اعلام خطر و وضعیت قرمز

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مهدی جلیلی در توفارقان نوشت :این خطرات را میتوان در به صورت زیر برشمرد:
۱-غفلت از دشمنی‌های آمریکا

۲- خطر تفرقه و جدایی بین مردم و حکومت

۳- خطر بی ‌بصیرتی خواص و رفاه ‌طلبی مسئولان دولت

۴- خطر نفوذ لیبرال‌ها، سکولارها ، اصحاب فتنه و  منافقین در ارکان دولت

۵- خطر مقدس مآبان، روحانی‌‌نماها و افتادن انقلاب در دست نااهلان

۶- خطر اعتماد به سیاست بازان وابسته به غرب

۷- خطر صهیونیسم بین الملل و جنایات آنها در منطقه و جهان

۸- خطر فراموش کردن استقلال کشور و چشم امید بستن به دشمن

۹- خطر زالوصفتان وابسته به دولت، بازار و خیابان

۱۰- خطر دزدی و ارتشاء در دستگاه‌های دولتی و خصوصی .
خطراتی که اشاره شد، دو نهضت بزرگ را در یکصد سال اخیر به زمین زدند و انواع آن در نهضت امام خمینی (ره) بارها انقلاب را تهدید کردند اما به فضل خدا و هوشیاری مردم و اقتدار امام و رهبری و عنایات خداوند کریم و حضرت بقیه‌ الله الاعظم ارواحنا فداه، این خطرات دفع شده است. اما خداوند با هیچ قومی عقد اخوت نبسته است؛ «ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم» (سوره رعد ـ آیه ۱۱)
مرداد، ماه عبرت‌های تاریخ معاصر است. در همین ماه بود که
غرب پرستان وابسته به سفارت انگلیس و دول غربی، عالم مجاهد، بصیر و مبارز، حضرت آیت الله شیخ فضل الله نوری را به جرم دفاع از استقلال کشور به دار کشیدند و او را به علامت استیلای غرب زدگی بر برج و بام تاریخ معاصر به نمایش گذاشتند.
در همین ماه بود که کودتای ننگین ۲۸ مرداد با دسیسه همگرایی به اصطلاح ملیون با سفارت آمریکا شکل گرفت و دستاورد نهضت ملی شدن صنعت نفت را بر باد داد.
سخنان هشداردهنده مقام معظم رهبری روز دوشنبه، بانگ بیدارباش برای همه ما اعم از مردم و مسئولین است. خطر بیخ گوش ماست، باید از آن برحذر باشیم. در حالی که آقایان ظریف وزیر خارجه  و عراقچی عضو ارشد مذاکره کننده   تصریح می‌کنند برداشتن تحریم‌ها فقط روی کاغذ بوده است، در حالی که آمریکایی‌ها هنوز بر طبل تحریم‌ها می کوبند. ۷۶ طرح ضد ایرانی در کنگره پس از برجام تصویب کردند و پروایی از بدعهدی و نقض پیمان برجام ندارند. رئیس جمهور عزیز ما در همین روز دوشنبه می‌گوید؛ «برجام برای ما عزت آورد»! (۱)
آیا دزدی دو میلیارد دلار دارایی ایران در آمریکا، باقی ماندن تحریم‌ها  وضع تحریم‌های جدید، خودداری غرب از دادن ویزا به نماینده معرفی شده رئیس جمهور برای سازمان ملل، گنده‌گویی‌های مقامات آمریکایی علیه ایران، تکرار گزینه نظامی روی میز ، گستاخی عربستان و شیخ نشین های ذلیل اطراف خلیج فارس ، ... آیا همان عزتی است که برجام برای ما آورده است؟!
در حالی که مسئولین اقتصادی دولت بارها تصریح کردند دستاورد برجام، «تقریباً هیچ» است، معلوم نیست رئیس جمهور چرا هنوز انتظار معجزه از ورق پاره برجام دارد و حاضر نیست کلمه‌ای در مورد بدعهدی آمریکا بگوید. قرار بود با برجام همه تحریم‌ها یک‌باره برداشته شود. پس این بگو مگوها در تهران و واشنگتن برای چیست؟ الان برای صغیر و کبیر روشن است که آمریکایی‌ها در ظاهر وعده می‌دهند اما در باطن بر اساس راهبردهای امنیتی خود و سند راهبردی ۲۰۲۵ در عمل  علیه ملت ایران توطئه می‌کنند. چرا آقای رئیس جمهور این توطئه‌ها را نمی‌بیند؟
تجربه برجام به ما می‌گوید؛ در هیچ مسئله‌ای نمی‌توان به آمریکایی‌ها اعتماد کرد. چرا اصرار وجود دارد که در مسائل منطقه با آمریکایی‌ها وارد گفتگو شویم؟ حتی رئیس سازمان سیا گفته است؛ «وارد گفتگو شده‌ایم»!
تاسف بارتر اینکه رئیس جمهور می‌گوید: «نمی توانیم مقابل قدرت‌های بزرگ با شعارهای توخالی بایستیم، باید همراه شویم»!
کدام شعار ملت ایران تاکنون توخالی بوده است؟! شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی، شعار تو خالی است؟! ملت ما برای آرمان هایش ، خون داده‌اند و با خون خود عزت و عظمت و جلال نظام مقدس جمهوری را صیانت کرده ‌اند. ما با کدام قدرت‌ها باید همراه شویم؟ قدرت‌هایی که دستشان تا مرفق به خون بی ‌گناهان، آزادگان و مسلمانان آلوده است؟!
چرا به توصیه‌های امیرالمومنین  امام علی (ع) در باب گفتگو و صلح با دشمن عمل نمی‌کنیم؟ امام اول ما می‌فرماید: «از دشمن برحذر باش، دوراندیشی را از دست مده، حسن ظن به دشمن را کنار بگذار، پیمان دو پهلو با دشمن مبند و...»
مگر شیعه در قضیه حکمیت، تعجیل در عمل به پیمان را تجربه نکرد؟ این تجربه دیپلماتیک کجا رفت؟ چرا فریب عمروعاص‌های زمانه را باید بخوریم؟ مگر قرار نبود همزمان با عمل به تعهدات از سوی ما، تحریم‌ها به یک باره برچیده شود؟ چرا این قدر تعجیل در عمل به تعهدات صورت گرفت قبل از اینکه دشمن به اصلی‌ترین تعهد خود یعنی لغو همه تحریم‌ها عمل کند؟!
این همه گشاده دستی از دستاوردهای هسته‌ای و اشتیاق در همراهی برای چه بوده است؟ چرا برای رئیس جمهور سخت است که بی‌اعتمادی بهآمریکا را باور و قبول کند؟ ۶ ماه از برجام گذشته، انرژی صلح آمیز هسته ای مردم ایران با سیمان خفه شده و مردم هیچ اثری از آن در زندگی خود احساس نمی‌کنند. وقتی آمریکایی‌ها در اسناد مشهود خود در باب استراتژی امنیت ملی شان به صراحت از نابودی انقلاب و براندازی نظام جمهوری اسلامی سخن می‌گویند و در کنگره برای آن بی‌پروا با کمال بی‌شرمی بودجه تصویب می‌کنند، چرا باید برخی به آمریکا اعتماد کنند؟ رؤیاپنداری توطئه دشمن، دولت و ملت ما را دچار مصیبت‌های امنیتی می کند.
خطر، بیخ گوش ماست. شورای عالی امنیت ملی و کمیته ناظر بر اجرای برجام باید مردم را از طریق مجلس در جریان توطئه‌های امنیتی آمریکا و غرب قرار دهند.
شعور مردم را نباید نادیده گرفت. شعارهای انقلابی مردم توخالی نیست. نزدیک به چهار دهه ملت روی پای خود ایستاده و دشمنان نظام را تحقیر کرده است. امروز از دشمنی شرق و سوسیالیسم خبری نیست، فردا نیز از دشمنی غرب و امپریالیسم خبری نخواهد بود. وعده خداوند، پیروزی مستضعفین است. اگر صادق باشیم و بر صراط الهی باشیم، این وعده تخلف‌ناپذیر است.  واعتبرو یا اولی الابصار