ع)در وصف کسانی که از سرمعرفت وعشق خدا را اطاعت می کنند، چنین فرمود:

تَعْصِی الْإِلَهَ وَ أَنْتَ تُظْــهِرُ حُبَّهُ‏                    هَذَا لَعَمْرُکَ فِی الْفِعَالِ بَدِیعٌ‏

لَوْ کَانَ حُبُّــکَ   صَادِقاً  لَأَطَعْتَهُ‏                     إِنَّ الْمُحِبَّ لِمَنْ أَحَبَّ مُطِیع‏

اینان آموخته اند که در دفتر عاشقی، حرف اوّل و آخر را رضایت محبوب می زند.

من از درمان و درد و وصل هجران               پسندم آنچه را، جانان پسندد 

                                                              (غزلیات بابا طاهر)

این گروه پاکباخته و عاشق به هنگامه شب ، یعنی آن زمانی که همه در بستر راحتی و آسایش متنعّم اند و برخوردارند، از خواب شیرین و خوش شبانگاهی برخواسته و در خلوت شب نجواهای عاشقانه سر می دهند و با حضرت دوست مشق عشق و عاشقی می کنند.

وَمِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَکَ عَسَى أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقَامًا مَحْمُودًا(اسراء/۷۹)

            شب خیز که عاشقان به شب راز کنند          گرد در و بام دوست پرواز کنند

            هر جا که دری بود به شـــب بربندند          الاّ در عاشقان که شب باز کنند

                                                                                   (ابوسعید ابوالخیر)

اینان در وقت سحر (طلایی ترین وقت در مدت شبانه روز) آنچنان با شور و شعف کلام دوست را ترنّم می کنند که گویی در محضر یارند و دست بر زلف او دارند.

وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ کَانَ مَشْهُودًا(اسراء/۷۸)

آنقدر این وقت، ناب و گرانسنگ است که در آموزه های کتاب انسان ساز هدایت و سعادت (قرآن) حضرت ربّ الارباب بر آن سوگند می خورد.

وَالفَجر...    سوگند به سپیده دم(سوره فجر/۱)

آری پاک طینت تان و راست قامتان کوی وصال می دانند که فجر یعنی پایان سیاهی و ظلمت شب و سرآغاز یک درخشش و روشنی که هر آنچه خیر و سعادت و نیکوئی است در همین روشنایی و نور نهفته است. سحر همان وقت نازنینی است که چون برادران یوسف^(ع) متوجه خطا و لغزش خود شدند، از پدر تقاضای وساطت در درگاه احدیت را نموده تا برای آمرزش گناهان ایشان دستی بر دعا بلند کند؛

قَالُوا یَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا کُنَّا خَاطِئِینَ ،قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّی...(یوسف/۹۷،۹۸)

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ            از یمن و دعای شب و ورد سحری بود

                                                                                          (غزلیات حافظ)

چون هوا روشن می شود و خورشید گسترهی طلائی اش را بر تمام هستی و گیتی پهن می کند، اینان برای کسب حلال و رزق پاک از خانه بیرون می روند. چون باور دارند که در حدیث قدسی خطاب بر پیامبر اکرم(ص) چنین آمده که؛

یا أَحمَدُ إِنَّ العِبادَةَ عَشَرَةُ أَجزاءَ: تِسعَةٌ مِنها طَلَبُ الحَلالِ فَإِذا طَیَّبتَ مَطعَمَکَ وَمَشرَبَکَ فَأَنتَ فى حِفظى وَ کَنَفى؛

ایشان با کدّ یمین و عرق جبین رزق طیّب و پاکیزه طلب می کنند امّا وقتی بدست آمد، فقط خودشان را نمی بینند بلکه

مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ (بقره/۳)

اینان بر این باورند که یکی از سه اصل اساسی و گام مهم، در طریق کمال الی الله و وصول به مرتبه حقیقت مطلق، احسان است . ( توجه به خلق بعنوان عیال الهی و خانواده خدا).  در ادامه بعد از اندکی استراحت روزانه خود را برای شیرین ترین لحظه یعنی وقت افطار آماده می کنند.

لِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ یَفْرَحُهُمَا؛ إِذَا أَفْطَرَ فَرِحَ, وَإِذَا لَقِیَ رَبَّهُ فَرِحَ بِصَوْمِهِ (پیامبر اکرم^(ص) )

دو شادمانی برای روزه دار واقعی در لحظه افطار وجود دارد از یک طرف توانسته است یک روز از آن واجب معین و مشخص را

أَیَّامًا مَعْدُودَاتٍ ... بقره/۱۸۴

در نهایت رضایت و تسلیم در برابر حق بجا آورند. حکم الهی بود که

...فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ...  بقره/۱۸۵

و اینان نیز بر این امر گردن نهاده و آنرا امتثال نموده اند پس به شکرانه چنین طاعت و فرمانبرداری شادمان و خشنود اند. و شادی دوّم شان بخاطر رضایت حق در لحظه لقاء و دیدار است.

در کنار همه این بایسته ها و باید ها آموخته اند که روزه داری فقط پرهیز از مفطریات نبوده و نیست. نخوردن و نیاشامیدن هنر نیست. چرا که این تعاونی است و همه کس آنرا اتیان می کنند. این گروه عاشق در صف بندی و تقسیم بندی روزه داران، در زمره خواص الخواص اند.

روزه عوام یعنی پرهیز از خوردن و آشامیدن و نگه داشتن شکم از وقت سحر تا هنگامه مغرب (ذهاب حمره مشرقیه)  روزه خواص؛ یعنی کسانی که علاوه بر پرهیز از مفطریات روزه ، اعضا و جوارح بدن شان نیز روزه است. چشم و گوش و زبان و دیگر اعضاء و جوارح تحت اراده و اختیار آنها است. و در غیر موارد رضایت حق جولانی ندارند. امّا خواص الخواص(بندگان عاشق ویژه) کسانی اند که علاوه بر دو بخش نخست و پیشین، دل را از هر مشغولیت و وابستگی و تعلّق خاطر بجز حضرت دوست خالی کرده اند. به عبارت دیگر قلب و دلشان را مأمن و جایگاه نزول اجلال قدوم یار کرده اند چرا که در مکتب رئیس مذهب جعفری^(ع) آموخته اند؛ القلب حرم الله فلا تسکن حرم الله غیر الله... این دلباختگان شوریده و شیدا تنها وجه آبادانی دل شان را حضور حضرت دوست می دانند و می سرایند که؛

                 دلم بی وصل ته شادی مبیناد       زدرد و محنت آزادی  مبـیناد

                 خراب آباد دل بی مقــدم تو        الهی هرگــز آبادی مبــیناد

                                                                         (دوبیتی بابا طاهر)

گفته شده که دعا در لحظه افطار مستجاب است. اگر از این شوریده گان و رهروان کوی وصال پرسیده شود که چه مطلبی را طالب و خواستارید ؟! قطعاً خواهند گفت که خداوند حکیم متعال

... وَأَسْبَغَ عَلَیْکُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً... (سوره لقمان/۲۰)

نعمت های مادی و معنوی اش را بر همگان ارزانی داشته است ولی آنچه ما بدنبال آن هستیم بهره مندی از حلاوت و شیرینی ذکر و یاد خدا است. پس اِلهی اَذِقْنی حَلاوَةَ ذِکْرِک.

و این فقط یک تصویری کوتاه و مختصر از یک شبانه روز، روزه داری بندگان عاشق بود.