«عید» در فرهنگ قرآن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بیان روز،در قرآن واژه (عید) فقط یک بار، آنهم در آیه 114 از سوره مائده آمده است وآن مربوط به ماجرای حضرت عیسی(ع) و یارانش(حواریون) است که از او می

خواهند اگر می تواند معجزه ای بنمایاند تا مائده ای از آسمان برای آنها نازل شود و در آنجاست که حضرت دعا می کند: اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَیْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَکُونُ لَنَا عِیدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآیَةً مِنْکَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ.

یعنی: بار پروردگارا برای ما از آسمان مائده ای نازل فرما که عیدی برای ما، چه امروزیانمان و چه آیندگانمان و معجزه ای از تو باشد و به ما روزی بخش که تو بهترین روزی دهندگانی.

پرسش اینکه چرا حضرت عیسی (ع) نزول نعمت و نشان دادن معجزه را عید می نامد ؟

در پاسخ باید گفت: نزول نعمت خداوند مساوی می شود با از بین رفتن سختی ها و نگرانی های آن حضرت و تقویت ایمان یارانش که اگر ایمان آنها تقویت شود

به فطرت خود بازگشت می کنند و بر ایمان خود استوار می مانند . و بازگشت به فطرت همان عید است .

و کلام امیرالمومنین علی علیه السلام که می فرماید: هر روزی که در آن معصیت خدا نباشد آن روز عید است، نیزناظر به همین  مفهوم و مقصود است ، زیرا

نبودن گناه و معصیت خداوند یعنی بازگشت انسان به فطرت پاک الهی که خداوند به انسان بخشیده است.

و در آیه 59  سورة طه  «یوم الزینه »، هم معنی با  روز جشن عمومی یا همان عید بکار رفته است.

آنجا  که حضرت موسی (ع)خطاب به فرعون و جمع ساحرانش زمانی را برای مبازه تعیین می کند  می فرماید: مَوْعِدُکُمْ یَوْمُ الّزینَه ، یعنی وعدهٔ ما روز جشن یا

همان عید باشد، روزی که مردم  کسب و کار خود را تعطیل می کنند و برای جشن آماده می شوند.

و اگر پایان رمضان  و یک ماه عبادت  را عید می گویند نیز به همین جهت است، زیرا بساط گناه  بر چیده شده است  و زمینه معصیت خدا از بین رفته و شرایط

باز گشت به فطرت پاک  فراهم شده است و مردم به شکرانه  آن جشن می گیرند .  و لذا از خداوند می خواهیم، بازگشت  ما را بپذیرد و برما مبارک گرداند و

به زبان حافظ علیه الرحمه با او سخن می گوییم که :

ساقیا آمدن عید مبارک بادت                    وآن مواعید که کردی مرواد یادت

محمد جعفر محمدزاده مشاور وزیر ارشاد

انتهای پیام/