نقش «صنایع دستی» مازندران در تحقق اقتصاد مقاومتی +تصاویر

اشتغال‌زایی، صادرات محصولات غیرنفتی، افزایش سرانه تولید ملی، حمایت از توسعه پایدار و تلاش برای حفظ و معرفی فرهنگ غنی ایرانی-اسلامی تنها بخشی از ظرفیت‌های بی‌شمار صنایع دستی در اقتصاد کشور است که نیازمند حمایت بیشتر از سوی دولتمردان و سازمان‌های مرتبط است.

صنایع دستی مازندران علاوه بر اینکه می‌تواند آداب و رسوم مردم هر منطقه را به گردشگران و مسافران معرفی کند، با ظرفیت‌های بالقوه‌ای که دارد می‌تواند در اجرایی کردن اقتصاد مقاومتی سهمی به‌سزا داشته باشد.

آلاشت از شهرهای زیبای سوادکوه جنوبی است که از نظر فرهنگ و هنر از برترین شهرهای کوهستانی مازندران به شمار می‌رود. این شهر کوچک، محل تولد رضاشاه است و خانه‌ای که رضا شاه در آن به دنیا آمد در حال حاضر به موزه مردم‌شناسی تبدیل شده و عموم مردم از آن بازدید می‌کنند.

در بازدید از این موزه با صنایع چوبی دست‌ساز هنرمند پیشکسوت «صفدر رشیدی آلاشتی» آشنا شدیم. وی در نشستی صمیمی به بیان دیدگاه‌های خود درباره هنرهای سنتی آلاشت و معرفی برخی از ابزار آلات چوبی دست‌ساز پرداخت.

تعطیلی کارگاه صنایع دستی آلاشت و زندگی سخت هنرمندان

صفدر رشیدی آلاشتی که از جمله هنرمندانی است که در رشته منبت‌کاری فعالیت دارد، در سخنانی با اشاره به وضعیت فعلی صنایع دستی آلاشت گفت: کارگاه صنایع دستی آلاشت چندسالی است بسته شده و هنرمندان این شهر در کارگاه‌های کوچک خانگی به فعالیت می‌پردازند و صنایع دستی خود را به سختی به فروش می‌رسانند و امرار معاش می‌کنند.

به گفته وی، آلاشت صنایع دستی متنوعی دارد، از جمله هنرهای سنتی این شهر می‌توان گلیم بافی، جاجیم بافی، حوله، شمرد، پش پتو (پتوی پشمی)، قالیچه، منبت کاری، جوله تراشی، کلز، تلم، نوء، لاک و ... را نام برد.

عدم حمایت مسئولان از هنرهای سنتی

این هنرمند پیشکسوت ضمن گلایه از مسئولان میراث فرهنگی درباره عدم حمایت از هنرهای سنتی و هنرمندان این رشته، اظهار کرد: صنایع دستی سال‌هاست که مورد کم مهری مدیران استانی قرار گرفته است.

رشیدی آلاشتی با ذکر خاطره‌ای ادامه داد: در سال 78 آقای اقبال واحدی مجری توانمند برنامه صبح بخیر ایران با حضور در شهر آلاشت و تهیه گزارشی، به معرفی آثار چوبی دست‌ساز این هنرمند پرداخته و موجب رونق فروش صنایع دستی چوبی در بازار استان شد، زیرا گروه زیادی از گردشگران به صورت تلفنی و حضوری خریدهایی را انجام دادند.

پیرمرد هنرمند آلاشتی در ادامه مصاحبه ضمن تاکید بر لزوم آشنایی نسل جوان با صنایع چوبی قدیمی و کاربردی به معرفی برخی از آثارش پرداخت.

جوله: در روزگار جوانی که در کنار پدرم به دامداری مشغول بودم، از این وسیله که شبیه به پارچ آب است برای دوشیدن شیر استفاده می‌کردیم.

تلم: دامداران از تلم برای تهیه دوغ استفاده می‌کردند، بدین گونه که ماست را درون آن ریخته و دوغ به عمل می‌آوردند.

کلز: پیمانه شیر به حساب می‌آید، البته گاهی هم در این ظرف ماست می‌زنند.

نوء: این وسیله کاربردی آخور داشته، بدین صورت که خوراک دام‌ها را در آن می‌ریخته‌اند.

لاک: برای صرف غذای اعضای خانواده مورد استفاده قرار می‌گرفته است و انواع غذاهای محلی آلاشتی هم چون(گل ماستی) در آن سرو می‌شود.

آنچه مسلم است صنایع دستی استان مازندران جاذبه‌ای وصف‌انگیز برای مسافران تلقی می‌شود که بیشترین اشتغال را به همراه دارد. کم هزینه بودن، آموزش کوتاه مدت، بازار و ارزش افزوده مناسب از ویژگی‌های صنایع دستی است. از این رو با برنامه‌ریزی مناسب و احیای هنرهای منسوخ شده می‌توانیم به اقتصاد مقاومتی جامه عمل بپوشانیم.

در پایان این گزارش لازم است از زحمات خانم بنفشه رشیدی آلاشتی(نوه هنرمند) صمیمانه تشکر و قدردانی کنیم، که اگر یاری و مساعدت وی نبود قطعا امکان تهیه چنین گزارشی میسر نمی‌شد.