مسائل و راه حل های فراروی مجلس دهم در اقتصاد و فرهنگ/ولنگاری فرهنگی عدم ساماندهی مدیریت فرهنگی در کشور است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فرهنگ کده ؛ رهبر انقلاب برای مجلس دهم دو اولویت اصلی و کلیدی برشمردند. یک اولویت، اقتصاد بود که در قالب تحقق 24 سیاست ابلاغی اقتصاد مقاومتی باید پیگیری شود؛ یک اولویت هم فرهنگ است. فرهنگ به گونه ای است که در درازمدت زیرساخت های صنعت و اقتصاد را بر اساس معیارهای ارزشی تنظیم میکند. به این ترتیب می  بینیم بین دو اولویت مطرح شده از سوی رهبر انقلاب نوعی پیوستگی نیز هست. این نسبت دوطرفه است و اقتصاد نیز تأثیرات خود را بر فرهنگ کشور تحمیل می کند.

نگاهی به مشکلات اقتصادی مجلس دهم اگر رفع موانع رشد تولید ملی را هدف اصلی خود قرار دهد، شاید بخشی از رکود اقتصادی را بتواند حل کند. این موانع چند محور اصلی دارد که در ادامه بدان میپردازیم. محور اول، وجود بانک هاست که با روند بیرویه و بدون ضابطه اش، صنعت و اقتصاد را فلج کرده.

یکی از دلایل این مسئله هم گرفتن مبالغ بسیار سنگین در قالب تخلف، دیرکرد و یا به تعبیر دیگر مجازات صاحب صنعت است. نتیجه عملیاتی این موضوع این میشود که کارخانه ها تعدیل نیروی انسانی داشته باشند و متوقف شوند. اگر به دقت نگاه کنیم، می بینیم واقعا بانک ها عامل رکود ایران هستند.

بانک ها خرید پول میکنند. آنها اساسا در خدمت اقتصاد کشور نیستند. بانکها فقط پول روی پول میگذارند و این روزها هم که شاهد هستیم مدیران بانکها حقوق های سرسام آوری را در اختیار خودشان قرار میدهند. وجود بانک ها مانع رشد تولید ملی و گسترش دهنده ی بیکاری در سطح جامعه است.

مانع دوم، عدم مدارای مسئولین مالیاتی کشور با صاحبان کشاورزی، صنعت و اقتصاد است. به هیچ وجه با مردم مدارا نمیکنند. بیرحمانه ترین عمل را علیه مردم انجام میدهند که این رکود  اقتصادی دامن میزند. این معنا و مفهومش این است که مردم زندگیشان در سایه گرفتن مالیات، آن هم به این نحو در حال فلج شدن است و این نگران کننده است.

مردم هر روز با یک معضلی روبرو هستند. با کمال تأسف کسانی که داخل اداره مالیات مشغول فعالیتند، چشمشان را بسته اند به اینکه ما باید این ضوابط را پیاده کنیم بلغ ما بلغ؛ به هر کجا میخواهد برسد. در حالی که کشورهای دنیا وقتی در حال رکود قرار میگیرند، بیشترین امتیاز را به صنعت میدهند برای اینکه کار رشد کند و به تدریج بتوانند پاسخ دهند. اینجا متأسفانه عکس این مسئله برقرار است. مانع سوم، بیمه ها هستند. بیمه ها به نوعی در برخود با مدیران صنایع کمک میکنند به رشد بیکاری نه ایجاد کار.

مسئله دیگر که در این خصوص مطرح است، وجود بخشنامه های متضاد از وزارتخانه های مختلف برای اداره ی صنعت، کشاورزی و دیگر مسائل اقتصادی است. هر وزارتخانه ای جزیره ّ ی مجزایی است. گاه احساس میشود هیچگونه هماهنگی بین وزرای اقتصاد و صنعت وجود ندارد. مشکل اصلی هم در وجود کارشناس هایی است که در زیرمجموعه های این وزارتخانه ها مشغول فعالیت هستند. آنها در بین مردم نیستند که ببینند مردم در این ارتباط چه میکشند. فقط تأمین مسائل دستگاهی خودشان را دنبال میکنند؛ بدون اینکه توجهی به سایر دستگاهها داشته باشند.

نکته آخر ایجاد موانع متعدد برای سرمایه گذاری در داخل کشور است. ما شاهدیم که نوعی سرمایه گریزی در کشور وجود دارد. علتش هم روشن است. اگر کسی خواست سرمایه گذاری کند، زیرساختها را ابتدا در اختیارش میگذارند. مدت زمان طولانی باید بدود تا اینکه یک معدنی را راه بیندازد، یک صنعتی را راه بیندازد اما بعد از اینکه راه انداخت بدون اینکه تنفسی بهشان داده بشود، اینها تازه ناچار میشوند بدهی هایشان را پرداخت کنند. در مجموع باید بگوییم نوع نگاه به مسائل صنعتی و برونرفت از رکود، یک نگاهی مبتنی بر 24 سیاست اقتصاد مقاومتی نیست. بی تردید این نوع حرکت در فرهنگ مردم هم اثر میگذارد. یعنی رشد بیکاری و تعدیل نیرو از دستگاههای صنعتی و اقتصادی در جوامع ما ایجاد بحران میکند. بحرانها به تعبیری زیرپوستی هستند و اگر مدیریت دولت برای جلوگیری از این مسائل به فکر نباشد، ممکن است اینها در یک جایی خودش را نشان دهد. این نکته نگران کننده است. مقام معظم رهبری مدام چند سال است دارند روی این موضوع کار میکنند ولی ما گرفتاریمان در مدیران اجرایی است.

قانون کم نداریم ولی مجریانی هستند که بر اساس سیاست های دستگاهیشان عمل میکنند و نه متن قانون. این اشکالات اصلی اداره است در کشور. نگاهی به مسئله ی فرهنگ در خصوص فرهنگ مقام معظم رهبری فرمودند ولنگاری فرهنگی وجود دارد.

ریشه ی ولنگاری فرهنگی در قرآن بیان شده است. قرآن میفرماید وقتی خدا را فراموش کردید، خود را فراموش میکنید. فرد یا جامعه ای که خدانشناس باشد و خود را فراموش کند، تسلیم امواج مختلف شرق و غرب عالم خواهد بود و در حقیقت اراده اش را در اختیار شیطان بزرگ میگذارد. در چنین شرایطی در واقع آن است که این فکر و اندیشه و اراده ی جامعه را مدیریت می کند.

نکته دوم در ولنگاری فرهنگی عدم ساماندهی مدیریت فرهنگی در کشور است. شاید بیش از هشتاد دستگاه فرهنگی در این کشور وجود دارد. هر کدام از دستگاه های فرهنگی هم همانند وزارتخانه های دولت و یا قوه قضاییه تلاش میکنند دستگاه های خودشان را حفظ کنند و به نتیجه برسانند. یک هم افزایی بین دستگاه های فرهنگی وجود ندارد. نتیجه عدم هم افزایی یک نوع ولنگاری است در برخورد با جامعه و مسائل جامعه.

سخن آخر مجلس دهم باید بتواند اولا راه های برونرفت از رکود را تأمین کند و مشکلات معیشت مردم را حل نماید. آقایان اعلام میکنند ما تورم را یک رقمی میکنیم. ولی باید سوال کرد تورم یک رقمی بشود به چه قیمت؟ به قیمت تعطیلی تمامی کارخانه های صنعتی؟ این معنی ندارد. پیداست که مدیریت در کلان کشور برای برونرفت از رکود وجود ندارد. در بحث فرهنگی هم یک چنین مسئله ای هست.

دولت باید به فعالان خودجوش فرهنگی مردمی توجه کند. ولی با کمال تأسف شاهدیم که بند پنجاه  جدول هفده که بودجه ی حمایتی از فعالان فرهنگی مردمی خودجوش در جامعه است، لغو میشود. این معنا و مفهومش این است که ما به دشمن میدان گسترش میدهیم. یعنی اگر در گوشه و کنار این مملکت پانزده استان مرزی این کشور جوانانی، طلابی، دانشجویانی دور هم جمع شده اند در قالب یک فعالیت کانونی و فرهنگی در مقابل وهابیت و بهایت و جریانات الحادی می ایستند، با تعطیل کردن این بودجه ی حمایتی، آنها هم آرام آرام رو به خشکی میروند و گرفتار خشکسالی بودجه میشوند.

وقتی گرفتار خشکسالی بودجه شدند، در حقیقت میدان را به دشمن میدهند. دشمن هم با پشتیبانی دلارهای بیحد عربستان سعودی و کشورهای بیگانه عمل میکند. مجلس دهم باید هم در حوزه ی اقتصاد و هم در فرهنگ تدبیری جدی بیاندیشد و از جایگاه قوه مقننه تلاش کند تا قطار به ریل خودش باز گردد.

انتهای پیام/