به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از کافه حقوق: آمریکا، کشوری که مدعی پیشبرد اهداف سازمان ملل متحد و رعایت حقوق انسانی است، هنوز به مهم‌ترین کنوانسیون‌های مرتبط با حقوق بشر نپیوسته و به بهانه‌های متعدد از الحاق به معاهدات حقوق بشری خودداری کرده است. همچنین براساس اعلام کمیسیون حقوق بشر، آمریکا در هیچ‌کدام از اسناد حقوق بشری منطقه‌ای عضو نشده است. در مواردی هم که در کنوانسیونی وارد شده، قراردادهای حقوق بشری این کشور در کنگره (مجلس) تصویب نمی‌شود. آمریکا در حالی که بیشترین ادعای رعایت حقوق بشر در جهان را دارد، اما در سطح جهان کمترین عضویت در نهادهای حقوق بشری را داراست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کافه حقوق,
در گزارش مانفرد نواک Manfred Nowak گزارشگر ویژه سازمان ملل در زمینه شکنجه ، مساله ی نقض حقوق بشر از سوی دولت آمریکا، ” روندی نظام مند ” توصیف شده است . نواک در گزارش خود، از نقض گسترده حقوق بشر در آمریکا ازجمله شکنجه زندانیان، خشونت پلیس، تبعیض نژادی و تضییع حقوق اقلیتها به ویژه مسلمانان، ابراز نگرانی کرده است.
چنین کشوری که به راحتی هرچه تمام تر قوانین حقوق بشری را در کشور های مختلف نقض کرده و یا در مقابل انواع و اقسام ظلم ها به نفع خود سکوت می کند را چگونه می توان حامی حقوق بشر نامید؟ این کشور از گذشته تا کنون به شکل های مختلف و به صورت یک شبکه هدفمند از آنچه که می توان نقض حقوق بشر نامید فروگذار نبود. متاسفانه کشور عزیزمان نیز تحت الشعاع ظلم ها و خباثت های آمریکا قرار گرفته است.
ظلم‌های تاریخی آمریکایی‌ها نه تنها در دوره جمهوری اسلامی بلکه در همان دوران پهلوی که روابط دوستانه یا به قولی رییس و مرئوسی هم بین دو کشور حاکم بوده است هم وجود داشته است.
طراحی و اجرای کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که آمریکایی‌ها خود اعتراف به انجام آن کرده اند مگر غیر از این است که در تمام جنایت های رژیم پهلوی چه در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ و چه در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و جنایات ساواک تا پایان عمر پهلوی، آمریکایی‌ها پشتیبان شاه ایران بودند؟ و رفتارشان در قبال یک دیکتاتور که مردم اش را از حقوق اولیه خودشان محروم کرده بود دقیقا مثل رفتار امروز آمریکایی‌ها با عربستان است که در قبال جنایات آنها حمایت می‌کنند و سکوت.
پس از به پیروزی رسیدن انقلاب شکوهمند اسلامی آتش دشمنی های آمریکایی ها شعله ور تر شد. این دشمنی ها از حمایت گروهک های تروریستی گرفته تا حمایت یزید زمان صدام حسین ادامه دار بود. از حمله ناجوانمردانه به هواپیمای مسافر بری ایرباس ایران تا سنگ اندازی برای عقد قرارداد خرید هواپیماهای ایرباس. از ترور ناجوانمردانه رجایی و با هنر تا ترور شهریاری و عباسی دو تن از اساتید عرصه علوم هسته ای.
نقض حقوق بشر در جهان توسط آمریکایی ها به ترور و تحریم ختم نمی شود. افغانستان، عراق و حالا سوریه و یمن قربانی بازی جدید مدافعان پوشالی حقوق بشر یعنی آمریکا و متحدانش به خصوص رژیم صهوینیستی و آل سعود می باشد. آنها برای رسیدن به اهداف کثافشان تفاوتی بین نظامی و غیر نظامی، زنان و کودکان قائل نیستند. از کشتار صبرا و شتیلا گرفته که بالغ بر ۷ هزار غیر نظامی شامل زنان و کودکان گرفته تا جنگ در سوریه که طبق آمار یونیسف در سال ۲۰۱۴ بالغ بر ۱۰ هزار کودک تاکنون جان خود را از دست داده اند.
اینها همگی بخش کوچکی از جنایات مدعیان حقوق بشر یعنی آمریکا و هم پیمانانش زژیم صهوینیستی و آل سعود در جهان است که همواره با سیاست فرار به جلو دیگر کشور ها را متهم به نقش حقوق بشر می کنند و پشت نقاب فریبکارانه خود می خواهند گرد فراموشی بر جنایات کثیف خود یعنی جنگ، ترور و کودک کشی بر جهان بپاشند.
امریکا حتی حقوق بشر را نیز دستمایه سلطه غیرقانونی خود بر سرنوشت ملت های جهان قرار می دهد و این یعنی سوء استفاده بی رحمانه از نام و عنوان حقوق بشر در جهت امیال و آمال غیرقانونی و فریبکارانه سیاسی، نظامی و اقتصادی قدرت های جهانخوار. پرده برداری از این جنایت ها وظیفه هر وجدان بیدار و آگاه و دردمند انسانی است.
, در گزارش مانفرد نواک Manfred Nowak گزارشگر ویژه سازمان ملل در زمینه شکنجه ، مساله ی نقض حقوق بشر از سوی دولت آمریکا، ” روندی نظام مند ” توصیف شده است . نواک در گزارش خود، از نقض گسترده حقوق بشر در آمریکا ازجمله شکنجه زندانیان، خشونت پلیس، تبعیض نژادی و تضییع حقوق اقلیتها به ویژه مسلمانان، ابراز نگرانی کرده است.
,
چنین کشوری که به راحتی هرچه تمام تر قوانین حقوق بشری را در کشور های مختلف نقض کرده و یا در مقابل انواع و اقسام ظلم ها به نفع خود سکوت می کند را چگونه می توان حامی حقوق بشر نامید؟ این کشور از گذشته تا کنون به شکل های مختلف و به صورت یک شبکه هدفمند از آنچه که می توان نقض حقوق بشر نامید فروگذار نبود. متاسفانه کشور عزیزمان نیز تحت الشعاع ظلم ها و خباثت های آمریکا قرار گرفته است.
ظلم‌های تاریخی آمریکایی‌ها نه تنها در دوره جمهوری اسلامی بلکه در همان دوران پهلوی که روابط دوستانه یا به قولی رییس و مرئوسی هم بین دو کشور حاکم بوده است هم وجود داشته است.
,
طراحی و اجرای کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که آمریکایی‌ها خود اعتراف به انجام آن کرده اند مگر غیر از این است که در تمام جنایت های رژیم پهلوی چه در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ و چه در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و جنایات ساواک تا پایان عمر پهلوی، آمریکایی‌ها پشتیبان شاه ایران بودند؟ و رفتارشان در قبال یک دیکتاتور که مردم اش را از حقوق اولیه خودشان محروم کرده بود دقیقا مثل رفتار امروز آمریکایی‌ها با عربستان است که در قبال جنایات آنها حمایت می‌کنند و سکوت.
,پس از به پیروزی رسیدن انقلاب شکوهمند اسلامی آتش دشمنی های آمریکایی ها شعله ور تر شد. این دشمنی ها از حمایت گروهک های تروریستی گرفته تا حمایت یزید زمان صدام حسین ادامه دار بود. از حمله ناجوانمردانه به هواپیمای مسافر بری ایرباس ایران تا سنگ اندازی برای عقد قرارداد خرید هواپیماهای ایرباس. از ترور ناجوانمردانه رجایی و با هنر تا ترور شهریاری و عباسی دو تن از اساتید عرصه علوم هسته ای.
,
, نقض حقوق بشر در جهان توسط آمریکایی ها به ترور و تحریم ختم نمی شود. افغانستان، عراق و حالا سوریه و یمن قربانی بازی جدید مدافعان پوشالی حقوق بشر یعنی آمریکا و متحدانش به خصوص رژیم صهوینیستی و آل سعود می باشد. آنها برای رسیدن به اهداف کثافشان تفاوتی بین نظامی و غیر نظامی، زنان و کودکان قائل نیستند. از کشتار صبرا و شتیلا گرفته که بالغ بر ۷ هزار غیر نظامی شامل زنان و کودکان گرفته تا جنگ در سوریه که طبق آمار یونیسف در سال ۲۰۱۴ بالغ بر ۱۰ هزار کودک تاکنون جان خود را از دست داده اند.
,اینها همگی بخش کوچکی از جنایات مدعیان حقوق بشر یعنی آمریکا و هم پیمانانش زژیم صهوینیستی و آل سعود در جهان است که همواره با سیاست فرار به جلو دیگر کشور ها را متهم به نقش حقوق بشر می کنند و پشت نقاب فریبکارانه خود می خواهند گرد فراموشی بر جنایات کثیف خود یعنی جنگ، ترور و کودک کشی بر جهان بپاشند.
,امریکا حتی حقوق بشر را نیز دستمایه سلطه غیرقانونی خود بر سرنوشت ملت های جهان قرار می دهد و این یعنی سوء استفاده بی رحمانه از نام و عنوان حقوق بشر در جهت امیال و آمال غیرقانونی و فریبکارانه سیاسی، نظامی و اقتصادی قدرت های جهانخوار. پرده برداری از این جنایت ها وظیفه هر وجدان بیدار و آگاه و دردمند انسانی است.
,]
ارسال دیدگاه