یک تجربه، یک احساس؛ بودن در اردوهای جهادی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رودآور؛ مسافت مرکز تویسرکان تا روستای قلی لاله 25 کیلومتری هست و ما در یکی از روزهای گرم تابستان به آنجا می رویم، جایی که بسیجیان یک پایگاه از دانش آموز ابتدایی گرفته تا افراد پخته و با تجربه همه و همه آستین های خود را برای بهسازی، تعمیر و زیباسازی مسجد بالا زده اند.

اینان بسیجیان پایگاه مقاومت انصارالامام از حوزه مقاومت شهید باهنر هستند و جلیلوند فرمانده این پایگاه در گفت و گو با خبرنگار رودآور، از بودن بسیجیان در فعالیت های فرهنگی، هنری و ورزشی برای ایجاد شور و نشاط حرف ها به میان می آورد.

او از اینکه همه اقشار مختلف از اهالی روستا به بسیج اعتماد داشته و در حلقه های صالحین برای افزایش خودباوری، تقویت باورها و ارزش های اعتقادی و مذهبی شرکت می کنند خرسند است.

جلیلوند طرح های عمرانی در راستای محرومیت زدایی را یکی از اولویت های بسیج می داند، بسیجیانی که حتی با امکانات ناچیز کارهای بزرگ کرده اند و پویایی و نشاط به یکدیگر و جامعه می بخشند.

بهروز چهاردولی، یکی از بسیجیانی است که در این روستا زندگی می کند، او در رشته برق و الکترونیک تحصیل کرده و کارشناس این رشته است، شغل اصلی اش کشاورزی است، مانند بیشتر اهالی روستا، اما با توجه به مدرک تحصیلی خود چند روزی است کارهای مربوط به برق کشی و تعمیرات برق مسجد امام حسین(ع) را در دست گرفته است.

ترک، یکی دیگر از افرادی است که در اردوهای جهادی حضور دارد، او که دانشجوی رشته بیو سیستم است، هدف و انگیزه اش از بودن و خدمت کردن را زیباسازی مکانی می داند که خود و هم روستاییانش در آنجا به اقامه نماز می پردازند.

ارتقاء معرفت و شناخت خود درباره اهمیت مسجد و به ویژه برگزاری نماز جماعت در این مکان مقدس را از اولویت ها می داند، می گوید که محل برگزاری نماز باید تا حد امکان زیبا باشد، نظم، انضباط و زیبایی بصری مکانی که در آن عبادت انجام می شود، می تواند بر تأثیرگذاری معنویت آن مکان بیافزاید.

او معتقد است انسان به صورت ذاتی و فطری زیبایی ها را دوست دارد.

محمدرضا گمار، مسئول بسیج سازندگی تویسرکان نیز  که همراه ما برای خدا قوتی به بسیجیان پایگاه انصارالامام آمده است، از فعالیت های جهادی افراد با سنین متفاوت در این اردوها می گوید، افرادی که تعطیلات خود را تنها برای کمک رسانی و آبادانی روستاها می گذرانند.

وی بهسازی و زیباسازی مسجد، ساخت خانه عالم و کمک به ساخت خانه های محرومین در مناطق روستایی محروم را بخشی از اقدامات انجام شده و یا در دست انجام جهادگران بسیجی در تویسرکان اعلام می کند.

به اینجا که می رسیم سر و صداها، قهقه ها و خنده ها از محوطه مسجد صحبتمان را قطع می کند، بیرون می روم، دانش آموزان نوجوان شرکت کننده در مرمت مسجد روستا به خود استراحت داده اند، بازی و خنده هایشان گل کرده است، خنده هایشان پویایی و نشاط، طراوت و زندگی می بخشد.

بازشوخی هایشان بالا می گیرد، در پاسخ به این حرف همراه با لبخند من که مراقب باشید دسته گل به آب ندهید، خنده هایشان بیشتر می شود و می گویند بسیجی و دسته گل؟! ما خودمان دسته گل می چینیم.

این روزها به هر دری می زنند تا زودتر مسجد را مرمت کنند، از اینکه تا دیروز با خانواده خود به مسجد می آمدند و ظاهر آن را مناسب نمی دیدند خوشحال نبودند، با سن های کم به قول خودشان کارهای بزرگ انجام می دهند، در حلقه های صالحین با دانش آموزان فداکار و ایثارگری همچون حسین فهمیده ها آشنا شده اند، می خواهند در عمل و اعتقاد به مانند شهدای کم سن و سالی که در حقیقت جز بزرگ مردان بودند رفتار کنند و همکاری در ساخت مسجد را افتخار می دانند.

یکی از این نوجوانان در گفت و گویی عنوان می کند، به قد و قواره کوچک و بازیگوشی های الان من نگاه نکنید، یک تنه همه را حریف هستم،  رنگ آمیزی این کمد هم بر عهده من است، تا حالا کسی را به زرنگی من دیدید!

پای صحبت هر کدام از این جهادگران که بنشینیم، معنویت خاصی در عمق حرف هایشان نهفته است، از عشق و ایمان، الگو قرار دادن شهدا، اعتقادات و باورهای عمیقشان حرف ها برای گفتن بسیار دارند، شاید که تصاویر ذیل ارائه دهنده بخش کوچکی از این حرف های گفته و ناگفته باشد.

انتهای پیام/