آینده ای که در صفحه آگهی های استخدام جستجو می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسل فردا ؛   همه ما می دانیم وجود صدها شهروند جوان جویای شغل در ایستگاه های کار و یا حضور آنها تا نیمه های شب در خیابان ها حاکی از وجود بیکاری شدید در جامعه است، همه ما می دانیم ساعت ها انتظار کشیدن، تلاش برای یافتن کار و در پایان روز با دست خالی و روحیه افسرده برگشتن و تکرار این وضعیت و مبهم بودن آینده چه تبعات اسفناک و دردآوری را برای جوانان به همراه دارد.

می دانیم احساس مسئولیت و وجدان انسانی که دغدغه رفع بیکاری را در جامعه داشته باشد در وجود خیلی از مسئولین مشاهده نمی شود، می دانیم اگر آمار اختلاس ها کم شود، اگر روابط در خیلی جاها کم رنگ تر شود، اگر ذره ای دغدغه و دلسوزی در وجود برخی تصمیم گیرندگان و سیاست مداران وجود داشته باشد، اگر یک برنامه ریزی درست و حسابی برای مدیریت درآمدها در کشور وجود داشته باشد، اگر منافع شخصی عده ای از آقایان و آقازادگان کنار گذاشته می شد ، اگر سایه روابط از تصمیم گیری های خرد و کلان کم می شد ، شاید الان با آمار نجومی بیکاری مواجه نبودیم.

 سوال اینجاست که چرا ماهیت روابط در اشتغال آنقدر پررنگ است که موجب می شود  که جای یک فارغ التحصیل با استعداد و پر از مهارت که در بهترین دانشگاه تحصیل کرده است را افراد بی استعدادی بگیرند که در آخر نتیجه این شود که کشوری با منابع غنی هنوز در حال توسعه محسوب شود؟

همه ما از اینکه بیکاری چه  تبعات دردناکی در جامعه دارد، آگاهی کافی داریم؛ ضربات سنگین فرهنگی ، افزایش سن ازدواج و بروز مشکلات اخلاقی، اضطراب و نا آرامی دوران بیکاری، بالا رفتن سطح بی روحیگی جوانان که موجب افزایش بزهکاری در بین جوانان هم شده است، کوچ بسیاری از نخبگان که نتیجه فقدان فرصت شغلی مناسب است، افزایش افسردگی و سرخوردگی جوانان که باعث می شود نشاط در بین جوانان و به تبع آن در جامعه کاهش یابد و شاید در این بین خیلی ها نفهمند جوانیشان چگونه گذشت؟ این موارد همه و همه از ردپای بیکاری در جامعه نشات می گیرد.

سیاست های  غلط و ناکارآمد دولت ها و مسئولین در ایجاد شغل و وجود یک مافیای اقتصادی در سطح کلان اقتصاد کشور، عدم حمایت از تولیدکنندگان ، واردات بی رویه کالا ، انحصاری بودن سرمایه و ثروت کشور در دستان عده ای خاص همگی در بروز مشکل بیکاری و در ادامه دامن زدن به آن تاثیر بسیار داشته اند.

با وجود همه این مشکلات نباید از توقع زیاد جوانان و افزایش میل آنها به پشت میز نشینی غافل شد، از فقدان مهارت و تحصیل با هدف مدرک گرایی که موجب شده است جوان به هر شغلی تن در ندهد، از اینکه همه به دنبال شغل های پشت میزی هستند، درست است که اشتغال اتباع بیگانه موجب لطمه به بازار کار کشور و از دست رفتن فرصت های شغلی برای جوانان جویای کار می شود اما این سوال مطرح است که چند درصد از جوانان جویای کار حاضرند آن دست کار ها را انجام دهند؟

همین افزایش توقعات جوانان و خواسته های نا به جای آنان نیز نتیجه سیاست های غلط مسئولین در نظام آموزشی و تربیتی کشور است که به جای پرورش افرادی خلاق و صاحب اندیشه و تفکر، تنها به دنبال پرورش ربات هایی تحت امر و مصرف کننده است و همین امر موجب شده است تا جوانان به جای خلق موقعیت های مناسب برای خود تنها به دنبال استفاده از موقعیت های از پیش آماده شده باشند.

سنگ اندازی بانک ها در ارائه تسهیلات بانکی جهت راه اندازی کسب و کار و بالا بودن نرخ بهره که موجب کاهش سرمایه گذاری در زمینه ایجاد فرصت های شغلی می شود خود از دلایل مهم افزایش نرخ بیکاری در سال های اخیر بوده است.

قطعا اگر وضعیت به همین منوال پیش برود و وعده های توخالی و از سر احساسات مسئولین ادامه پیدا کند، بهبود وضعیت اشتغال و یافتن شغلی مناسب توسط جوانان به آرزویی بسیار بزرگ مبدل خواهد شد که تا سال های سال دست یافتنی نیست.

نکته مهم این است که وظیفه ما به عنوان قشر جوان در حال حاضر چیست؟ آیا وظیفه ما این است که هر روز منتظر آگهی های استخدام دستگاه های دولتی و مراکز غیر دولتی باشیم و آینده خود را در صفحه های آگهی استخدام جستجو کنیم یا اینکه کمی پشتکار و جسارت به خرج دهیم و از تمامی امکانات و فرصت های پیشرو و همین طور منابع برای ایجاد کسب و کاری برای خودمان استفاده کنیم، شاید یکی از اساسی ترین مشکلات جامعه امروز ما کمبود همت برای کار است.

یادداشت از الهام روحی (دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه اراک)

انتهای پیام/