به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از”رودبار ما“، محمد نمدادی پور شاعر رودباری شعری را در وصف غربت و خشک شدن تالاب جازموریان سروده است که در ادامه می خوانید:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رودبار ما,
سلام وصبح بخیر ای جازموریان
سلام برمردمان خوب ایران
,
چرا ای جازموریان رفتی درخواب
چرا دیگر نداری قطره ای آب
,
چرا بستند هلیل وسد جیرفت
قدیمی هم همیشه راست میگفت
,
ندارد دیگه تالابت سبزه وگل
کجارفت چهچه گنجشک وبلبل
,
چرا آن روزگاران هم تموم شد
چرا آن باد وباران هم تموم شد
,
به کدامین گناه ویرانه گشتی
چرا ای جاز من حیران گشتی
,
بهشت روزگارانم توبودی
نماد برف وبارانم توبودی
,
چرا حالا تورفتی یکسره خواب
نکن ناله تودیگر نیست هم آب
,
کویر تشنه ات هم نا امیده
جواب اون محبت هات رسیده
,
بنال جازموریان باهم بنالیم
بنالیم چون که ما بی پر وبالیم
,
خداوندا مگر رحم از توآید
نباید جازمن عمرش سراید
,
بکن رحمی بزن باران وطوفان
براین جاز موریان خشک ویران
,
خداحافظ نمیگم جازموریان
که شاید رحمی آمد زنده شد جان
محمد نمدادی پور
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه