به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رودآور، «رحمان خزایی پرند» کارشناس ارشد زراعت و معاون فنی و اجرایی مدیریت جهاد کشاورزی تویسرکان در یادداشتی به ارائه نکاتی در راستای توسعه کشت زعفران در شهرستان پرداخته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رودآور,آماده‌سازی زمین:
زعفران کاران عملیات تهیه زمین را که معمولاً از اوایل بهار آغاز می‌گردد به ترتیب زیر انجام می‌دهند:
در بهار پس از قطع باران‌های بهاری و گاو رو شدن زمین، مزرعه را به عمق 25-30 سانتیمتر شخم می‌زنند که این زیرورو کردن خاک برای کنترل علف‌های هرز بسیار مؤثر است.
پس از انجام این عملیات، زمین را تا اوایل تابستان به حال خود رها می‌کنند تا مدتی آیش بماند. در زمان کاشت زعفران حدود 25-30 تن در هکتار کود گاوی کاملاً پوسیده و عاری از بذر علف‌های هرز را با شخم عمیق با خاک مخلوط کرده، سپس بلافاصله (برای ممانعت از تجزیه توسط آفتاب) زمین را کاملاً هموار و مسطح می‌کنند.
پس از مشخص کردن ردیف‌های کشت با توجه به شیب زمین، کرت‌هایی ایجاد می‌کنند و زمین مرزبندی می‌شود. بزرگی و کوچکی کرت بستگی به فاصله منابع آبی از کرت‌ها دارد و هر چه منبع آب نزدیک‌تر باشد، کرت را بزرگ‌تر و هر چه منبع دورتر باشد، کرت کوچک‌تر تهیه می‌کنند.
ازآنجایی‌که پیاز زعفران مدت نسبتاً زیادی (7 - 5 سال) در زمین می‌ماند. خاک زمین باید سبک یا ترکیبی از شن و رس باشد که پیاز بتواند در این مدت علاوه بر تأمین مواد غذایی ، در مقابل شرایط خاص منطقه‌ای نیز مقاومت نماید.
انتخاب پیاز( بٌنه) مناسب برای کشت زعفران:
تکثیر زعفران از طریق پیاز صورت می‌گیرد. پیاز زعفران کروی شکل بوده و دارای بافت سخت و گوشتی به رنگ سفید است. پیازهایی که برای کاشت انتخاب می‌شوند بایستی دارای وزن بیش از 8 گرم و دارای جوانه انتهایی سالم و بدون پوسیدگی باشد، هر چه پیاز درشت‌تر باشد محصول به‌دست‌آمده مرغوب‌تر و عملکرد سال‌های ابتدایی کشت بیشتر خواهد بود. به همین دلیل معمولاً پیازها را از مزارع 3 تا4 ساله انتخاب می‌کنند.
برای جلوگیری از هرگونه آلودگی قارچی، پیازها را با سموم قارچ‌کش مناسب ضدعفونی می‌کنند و به هنگام کاشت، غلاف قهوه‌ای‌رنگ روی آن را جدا می‌کنند به‌طوری‌که آخرین لایه روی پیاز بماند.
بهترین زمان کاشت بنه زعفران معمولاً از اواخر تیرماه تا اواسط مهرماه است و آن زمانى است که بنه کهنه تمام مواد خود را به بنه جدید داده و دیگر آثارى جز تیغه نازکى باقى نمانده است و تمام علف زعفران زرد و خشک‌شده است تا نیمه مهرماه که جوانه‌هاى بنه به حدی رشد کرده که هنگام حمل‌ونقل نشکنند، این زمان مناسب‌ترین زمان کاشت بنه است.
چگونگی کاشت:
با توجه به این‌که گل‌های زعفران به سرما حساس هستند و ممکن است صدمه ببینند و برای آن‌که باز شدن گل‌ها همزمان با سرما نباشد، زودتر اقدام به کاشت پیاز می‌کنند.
کاشت زعفران به‌صورت دستی با بیل انجام می‌گیرد: در ردیف‌هایی بافاصله 10تا 20 سانتیمتر، چاله‌هایی به عمق 10تا 15 سانتیمتر به فاصله 10 تا20 سانتیمتر روی ردیف کنده و 3 تا 5 پیاز سالم داخل هر چاله طوری قرار می‌دهند که جوانه انتهایی آن به‌طرف بالا باشد و روی آن به ارتفاع 5 تا10 سانتیمتر خاک ریخته و آن را با ماله می‌پوشانند.
انتهای پیام/
آماده‌سازی زمین:
زعفران کاران عملیات تهیه زمین را که معمولاً از اوایل بهار آغاز می‌گردد به ترتیب زیر انجام می‌دهند:
در بهار پس از قطع باران‌های بهاری و گاو رو شدن زمین، مزرعه را به عمق 25-30 سانتیمتر شخم می‌زنند که این زیرورو کردن خاک برای کنترل علف‌های هرز بسیار مؤثر است.
پس از انجام این عملیات، زمین را تا اوایل تابستان به حال خود رها می‌کنند تا مدتی آیش بماند. در زمان کاشت زعفران حدود 25-30 تن در هکتار کود گاوی کاملاً پوسیده و عاری از بذر علف‌های هرز را با شخم عمیق با خاک مخلوط کرده، سپس بلافاصله (برای ممانعت از تجزیه توسط آفتاب) زمین را کاملاً هموار و مسطح می‌کنند.
پس از مشخص کردن ردیف‌های کشت با توجه به شیب زمین، کرت‌هایی ایجاد می‌کنند و زمین مرزبندی می‌شود. بزرگی و کوچکی کرت بستگی به فاصله منابع آبی از کرت‌ها دارد و هر چه منبع آب نزدیک‌تر باشد، کرت را بزرگ‌تر و هر چه منبع دورتر باشد، کرت کوچک‌تر تهیه می‌کنند.
ازآنجایی‌که پیاز زعفران مدت نسبتاً زیادی (7 - 5 سال) در زمین می‌ماند. خاک زمین باید سبک یا ترکیبی از شن و رس باشد که پیاز بتواند در این مدت علاوه بر تأمین مواد غذایی ، در مقابل شرایط خاص منطقه‌ای نیز مقاومت نماید.
انتخاب پیاز( بٌنه) مناسب برای کشت زعفران:
تکثیر زعفران از طریق پیاز صورت می‌گیرد. پیاز زعفران کروی شکل بوده و دارای بافت سخت و گوشتی به رنگ سفید است. پیازهایی که برای کاشت انتخاب می‌شوند بایستی دارای وزن بیش از 8 گرم و دارای جوانه انتهایی سالم و بدون پوسیدگی باشد، هر چه پیاز درشت‌تر باشد محصول به‌دست‌آمده مرغوب‌تر و عملکرد سال‌های ابتدایی کشت بیشتر خواهد بود. به همین دلیل معمولاً پیازها را از مزارع 3 تا4 ساله انتخاب می‌کنند.
برای جلوگیری از هرگونه آلودگی قارچی، پیازها را با سموم قارچ‌کش مناسب ضدعفونی می‌کنند و به هنگام کاشت، غلاف قهوه‌ای‌رنگ روی آن را جدا می‌کنند به‌طوری‌که آخرین لایه روی پیاز بماند.
بهترین زمان کاشت بنه زعفران معمولاً از اواخر تیرماه تا اواسط مهرماه است و آن زمانى است که بنه کهنه تمام مواد خود را به بنه جدید داده و دیگر آثارى جز تیغه نازکى باقى نمانده است و تمام علف زعفران زرد و خشک‌شده است تا نیمه مهرماه که جوانه‌هاى بنه به حدی رشد کرده که هنگام حمل‌ونقل نشکنند، این زمان مناسب‌ترین زمان کاشت بنه است.
چگونگی کاشت:
با توجه به این‌که گل‌های زعفران به سرما حساس هستند و ممکن است صدمه ببینند و برای آن‌که باز شدن گل‌ها همزمان با سرما نباشد، زودتر اقدام به کاشت پیاز می‌کنند.
کاشت زعفران به‌صورت دستی با بیل انجام می‌گیرد: در ردیف‌هایی بافاصله 10تا 20 سانتیمتر، چاله‌هایی به عمق 10تا 15 سانتیمتر به فاصله 10 تا20 سانتیمتر روی ردیف کنده و 3 تا 5 پیاز سالم داخل هر چاله طوری قرار می‌دهند که جوانه انتهایی آن به‌طرف بالا باشد و روی آن به ارتفاع 5 تا10 سانتیمتر خاک ریخته و آن را با ماله می‌پوشانند.
انتهای پیام/
آماده‌سازی زمین:
زعفران کاران عملیات تهیه زمین را که معمولاً از اوایل بهار آغاز می‌گردد به ترتیب زیر انجام می‌دهند:
در بهار پس از قطع باران‌های بهاری و گاو رو شدن زمین، مزرعه را به عمق 25-30 سانتیمتر شخم می‌زنند که این زیرورو کردن خاک برای کنترل علف‌های هرز بسیار مؤثر است.
پس از انجام این عملیات، زمین را تا اوایل تابستان به حال خود رها می‌کنند تا مدتی آیش بماند. در زمان کاشت زعفران حدود 25-30 تن در هکتار کود گاوی کاملاً پوسیده و عاری از بذر علف‌های هرز را با شخم عمیق با خاک مخلوط کرده، سپس بلافاصله (برای ممانعت از تجزیه توسط آفتاب) زمین را کاملاً هموار و مسطح می‌کنند.
پس از مشخص کردن ردیف‌های کشت با توجه به شیب زمین، کرت‌هایی ایجاد می‌کنند و زمین مرزبندی می‌شود. بزرگی و کوچکی کرت بستگی به فاصله منابع آبی از کرت‌ها دارد و هر چه منبع آب نزدیک‌تر باشد، کرت را بزرگ‌تر و هر چه منبع دورتر باشد، کرت کوچک‌تر تهیه می‌کنند.
ازآنجایی‌که پیاز زعفران مدت نسبتاً زیادی (7 - 5 سال) در زمین می‌ماند. خاک زمین باید سبک یا ترکیبی از شن و رس باشد که پیاز بتواند در این مدت علاوه بر تأمین مواد غذایی ، در مقابل شرایط خاص منطقه‌ای نیز مقاومت نماید.
انتخاب پیاز( بٌنه) مناسب برای کشت زعفران:
تکثیر زعفران از طریق پیاز صورت می‌گیرد. پیاز زعفران کروی شکل بوده و دارای بافت سخت و گوشتی به رنگ سفید است. پیازهایی که برای کاشت انتخاب می‌شوند بایستی دارای وزن بیش از 8 گرم و دارای جوانه انتهایی سالم و بدون پوسیدگی باشد، هر چه پیاز درشت‌تر باشد محصول به‌دست‌آمده مرغوب‌تر و عملکرد سال‌های ابتدایی کشت بیشتر خواهد بود. به همین دلیل معمولاً پیازها را از مزارع 3 تا4 ساله انتخاب می‌کنند.
برای جلوگیری از هرگونه آلودگی قارچی، پیازها را با سموم قارچ‌کش مناسب ضدعفونی می‌کنند و به هنگام کاشت، غلاف قهوه‌ای‌رنگ روی آن را جدا می‌کنند به‌طوری‌که آخرین لایه روی پیاز بماند.
بهترین زمان کاشت بنه زعفران معمولاً از اواخر تیرماه تا اواسط مهرماه است و آن زمانى است که بنه کهنه تمام مواد خود را به بنه جدید داده و دیگر آثارى جز تیغه نازکى باقى نمانده است و تمام علف زعفران زرد و خشک‌شده است تا نیمه مهرماه که جوانه‌هاى بنه به حدی رشد کرده که هنگام حمل‌ونقل نشکنند، این زمان مناسب‌ترین زمان کاشت بنه است.
چگونگی کاشت:
با توجه به این‌که گل‌های زعفران به سرما حساس هستند و ممکن است صدمه ببینند و برای آن‌که باز شدن گل‌ها همزمان با سرما نباشد، زودتر اقدام به کاشت پیاز می‌کنند.
کاشت زعفران به‌صورت دستی با بیل انجام می‌گیرد: در ردیف‌هایی بافاصله 10تا 20 سانتیمتر، چاله‌هایی به عمق 10تا 15 سانتیمتر به فاصله 10 تا20 سانتیمتر روی ردیف کنده و 3 تا 5 پیاز سالم داخل هر چاله طوری قرار می‌دهند که جوانه انتهایی آن به‌طرف بالا باشد و روی آن به ارتفاع 5 تا10 سانتیمتر خاک ریخته و آن را با ماله می‌پوشانند.
انتهای پیام/
آماده‌سازی زمین:
,زعفران کاران عملیات تهیه زمین را که معمولاً از اوایل بهار آغاز می‌گردد به ترتیب زیر انجام می‌دهند:
,در بهار پس از قطع باران‌های بهاری و گاو رو شدن زمین، مزرعه را به عمق 25-30 سانتیمتر شخم می‌زنند که این زیرورو کردن خاک برای کنترل علف‌های هرز بسیار مؤثر است.
,پس از انجام این عملیات، زمین را تا اوایل تابستان به حال خود رها می‌کنند تا مدتی آیش بماند. در زمان کاشت زعفران حدود 25-30 تن در هکتار کود گاوی کاملاً پوسیده و عاری از بذر علف‌های هرز را با شخم عمیق با خاک مخلوط کرده، سپس بلافاصله (برای ممانعت از تجزیه توسط آفتاب) زمین را کاملاً هموار و مسطح می‌کنند.
,پس از مشخص کردن ردیف‌های کشت با توجه به شیب زمین، کرت‌هایی ایجاد می‌کنند و زمین مرزبندی می‌شود. بزرگی و کوچکی کرت بستگی به فاصله منابع آبی از کرت‌ها دارد و هر چه منبع آب نزدیک‌تر باشد، کرت را بزرگ‌تر و هر چه منبع دورتر باشد، کرت کوچک‌تر تهیه می‌کنند.
,ازآنجایی‌که پیاز زعفران مدت نسبتاً زیادی (7 - 5 سال) در زمین می‌ماند. خاک زمین باید سبک یا ترکیبی از شن و رس باشد که پیاز بتواند در این مدت علاوه بر تأمین مواد غذایی ، در مقابل شرایط خاص منطقه‌ای نیز مقاومت نماید.
,انتخاب پیاز( بٌنه) مناسب برای کشت زعفران:
,تکثیر زعفران از طریق پیاز صورت می‌گیرد. پیاز زعفران کروی شکل بوده و دارای بافت سخت و گوشتی به رنگ سفید است. پیازهایی که برای کاشت انتخاب می‌شوند بایستی دارای وزن بیش از 8 گرم و دارای جوانه انتهایی سالم و بدون پوسیدگی باشد، هر چه پیاز درشت‌تر باشد محصول به‌دست‌آمده مرغوب‌تر و عملکرد سال‌های ابتدایی کشت بیشتر خواهد بود. به همین دلیل معمولاً پیازها را از مزارع 3 تا4 ساله انتخاب می‌کنند.
,برای جلوگیری از هرگونه آلودگی قارچی، پیازها را با سموم قارچ‌کش مناسب ضدعفونی می‌کنند و به هنگام کاشت، غلاف قهوه‌ای‌رنگ روی آن را جدا می‌کنند به‌طوری‌که آخرین لایه روی پیاز بماند.
,بهترین زمان کاشت بنه زعفران معمولاً از اواخر تیرماه تا اواسط مهرماه است و آن زمانى است که بنه کهنه تمام مواد خود را به بنه جدید داده و دیگر آثارى جز تیغه نازکى باقى نمانده است و تمام علف زعفران زرد و خشک‌شده است تا نیمه مهرماه که جوانه‌هاى بنه به حدی رشد کرده که هنگام حمل‌ونقل نشکنند، این زمان مناسب‌ترین زمان کاشت بنه است.
,چگونگی کاشت:
,با توجه به این‌که گل‌های زعفران به سرما حساس هستند و ممکن است صدمه ببینند و برای آن‌که باز شدن گل‌ها همزمان با سرما نباشد، زودتر اقدام به کاشت پیاز می‌کنند.
,کاشت زعفران به‌صورت دستی با بیل انجام می‌گیرد: در ردیف‌هایی بافاصله 10تا 20 سانتیمتر، چاله‌هایی به عمق 10تا 15 سانتیمتر به فاصله 10 تا20 سانتیمتر روی ردیف کنده و 3 تا 5 پیاز سالم داخل هر چاله طوری قرار می‌دهند که جوانه انتهایی آن به‌طرف بالا باشد و روی آن به ارتفاع 5 تا10 سانتیمتر خاک ریخته و آن را با ماله می‌پوشانند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه