آیا در قرآن، دلیلى براى شرکت در راهپیمایى و تظاهرات داریم؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ و به نقل از استادپرس/

خداوند در قرآن میفرماید:
«ولایَطؤون مَوطئاً یَغیظُ الکفار ... الا کُتب لهم به عَملٌ صالح»(سوره توبه، آیه ۱۲۰)

هیچ حرکت دسته جمعى که کفار را عصبانى کند، صورت نمیگیرد مگر این که براى آن، پاداش عمل صالح ثبت میشود.آرى، راهپیمایی ‏هایى که دشمنان اسلام و مسلمین را عصبانى کند، عمل صالح است.

این راهپیمایى‏ ها (بخصوص آنگاه که از طریق وسایل ارتباطى و ماهواره ‏ها منعکس می‏شود) اگر براى اهداف‏ مقدسى صورت گیرد، نوعى حضور در صحنه، عبادت دسته جمعى و امر به معروف و نهى از منکر عملى و عامل تقویت روحیه مردم و تهدید دشمن است.

برخی گمان می‌کنند مساله راهپیمایی یک مساله صرفاً سیاسی جدید است و هیچ ربطی به دین و دینداری و آخرت انسانها ندارد؛ در حالی که کنار هم گذاشتن دو آیه قرآن کریم صریحا نشان می‌دهد نه‌تنها مقاومت مردم غزه ثواب عظیمی دارد، بلکه حضور در این راهپیمایی و برداشتن هر قدم در این راهپیمایی یک عمل صالح محسوب می‌شود:

تردیدی نیست که حضور در این راهپیمایی، دشمنان اسلام را خشمگین می‌کند. خداوند متعال در آیه ۸۲ سوره مائده، شدیدترین دشمن مومنان را یهودیان (حتی مقدم بر مشرکان) معرفی می‌کند: « لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَهً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الْیَهُودَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُوا» (قطعا که یهودیان و مشرکان را دشمن ترین افراد با مومنان خواهی یافت)؛ و در آیه ۱۲۰ سوره توبه می‌فرماید: « ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ لاَ یُصِیبُهُمْ ظَمَأٌ وَلاَ نَصَبٌ وَلاَ مَخْمَصَهٌ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ یَطَؤُونَ مَوْطِئاً یَغِیظُ الْکُفَّارَ وَلاَ یَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّیْلاً إِلاَّ کُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ إِنَّ اللّهَ لاَ یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ» (هیچ تشنگى و رنج و گرسنگیى در راه خدا به آنان نمى ‏رسد و هیچ قدمی که کافران را به خشم مى‏ آورد برنمى‏ دارند و در مقابل دشمنى به پیروزی‌ای دست نمى‏ یابند مگر اینکه به سبب آن عمل صالحى براى آنان [در کارنامه ‏شان] نوشته مى‏ شود؛ که قطعا خدا پاداش نیکوکاران را ضایع نمى‏ کند.)

بی‌تردید، امروزه مردم مقاوم غزه را می‌توان مصداق کسانی که « تشنگى و رنج و گرسنگیى در راه خدا به آنان مى‏ رسد» دانست، و قدم برداشتن راهپیمایان در راهپیمایی روز قدس را «برداشتن قدم‌هایی که کافران را به خشم می‌آورد.» (توجه: قرآن کریم، بارها و بارها اهل کتابی را که دشمن اسلام‌اند در کنار مشرکان به عنوان کافر معرفی می‌کند: مثلا آیات ۱۰۵ و ۱۰۹ سوره بقره؛ آیات ۱و۸ سوره حشر؛ آیات ۱و۶ سوره بینه. پس صهیونیستها و حامیانشان قطعا از مصادیق کافرانی که به خشم می‌آیند هستند.)

منبع:کتاب تمثیلات حجه الاسلام قرائتی صفحه ۹۸

انتهای پیام/م