به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابا رفتن داماش به لیگ پایین این روزها همه دنبال یک مقصر هستند از عابدینی تا ناظمی، نظر محمدی ، بازیکنان و مسولان استانی و حتی تماشاگران که مشوق تیم هستند همه به نوعی به دنبال مقصر اصلی هستند. دیگر از آن مصاحبه های جنجالی خبری نیست به نوعی همه غیبشان زده و تا پایشان به میان نیاید خبری از بازیکن نیست و در یک کلام در باشگاه را گل گرفته اند. مصاحبه های تند ناظمی پس از سقوط تیم و سپس جواب عابدینی به آن تنها خبر های بعد از سقوط تیم بود و هر کسی که از راه می رسد یک لگدی میزند و می رود.
با تمام این توصیفات هنوز چراغ فوتبال در رشت همانند خیلی از جاهای دیگر خاموش نشده است. چند روز پیش که سپیدرود در لیگ های پایین برای بقا دست و پا میزد حدود 1500 نفر برای دیدن بازی به ورزشگاه رفتند. باید اعتراف کرد که با توجه به اینکه خیلی ها از نتایج داماش ناامید شده اند اما باز هم این کور سوی چراغ فوتبال در رشت روشن است. برای یک بازی در لیگ دسته 2 رفتن این تعداد تماشاگر برای تیمی که در حال سقوط است همانند میوه های بهاری نوبر است.
بازیکنان هم که پس از سقوط تیم به لیگ پایین تر شاید چندتای آنها بتوانند در لیگ برتر بازی کنند و مابقی باید یا غزل خداحافظی با لیگ برتر را بخوانند و شاید سکوت در این شرایط بهترین کار ممکن باشد که خیلی ها راه آن را پیش گرفته اند اما هنوز که فصل جدید لیگ یک شروع نشده باید به فکر مالکیت این تیم بود که داماش به درد تیم هایی مثل برق شیراز یا شاهین بوشهر مبتلا نشود. این روزها حرف هایی از عابدینی مبنی بر انتقال تیم به تهران برای بازهای لیگ یک بر سر زبان ها آمد اما این مهم بعید به نظر میرسد و شاید کمی محال باشد.
,
,
انتهای خبر
]
ارسال دیدگاه