به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آرمان زنان، وضعیت زنان در جامعه امروز ایران در حالی که حداقل نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند باعث شده است تا هر کس بخواهد به عرصه سیاست و اجتماع وارد شود به ناچار گریزی هم به مسئله زنان بزند و از طرفی عدم شناخت نسبت به نیازها و خواسته‌های اصیل این قشر از طرف مسئولین و حتی خود زنان نیز در نگاه ابزاری برای به دست آوردن موقعیت اجتماعی و رأی این قشر مؤثر بوده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آرمان زنان,واقعیت امر آن است که مشکلات جامعه زنان فراوان می باشد اما لزوماً این مشکلات مانند دغدغه‌های مردان جامعه نیست ولی تبلیغات و فاصله گرفتن از گفتمان ایرانی اسلامی باعث شده تا نیازهای واقعی زنان نظیر احترام و محبوبیت در خانواده به عنوان همسر و مادر و… به حاشیه رفته و نیازهای جعلی جایگزین آن شوند.
,شغل اصلی زن در گفتمان اسلامی ایرانی در درجه اولی مادری و همسری است که در قالب خانه‌داری بروز می‌کند و خانه‌داری زن در این گفتمان با بیکاری برابر نیست و در جریان همین خانه‌داری می‌تواند به کار اقتصادی و غیراقتصادی در داخل منزل یا بیرون از آن اقدام نماید؛ اما تأکید فراوانی که بر نقش مادر و همسر وجود دارد در حدی است که به هیچ عنوان نمی‌توان از زن خانه‌دار به عنوان زن بیکار تعبیر کرد و این امر یکی از تفاوت‌های کلیدی گفتمان غربی و گفتمان اسلامی در نگاه به زن است.
,برجسته کردن نقش زن در خانواده و اجتماع به عنوان مدیر داخلی خانه و خانواده نه به خاطر ضعف جسمانی زن بوده و نه به خاطر ضعف عقلی. بلکه به خاطر اهمیت خانواده و تربیت در گفتمان اسلامی ایرانی می باشد؛ اما از سوی دیگر تأمین مالی روحی و عاطفی زن خانه‌دار که به خاطر رسیدگی به همسر و فرزندان از فعالیت اقتصادی و کسب موقعیت‌های اجتماعی و هر نوع اقدامی در جهت منافع شخصی به نفع منفعت خانواده گذشت کرده است در حد توان وظیفه مرد خانواده و فرزندان است.
,در برابر این نگاه، غرب و سیستم سرمایه‌داری قرار دارد که ارزش تمامی موجودات به میزان سوددهی اقتصادی آن‌ها بستگی دارد؛ و به زن نیز تنها به عنوان یک نیروی درآمدزا نگاه می‌شود. با همین نگاه در غرب طی دو قرن اخیر زن حق مالکیت پیدا کرد و صاحب دسترنج خود شد در حالی که در اسلام از همان ابتدا زن دارای حق مالکیت و سهم‌الارث بوده است.
,با این شرایط و با ابزار تبلیغات و تاکتیک‌های تبلیغاتی گفتمان غربی خود را مدافع حقوق زن قلمداد می‌کند و برخی نیز فریب شعارهای توخالی اما دهن‌پر کن غرب در مورد دفاع از حقوق زنان را خورده و همان شعارها را تکرار می‌کنند و همین حربه است که باعث شده گاه خود زنان نیز فراموش کنند که چه هستند، چه وظیفه‌ای دارند و چه توقعی از همسر، فرزند، جامعه و مسئولان باید داشته باشند.
,تحت تأثیر همین تبلیغات است که رئیس‌جمهور برای نشان دادن اینکه به زنان توجه کافی دارد یکی از معاونان یا وزرای خود را از قشر زنان انتخاب می‌کند در حالی که ممکن است مسئولیتی که به زنان سپرده شده هیچ ارتباطی با جامعه زنان نداشته باشد؛ مانند ریاست سازمان محیط زیست. و باز تحت تأثیر همین تبلیغات، فردی که به عنوان معاون زنان ریاست جمهوری فعالیت می‌کند مشکلات دست چندم و یا حتی بی‌ارتباط با اکثریت جامعه زنان را مهم جلوه داده و به آن‌ها می‌پردازد و با همین نگاه است که به یک باره جمعیت زنان مجلس افزایش می‌یابد؛ افزایشی که تنها شکل سهم خواهی سیاسی داشته و زنان نماینده قرار نیست سنگی را از جلوی پای زنان جامعه بردارند بلکه نقش ویژه آن‌ها فارغ از وجهه نمایندگی تنها در حد مهره‌ای سیاسی است که باید به موقع نقش خود را در بازی‌های سیاسی به خوبی بازی کند.
,به همین خاطر است که می‌بینیم طی سه سال حرف‌های مسئولان در مورد زنان رنگ و بوی تکرار گرفته و یکی از دغدغه‌های معاونت زنان ریاست جمهوری صدور کارت سلامت برای زنان روسپی می شود و رئیس‌جمهور هم در حمایت از جامعه زنان شخصاً وارد گود شده و مشکل اعزام به المپیک یکی از اعضای تیم تنیس که به خاطر مشکلات اداری از کاروان جا مانده است را حل می‌کند تا وی نیز بتواند در کاروان المپیک حضور داشته باشد. اما تمامی ادارات طی دو سال از اجرای قانون مرخصی نه‌ماهه زایمان سر باز می‌زنند و هیچ صدایی از دولتی‌ها و غیردولتی‌ها بلند نمی‌شود تا دست آخر با شکایت زنان، دیوان عدالت اداری وارد شده و دولت و ادارات دولتی را مجبور به تبعیت از این قانون می‌کند.
,هنوز بیشترین کم‌لطفی دولت و جامعه شامل حال زنان خانه‌دار است؛ اکثریت قوانین و طرح‌ها و لوایح در دفاع از زنان شاغل می باشد چون هیچ نهادی متولی رسیدگی به امور زنان خانه‌دار نیست و اقدامات دولت در این حوزه در حرف‌های تکراری و اقدامات پوپولیستی خلاصه شده است.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه