حضور کادر مدیریت حوزه علمیه سعدیه رامیان در اردوهای جهادی + تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از طوبی گلستان؛ اردوی جهادی برای هر فردی تعریفی خاص دارد یکی آن را آمیزه‌ای ازمهر، ایمان، عشق و برای خدمت رسانی به همنوع درمناطق محروم می‌بیند و دیگری آن را آزمونی برای سنجش خود دیده که ببیند چقدر می‌تواند در برابر ناملایمات از نفس خود مایه بگذارد.

در اردوهای جهادی دانشجویان، دانش آموزان، طلبه مهندس و بسیجیان می‌آیند تا خمس آموزه‌های خود را با آموختن بپردازند اما شاید در این روزها به این درک برسند که اینجا دانشگاهی دیگر برای اندوختن و یادگیری است جوانانی که  شاید برای بسیاری از آنها تحمل سختی نوازش‌های تند آفتاب کوهستانی سخت باشد، اما آمده اند برای یک هدف که آن هم شرکت در یک اردوی جهادی است.

شهید آوینی  می‌گوید شأن انسان در ایمان، جهاد و هجرت است و هجرت مقدمه جهاد فی سبیل الله است و هجرت یعنی هجرت از سنگینی‌ها و جاذبه‌هایی که تو را به خاک می‌چسبانند.

در مسیر روستا که قدم می‌گذاری انگار خبری از کمبود و مشکلات مردم نیست و همه یکدل و همصدا شده بودند تا در مدتی که گروه‌های جهادی در روستایشان مستقر است با آنها همکاری کرده تا خدمات به آنها ارائه شود.

آری این جهادگران از هر قشری که بیشتر آنها جوانان باشند در کنار یکدیگر جمع شده تا محرومیت زدایی کرده و دل مردمان این مرز و بوم را شاد کنند، این جهادگران جوان می‌توانند مانند دیگر افراد جامعه از این فرصت پیش آمده استفاده کرده و به تفریح و استراحت بپردازند اما این جوانان با ایمان از هر فرصت به وجود آمده ای استفاده کرده و برای آبادانی کشور گام برمی‌دارند.

اردوهای جهادی مقصدشان محرومیت زدایی از مناطق کم برخوردار است و تلاش می‌کنند تا با ساخت و ساز و آبادانی درمناطق کم برخوردار محرومیت‌ها را بزدایند وخوشبختانه چند سالی است که اردوهای جهادی رنگ و بوی بیشتری گرفته و کمتر دانشجو و طلبه را می‌توانی پیدا کنی که به این اردوها نرفته باشد.

آری در این اردوها باید دو هفته ای به دور از خانواده و دور از تعلقات دنیوی سفر کنی و با دلی پر از امید و دستانی بزرگ رهسپار این سفر شوی، شاید در بین راه در اتوبوس که هستی، با خواندن ذکر با خدا مشغول راز و نیاز هستی، دلت کمی بلرزد که آیا در این سفر دست پر بر می‌گردی یا نه؟ اما تو به سفرت ادامه بده و به خداوند امیدوار باش زیرا در این سفر مهارت و دانش هایی را از پیرزن، کشاورز، پیرمرد، چوپان، دامدار، قالی باف و قصاب کسب می‌کنی که در هیچ دانشگاه و کلاسی نیاموخته ای.

شاید دستان معلم تو کمی پینه بسته باشد اما دلش به وسعت دریاها و به دور از تاریکی و غبار شهر است و تو در اردوهای جهادی درس‌هایی مانند شهامت، بزرگ منشی و استقامت را می‌آموزی و همین که کم کم داری به محیط روستا و مردمانش عادت می‌کنی و آنها را جزوی از خانواده خود تصور می‌کنی باید عزم سفر را ببندی و به شهر بازگردی.

تلاش کن در این سفر با خاطرات شیرین و دست پر برگردی، به امید روزی که هیچ منطقه‌ای در کشور دچار محرومیت نباشد.

انتهای پیام/