به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج فرهنگیان؛ جامعه بزرگ فرهنگیان در کنار سایر اصناف، علاقه مند به داشتن تشکل های صنفی بوده اند تا در این تشکلات، اهداف صنفی خود را دنبال کنند. به طور کلی موضوع فعالیت فرهنگیان در تشکل های صنفی، پیشرفت نظام آموزشی و تربیتی کشور و حل معضلات آن از یک سو و بهبود وضعیت معیشتی و حل مشکلات شغلی معلمان تعریف می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سازمان بسیج فرهنگیان,تشکل به یک گروه اجتماعی اطلاق می‌شود که اعضای آن به حَسب اشتراکات اقتصادی، فرهنگی، ایدئولوژیک و یا شغلی، برای تحقق اهداف خود تلاش می کنند. هر تشکل می تواند در صورت علاقه مندی به فعالیت رسمی برای خود مرامنامه و اساسنامه تهیه کند تا به صورت منسجم برای تحقق اهداف خود گام بردارد، زیرا فعالیت های سازمان نیافته و بی‌انسجام، تاثیری در نظام اجتماعی ندارد.
تاریخچه دقیقی از اولین فعالیت های تشکلی معلمان در ایران در دست نیست و تعداد کمی از تشکل های صنفی در ایران شناخته شده و مورد اقبال فرهنگیان واقع شده اند که از آن جمله می توان به انجمن اسلامی معلمان، کانون صنفی معلمان، کانون تربیت اسلامی فرهنگیان، مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، سازمان معلمان ایران و با اغماض به بسیج فرهنگیان (به دلیل مردمی و خودجوش بودن فعالیت های بسیج) اشاره کرد.
از تعداد اعضا و میزان فعالیت و دستاورد اکثر این تشکل ها هم اطلاعاتی در دست نیست اما به طور خلاصه با ارزیابی کلی نحوه فعالیت تشکل های مهم می توان گفت دستاورد این تشکل ها تقریبا هیچ بوده است و برگزاری تجمعات که عمده نمایش بیرونی و فعالیت این تشکل ها برای پیگیری حقوق معلمان بوده است تاکنون دستاوردی نه در زمینه اهداف معیشتی و شان معلمی و نه در جهت بهبود نظام آموزشی کشور نداشته است.
ریشه مشکل کجاست؟
تشکل های صنفی فرهنگیان برنامه مشخصی برای پیگیری اهداف تعیین شده ندارند و علاوه بر آن راهکار مشخص و موثری برای تحقق اهداف تاکنون مشاهده نشده است.
نکته مهم دیگر در بی دستاورد بودن فعالیت های تشکلی معلمان کشور، آمیخته شدن انگیزه صنفی با انگیزه های سیاسی بوده است که گاهی جایگاه این تشکل ها را تا حد یک اپوزیسیون فعال علیه حکومت تنزل داده و موجب پایین آمدن اعتماد مسئولین و فرهنگیان به این تشکل ها شده است.
دیدگاه کاسبکارانه، بازار گرمی و قهرمان سازی در فعالیت برخی تشکل های فرهنگیان که معمولا نگاه حزبی را جایگزین نگاه صنفی می کنند، از دیگر عوامل بی ثمر بودن عملکرد این تشکل هاست.
نمونه این قهرمان سازی ها مانور رسانه ای بر فعالیت سیاسی و غیرصنفی برخی معلمان در سال های اخیر بوده است که طی یک فعالیت وسیع سعی داشتند تا نگاه جامعه را از مجرم امنیتی بودن به فعال تشکلی و معلم بودن تغییر دهند. می توان گفت عمده پوشش رسانه ای و اخبار مطرح، در خصوص فعالیت صنفی تشکل های فرهنگیان نیز در همین حد است!
البته بی توجهی دولتمردان به درخواست فرهنگیان که در دولت های مختلف وجود داشته است و فقط گاهی کم و زیاد می شود، نیز از دیگر دلایل این نحوه از فعالیت های اپوزیسیونی سال های اخیر برخی تشکلات است.
دکترمحمد بنائیان سفید در این خصوص معتقد است: راه یافتن افکار سیاسی خاص و قشری در میان معلمان و طرح گرایش های سیاسی در محیط آموزشی سم مهلکی است که باعث می شود نظام آموزشی از اهداف خود دور شود، این مسئله یک استثنا دارد وآن هم در خصوص مطرح شدن افکار اصیل انقلابی و گرایش اصلی نظام است که لازم است از انواع افکار سیاست زده و دارای گرایش خاص دور باشد.
وی اعتراضات غیرمدنی و اقدامات پوپولیستی پر صدا را در فعالیت های تشکلی معلمان بی ثمر میداند و می گوید: لازم است این تشکل ها با واقع بینی و درک شرایط پیشنهادات خود را در قالب طرح های پژوهشی و قابل اجرا به مسئولین ارائه کنند تا زمینه پیشرفت در زمینه معیشت و نظام آموزشی فراهم شود.
دکتر شعبانعلی رمضانیان، مسئول سازمان بسیج فرهنگیان در خصوص ایرادات فعالیت سازمان متبوع خود در حوزه مطالبات فرهنگیان می گوید: ما به اندازه لازم به مطالبات معیشتی و صنفی معلمان توجه نکرده ایم و آن هم به دلیل وجود هجمه فرهنگی به بدنه نظام تعلیم و تربیت بوده است که نیازمند فعالیت فرهنگی متقابل بوده و مارا از پیگیری مطالبات معیشتی و حقوق صنفی معلمان بازداشته است.
چاره کار چیست؟!
وجود تشکل های صنفی به ویژه برای معلمان، تشکلی که قادر باشد خواسته های معلمان را به صورت معقول، قانونی و کارشناسی شده به گوش مسئولان برساند، ضروری و کتمان نشدنی است. در خصوص آسیب های این تشکل ها گفته شد که یکی از ایرادات مهم؛ سیاسی کردن فعالیت ها به جای پیگیری صنفی است و راهکار آن نیز می تواند شکل گیری این تشکل ها بر اساس فرم سمن ها (سازمان های مردم نهاد) باشد.
البته در ماده 3 آیین نامه اجرایی تاسیس و راه اندازی سازمان های مردم نهاد که به ذکر موضوع فعالیت سمن ها می پردازد نامی از فعالیت اصناف آورده نشده و به ذکر نظائر در پایان این ماده اکتفا شده است که با توجه به این که اصل بر آن است که فعالیت اصناف با اهداف غیرسیاسی و غیرانتفاعی دنبال شود، می توان گفت که مهم ترین موضوع فعالیت در ماده 3 می تواند فعالیت های اصناف باشد.
فعالیت‌های پژوهشی در سازمان‌های مردم‌نهاد بسیار مهم است و این فعالیت های پژوهشی می تواند در کنار واقع نگری به جای آرمان خواهی زمینه رشد و اثرگذاری فعالیت های تشکل ها را فراهم آورد.
برای انتقال شایسته پیشنهادات پژوهشی این تشکل ها نیز باید چاره ای غیر از برگزاری تجمعات اندیشید، تجمعات هرچند با خواسته ها و اعتراضات موجه و معقول همراه باشد به دلیل نحوه نادرست و غیرمدنی ابلاغ خواسته ها، مسئولین را در پناهگاه توجیه قرار می دهد.
به نظر می رسد پیش بینی حضور چند نماینده از هر تشکل، به حَسَب تعداد فرهنگیان عضو تشکل، در برخی جلسات کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس و وزارت آموزش و پرورش مفید باشد البته به شرطی که با پیگیری رسانه ای تشکل ها همراه باشد تا شاهد اجرای طرح های تحقیقاتی این تشکل ها از طریق این نهادهای قانونگذار و مجری باشیم.
انتهای پیام/
تشکل به یک گروه اجتماعی اطلاق می‌شود که اعضای آن به حَسب اشتراکات اقتصادی، فرهنگی، ایدئولوژیک و یا شغلی، برای تحقق اهداف خود تلاش می کنند. هر تشکل می تواند در صورت علاقه مندی به فعالیت رسمی برای خود مرامنامه و اساسنامه تهیه کند تا به صورت منسجم برای تحقق اهداف خود گام بردارد، زیرا فعالیت های سازمان نیافته و بی‌انسجام، تاثیری در نظام اجتماعی ندارد.
تاریخچه دقیقی از اولین فعالیت های تشکلی معلمان در ایران در دست نیست و تعداد کمی از تشکل های صنفی در ایران شناخته شده و مورد اقبال فرهنگیان واقع شده اند که از آن جمله می توان به انجمن اسلامی معلمان، کانون صنفی معلمان، کانون تربیت اسلامی فرهنگیان، مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، سازمان معلمان ایران و با اغماض به بسیج فرهنگیان (به دلیل مردمی و خودجوش بودن فعالیت های بسیج) اشاره کرد.
از تعداد اعضا و میزان فعالیت و دستاورد اکثر این تشکل ها هم اطلاعاتی در دست نیست اما به طور خلاصه با ارزیابی کلی نحوه فعالیت تشکل های مهم می توان گفت دستاورد این تشکل ها تقریبا هیچ بوده است و برگزاری تجمعات که عمده نمایش بیرونی و فعالیت این تشکل ها برای پیگیری حقوق معلمان بوده است تاکنون دستاوردی نه در زمینه اهداف معیشتی و شان معلمی و نه در جهت بهبود نظام آموزشی کشور نداشته است.
ریشه مشکل کجاست؟
تشکل های صنفی فرهنگیان برنامه مشخصی برای پیگیری اهداف تعیین شده ندارند و علاوه بر آن راهکار مشخص و موثری برای تحقق اهداف تاکنون مشاهده نشده است.
نکته مهم دیگر در بی دستاورد بودن فعالیت های تشکلی معلمان کشور، آمیخته شدن انگیزه صنفی با انگیزه های سیاسی بوده است که گاهی جایگاه این تشکل ها را تا حد یک اپوزیسیون فعال علیه حکومت تنزل داده و موجب پایین آمدن اعتماد مسئولین و فرهنگیان به این تشکل ها شده است.
دیدگاه کاسبکارانه، بازار گرمی و قهرمان سازی در فعالیت برخی تشکل های فرهنگیان که معمولا نگاه حزبی را جایگزین نگاه صنفی می کنند، از دیگر عوامل بی ثمر بودن عملکرد این تشکل هاست.
نمونه این قهرمان سازی ها مانور رسانه ای بر فعالیت سیاسی و غیرصنفی برخی معلمان در سال های اخیر بوده است که طی یک فعالیت وسیع سعی داشتند تا نگاه جامعه را از مجرم امنیتی بودن به فعال تشکلی و معلم بودن تغییر دهند. می توان گفت عمده پوشش رسانه ای و اخبار مطرح، در خصوص فعالیت صنفی تشکل های فرهنگیان نیز در همین حد است!
البته بی توجهی دولتمردان به درخواست فرهنگیان که در دولت های مختلف وجود داشته است و فقط گاهی کم و زیاد می شود، نیز از دیگر دلایل این نحوه از فعالیت های اپوزیسیونی سال های اخیر برخی تشکلات است.
دکترمحمد بنائیان سفید در این خصوص معتقد است: راه یافتن افکار سیاسی خاص و قشری در میان معلمان و طرح گرایش های سیاسی در محیط آموزشی سم مهلکی است که باعث می شود نظام آموزشی از اهداف خود دور شود، این مسئله یک استثنا دارد وآن هم در خصوص مطرح شدن افکار اصیل انقلابی و گرایش اصلی نظام است که لازم است از انواع افکار سیاست زده و دارای گرایش خاص دور باشد.
وی اعتراضات غیرمدنی و اقدامات پوپولیستی پر صدا را در فعالیت های تشکلی معلمان بی ثمر میداند و می گوید: لازم است این تشکل ها با واقع بینی و درک شرایط پیشنهادات خود را در قالب طرح های پژوهشی و قابل اجرا به مسئولین ارائه کنند تا زمینه پیشرفت در زمینه معیشت و نظام آموزشی فراهم شود.
دکتر شعبانعلی رمضانیان، مسئول سازمان بسیج فرهنگیان در خصوص ایرادات فعالیت سازمان متبوع خود در حوزه مطالبات فرهنگیان می گوید: ما به اندازه لازم به مطالبات معیشتی و صنفی معلمان توجه نکرده ایم و آن هم به دلیل وجود هجمه فرهنگی به بدنه نظام تعلیم و تربیت بوده است که نیازمند فعالیت فرهنگی متقابل بوده و مارا از پیگیری مطالبات معیشتی و حقوق صنفی معلمان بازداشته است.
چاره کار چیست؟!
وجود تشکل های صنفی به ویژه برای معلمان، تشکلی که قادر باشد خواسته های معلمان را به صورت معقول، قانونی و کارشناسی شده به گوش مسئولان برساند، ضروری و کتمان نشدنی است. در خصوص آسیب های این تشکل ها گفته شد که یکی از ایرادات مهم؛ سیاسی کردن فعالیت ها به جای پیگیری صنفی است و راهکار آن نیز می تواند شکل گیری این تشکل ها بر اساس فرم سمن ها (سازمان های مردم نهاد) باشد.
البته در ماده 3 آیین نامه اجرایی تاسیس و راه اندازی سازمان های مردم نهاد که به ذکر موضوع فعالیت سمن ها می پردازد نامی از فعالیت اصناف آورده نشده و به ذکر نظائر در پایان این ماده اکتفا شده است که با توجه به این که اصل بر آن است که فعالیت اصناف با اهداف غیرسیاسی و غیرانتفاعی دنبال شود، می توان گفت که مهم ترین موضوع فعالیت در ماده 3 می تواند فعالیت های اصناف باشد.
فعالیت‌های پژوهشی در سازمان‌های مردم‌نهاد بسیار مهم است و این فعالیت های پژوهشی می تواند در کنار واقع نگری به جای آرمان خواهی زمینه رشد و اثرگذاری فعالیت های تشکل ها را فراهم آورد.
برای انتقال شایسته پیشنهادات پژوهشی این تشکل ها نیز باید چاره ای غیر از برگزاری تجمعات اندیشید، تجمعات هرچند با خواسته ها و اعتراضات موجه و معقول همراه باشد به دلیل نحوه نادرست و غیرمدنی ابلاغ خواسته ها، مسئولین را در پناهگاه توجیه قرار می دهد.
به نظر می رسد پیش بینی حضور چند نماینده از هر تشکل، به حَسَب تعداد فرهنگیان عضو تشکل، در برخی جلسات کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس و وزارت آموزش و پرورش مفید باشد البته به شرطی که با پیگیری رسانه ای تشکل ها همراه باشد تا شاهد اجرای طرح های تحقیقاتی این تشکل ها از طریق این نهادهای قانونگذار و مجری باشیم.
انتهای پیام/
تشکل به یک گروه اجتماعی اطلاق می‌شود که اعضای آن به حَسب اشتراکات اقتصادی، فرهنگی، ایدئولوژیک و یا شغلی، برای تحقق اهداف خود تلاش می کنند. هر تشکل می تواند در صورت علاقه مندی به فعالیت رسمی برای خود مرامنامه و اساسنامه تهیه کند تا به صورت منسجم برای تحقق اهداف خود گام بردارد، زیرا فعالیت های سازمان نیافته و بی‌انسجام، تاثیری در نظام اجتماعی ندارد.
تاریخچه دقیقی از اولین فعالیت های تشکلی معلمان در ایران در دست نیست و تعداد کمی از تشکل های صنفی در ایران شناخته شده و مورد اقبال فرهنگیان واقع شده اند که از آن جمله می توان به انجمن اسلامی معلمان، کانون صنفی معلمان، کانون تربیت اسلامی فرهنگیان، مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، سازمان معلمان ایران و با اغماض به بسیج فرهنگیان (به دلیل مردمی و خودجوش بودن فعالیت های بسیج) اشاره کرد.
از تعداد اعضا و میزان فعالیت و دستاورد اکثر این تشکل ها هم اطلاعاتی در دست نیست اما به طور خلاصه با ارزیابی کلی نحوه فعالیت تشکل های مهم می توان گفت دستاورد این تشکل ها تقریبا هیچ بوده است و برگزاری تجمعات که عمده نمایش بیرونی و فعالیت این تشکل ها برای پیگیری حقوق معلمان بوده است تاکنون دستاوردی نه در زمینه اهداف معیشتی و شان معلمی و نه در جهت بهبود نظام آموزشی کشور نداشته است.
ریشه مشکل کجاست؟
تشکل های صنفی فرهنگیان برنامه مشخصی برای پیگیری اهداف تعیین شده ندارند و علاوه بر آن راهکار مشخص و موثری برای تحقق اهداف تاکنون مشاهده نشده است.
نکته مهم دیگر در بی دستاورد بودن فعالیت های تشکلی معلمان کشور، آمیخته شدن انگیزه صنفی با انگیزه های سیاسی بوده است که گاهی جایگاه این تشکل ها را تا حد یک اپوزیسیون فعال علیه حکومت تنزل داده و موجب پایین آمدن اعتماد مسئولین و فرهنگیان به این تشکل ها شده است.
دیدگاه کاسبکارانه، بازار گرمی و قهرمان سازی در فعالیت برخی تشکل های فرهنگیان که معمولا نگاه حزبی را جایگزین نگاه صنفی می کنند، از دیگر عوامل بی ثمر بودن عملکرد این تشکل هاست.
نمونه این قهرمان سازی ها مانور رسانه ای بر فعالیت سیاسی و غیرصنفی برخی معلمان در سال های اخیر بوده است که طی یک فعالیت وسیع سعی داشتند تا نگاه جامعه را از مجرم امنیتی بودن به فعال تشکلی و معلم بودن تغییر دهند. می توان گفت عمده پوشش رسانه ای و اخبار مطرح، در خصوص فعالیت صنفی تشکل های فرهنگیان نیز در همین حد است!
البته بی توجهی دولتمردان به درخواست فرهنگیان که در دولت های مختلف وجود داشته است و فقط گاهی کم و زیاد می شود، نیز از دیگر دلایل این نحوه از فعالیت های اپوزیسیونی سال های اخیر برخی تشکلات است.
دکترمحمد بنائیان سفید در این خصوص معتقد است: راه یافتن افکار سیاسی خاص و قشری در میان معلمان و طرح گرایش های سیاسی در محیط آموزشی سم مهلکی است که باعث می شود نظام آموزشی از اهداف خود دور شود، این مسئله یک استثنا دارد وآن هم در خصوص مطرح شدن افکار اصیل انقلابی و گرایش اصلی نظام است که لازم است از انواع افکار سیاست زده و دارای گرایش خاص دور باشد.
وی اعتراضات غیرمدنی و اقدامات پوپولیستی پر صدا را در فعالیت های تشکلی معلمان بی ثمر میداند و می گوید: لازم است این تشکل ها با واقع بینی و درک شرایط پیشنهادات خود را در قالب طرح های پژوهشی و قابل اجرا به مسئولین ارائه کنند تا زمینه پیشرفت در زمینه معیشت و نظام آموزشی فراهم شود.
دکتر شعبانعلی رمضانیان، مسئول سازمان بسیج فرهنگیان در خصوص ایرادات فعالیت سازمان متبوع خود در حوزه مطالبات فرهنگیان می گوید: ما به اندازه لازم به مطالبات معیشتی و صنفی معلمان توجه نکرده ایم و آن هم به دلیل وجود هجمه فرهنگی به بدنه نظام تعلیم و تربیت بوده است که نیازمند فعالیت فرهنگی متقابل بوده و مارا از پیگیری مطالبات معیشتی و حقوق صنفی معلمان بازداشته است.
چاره کار چیست؟!
وجود تشکل های صنفی به ویژه برای معلمان، تشکلی که قادر باشد خواسته های معلمان را به صورت معقول، قانونی و کارشناسی شده به گوش مسئولان برساند، ضروری و کتمان نشدنی است. در خصوص آسیب های این تشکل ها گفته شد که یکی از ایرادات مهم؛ سیاسی کردن فعالیت ها به جای پیگیری صنفی است و راهکار آن نیز می تواند شکل گیری این تشکل ها بر اساس فرم سمن ها (سازمان های مردم نهاد) باشد.
البته در ماده 3 آیین نامه اجرایی تاسیس و راه اندازی سازمان های مردم نهاد که به ذکر موضوع فعالیت سمن ها می پردازد نامی از فعالیت اصناف آورده نشده و به ذکر نظائر در پایان این ماده اکتفا شده است که با توجه به این که اصل بر آن است که فعالیت اصناف با اهداف غیرسیاسی و غیرانتفاعی دنبال شود، می توان گفت که مهم ترین موضوع فعالیت در ماده 3 می تواند فعالیت های اصناف باشد.
فعالیت‌های پژوهشی در سازمان‌های مردم‌نهاد بسیار مهم است و این فعالیت های پژوهشی می تواند در کنار واقع نگری به جای آرمان خواهی زمینه رشد و اثرگذاری فعالیت های تشکل ها را فراهم آورد.
برای انتقال شایسته پیشنهادات پژوهشی این تشکل ها نیز باید چاره ای غیر از برگزاری تجمعات اندیشید، تجمعات هرچند با خواسته ها و اعتراضات موجه و معقول همراه باشد به دلیل نحوه نادرست و غیرمدنی ابلاغ خواسته ها، مسئولین را در پناهگاه توجیه قرار می دهد.
به نظر می رسد پیش بینی حضور چند نماینده از هر تشکل، به حَسَب تعداد فرهنگیان عضو تشکل، در برخی جلسات کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس و وزارت آموزش و پرورش مفید باشد البته به شرطی که با پیگیری رسانه ای تشکل ها همراه باشد تا شاهد اجرای طرح های تحقیقاتی این تشکل ها از طریق این نهادهای قانونگذار و مجری باشیم.
انتهای پیام/
تشکل به یک گروه اجتماعی اطلاق می‌شود که اعضای آن به حَسب اشتراکات اقتصادی، فرهنگی، ایدئولوژیک و یا شغلی، برای تحقق اهداف خود تلاش می کنند. هر تشکل می تواند در صورت علاقه مندی به فعالیت رسمی برای خود مرامنامه و اساسنامه تهیه کند تا به صورت منسجم برای تحقق اهداف خود گام بردارد، زیرا فعالیت های سازمان نیافته و بی‌انسجام، تاثیری در نظام اجتماعی ندارد.
,تاریخچه دقیقی از اولین فعالیت های تشکلی معلمان در ایران در دست نیست و تعداد کمی از تشکل های صنفی در ایران شناخته شده و مورد اقبال فرهنگیان واقع شده اند که از آن جمله می توان به انجمن اسلامی معلمان، کانون صنفی معلمان، کانون تربیت اسلامی فرهنگیان، مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، سازمان معلمان ایران و با اغماض به بسیج فرهنگیان (به دلیل مردمی و خودجوش بودن فعالیت های بسیج) اشاره کرد.
,از تعداد اعضا و میزان فعالیت و دستاورد اکثر این تشکل ها هم اطلاعاتی در دست نیست اما به طور خلاصه با ارزیابی کلی نحوه فعالیت تشکل های مهم می توان گفت دستاورد این تشکل ها تقریبا هیچ بوده است و برگزاری تجمعات که عمده نمایش بیرونی و فعالیت این تشکل ها برای پیگیری حقوق معلمان بوده است تاکنون دستاوردی نه در زمینه اهداف معیشتی و شان معلمی و نه در جهت بهبود نظام آموزشی کشور نداشته است.
, از تعداد اعضا و میزان فعالیت و دستاورد اکثر این تشکل ها هم اطلاعاتی در دست نیست اما به طور خلاصه با ارزیابی کلی نحوه فعالیت تشکل های مهم می توان گفت دستاورد این تشکل ها تقریبا هیچ بوده است و برگزاری تجمعات که عمده نمایش بیرونی و فعالیت این تشکل ها برای پیگیری حقوق معلمان بوده است تاکنون دستاوردی نه در زمینه اهداف معیشتی و شان معلمی و نه در جهت بهبود نظام آموزشی کشور نداشته است., تقریبا هیچ ,,
ریشه مشکل کجاست؟
, ریشه مشکل کجاست؟, ریشه مشکل کجاست؟,تشکل های صنفی فرهنگیان برنامه مشخصی برای پیگیری اهداف تعیین شده ندارند و علاوه بر آن راهکار مشخص و موثری برای تحقق اهداف تاکنون مشاهده نشده است.
,نکته مهم دیگر در بی دستاورد بودن فعالیت های تشکلی معلمان کشور، آمیخته شدن انگیزه صنفی با انگیزه های سیاسی بوده است که گاهی جایگاه این تشکل ها را تا حد یک اپوزیسیون فعال علیه حکومت تنزل داده و موجب پایین آمدن اعتماد مسئولین و فرهنگیان به این تشکل ها شده است.
,دیدگاه کاسبکارانه، بازار گرمی و قهرمان سازی در فعالیت برخی تشکل های فرهنگیان که معمولا نگاه حزبی را جایگزین نگاه صنفی می کنند، از دیگر عوامل بی ثمر بودن عملکرد این تشکل هاست.
,نمونه این قهرمان سازی ها مانور رسانه ای بر فعالیت سیاسی و غیرصنفی برخی معلمان در سال های اخیر بوده است که طی یک فعالیت وسیع سعی داشتند تا نگاه جامعه را از مجرم امنیتی بودن به فعال تشکلی و معلم بودن تغییر دهند. می توان گفت عمده پوشش رسانه ای و اخبار مطرح، در خصوص فعالیت صنفی تشکل های فرهنگیان نیز در همین حد است!
, نمونه این قهرمان سازی ها مانور رسانه ای بر فعالیت سیاسی و غیرصنفی برخی معلمان در سال های اخیر بوده است که طی یک فعالیت وسیع سعی داشتند تا نگاه جامعه را از مجرم امنیتی بودن به فعال تشکلی و معلم بودن تغییر دهند. می توان گفت عمده پوشش رسانه ای و اخبار مطرح، در خصوص فعالیت صنفی تشکل های فرهنگیان نیز در همین حد است!,البته بی توجهی دولتمردان به درخواست فرهنگیان که در دولت های مختلف وجود داشته است و فقط گاهی کم و زیاد می شود، نیز از دیگر دلایل این نحوه از فعالیت های اپوزیسیونی سال های اخیر برخی تشکلات است.
,دکترمحمد بنائیان سفید در این خصوص معتقد است: راه یافتن افکار سیاسی خاص و قشری در میان معلمان و طرح گرایش های سیاسی در محیط آموزشی سم مهلکی است که باعث می شود نظام آموزشی از اهداف خود دور شود، این مسئله یک استثنا دارد وآن هم در خصوص مطرح شدن افکار اصیل انقلابی و گرایش اصلی نظام است که لازم است از انواع افکار سیاست زده و دارای گرایش خاص دور باشد.
,وی اعتراضات غیرمدنی و اقدامات پوپولیستی پر صدا را در فعالیت های تشکلی معلمان بی ثمر میداند و می گوید: لازم است این تشکل ها با واقع بینی و درک شرایط پیشنهادات خود را در قالب طرح های پژوهشی و قابل اجرا به مسئولین ارائه کنند تا زمینه پیشرفت در زمینه معیشت و نظام آموزشی فراهم شود.
,دکتر شعبانعلی رمضانیان، مسئول سازمان بسیج فرهنگیان در خصوص ایرادات فعالیت سازمان متبوع خود در حوزه مطالبات فرهنگیان می گوید: ما به اندازه لازم به مطالبات معیشتی و صنفی معلمان توجه نکرده ایم و آن هم به دلیل وجود هجمه فرهنگی به بدنه نظام تعلیم و تربیت بوده است که نیازمند فعالیت فرهنگی متقابل بوده و مارا از پیگیری مطالبات معیشتی و حقوق صنفی معلمان بازداشته است.
,,
چاره کار چیست؟!
, چاره کار چیست؟!, چاره کار چیست؟!,وجود تشکل های صنفی به ویژه برای معلمان، تشکلی که قادر باشد خواسته های معلمان را به صورت معقول، قانونی و کارشناسی شده به گوش مسئولان برساند، ضروری و کتمان نشدنی است. در خصوص آسیب های این تشکل ها گفته شد که یکی از ایرادات مهم؛ سیاسی کردن فعالیت ها به جای پیگیری صنفی است و راهکار آن نیز می تواند شکل گیری این تشکل ها بر اساس فرم سمن ها (سازمان های مردم نهاد) باشد.
,البته در ماده 3 آیین نامه اجرایی تاسیس و راه اندازی سازمان های مردم نهاد که به ذکر موضوع فعالیت سمن ها می پردازد نامی از فعالیت اصناف آورده نشده و به ذکر نظائر در پایان این ماده اکتفا شده است که با توجه به این که اصل بر آن است که فعالیت اصناف با اهداف غیرسیاسی و غیرانتفاعی دنبال شود، می توان گفت که مهم ترین موضوع فعالیت در ماده 3 می تواند فعالیت های اصناف باشد.
,فعالیت‌های پژوهشی در سازمان‌های مردم‌نهاد بسیار مهم است و این فعالیت های پژوهشی می تواند در کنار واقع نگری به جای آرمان خواهی زمینه رشد و اثرگذاری فعالیت های تشکل ها را فراهم آورد.
,برای انتقال شایسته پیشنهادات پژوهشی این تشکل ها نیز باید چاره ای غیر از برگزاری تجمعات اندیشید، تجمعات هرچند با خواسته ها و اعتراضات موجه و معقول همراه باشد به دلیل نحوه نادرست و غیرمدنی ابلاغ خواسته ها، مسئولین را در پناهگاه توجیه قرار می دهد.
,به نظر می رسد پیش بینی حضور چند نماینده از هر تشکل، به حَسَب تعداد فرهنگیان عضو تشکل، در برخی جلسات کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس و وزارت آموزش و پرورش مفید باشد البته به شرطی که با پیگیری رسانه ای تشکل ها همراه باشد تا شاهد اجرای طرح های تحقیقاتی این تشکل ها از طریق این نهادهای قانونگذار و مجری باشیم.
, به نظر می رسد پیش بینی حضور چند نماینده از هر تشکل، به حَسَب تعداد فرهنگیان عضو تشکل، در برخی جلسات کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس و وزارت آموزش و پرورش مفید باشد البته به شرطی که با پیگیری رسانه ای تشکل ها همراه باشد تا شاهد اجرای طرح های تحقیقاتی این تشکل ها از طریق این نهادهای قانونگذار و مجری باشیم., به نظر می رسد پیش بینی حضور چند نماینده از هر تشکل، به حَسَب تعداد فرهنگیان عضو تشکل، در برخی جلسات کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس و وزارت آموزش و پرورش مفید باشد البته به شرطی که با پیگیری رسانه ای تشکل ها همراه باشد تا شاهد اجرای طرح های تحقیقاتی این تشکل ها از طریق این نهادهای قانونگذار و مجری باشیم.,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه