به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از اندیمشک جوان:شمارش معکوس برای نابودی اقتصاد بخش الوار اندیمشک
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اندیمشک جوان,واژۀ توسعۀ پایدار اولین بار در دهۀ ۱۹۷۰ میلادی بر سر زبانها افتاد و با تأخیر چندین ساله ، پس از جنگ تحمیلی و روی کار آمدن دولتهای تکنوکرات وارد ادبیات ما شد و رفته رفته جای خود را باز کرد.
متأسفانه این استفاده تاکنون کاربرد همه جانبه ای پیدا نکرده است که یکی از بارز ترین مصداقهای آن در شهرستان ما احداث اتوبان مسیر اندیمشک به پل زال است، که شهرهای حسینیه ، بیدروبه ، و روستاهای بسیار زیاد اطراف آنها را در بن بست زجر آوری قرار داده است .
این روند رفته رفته تا نابودی کامل شریان اقتصادی و اجتماعی این منطقه پیش می رود، آنهم اقتصاد و اجتماعی که سالیان سال است بر اساس شکل گیری جاده و راه های آسفالته جنوب به شمال و در سایه سار زاگرس مهربان و در کنار پیچ و خم ها ی راهی قدیمی به وجود آمده است.
مردمان خسته از مشکلات فروان از جمله ، نبودن امکانات رفاهی،فقر،بیکاری ،خشکسالی های مکرر، آتش سوزی ،محرومیت های دوران دفاع مقدس و مسائل فرهنگی و اجتماعی در نیمه راه روستا و شهرهای بزرگ به این مناطق روی آورده و با جهت دهی سرمایه های کوچک خود در قالب مغازه ، کارگاه های مکانیکی ، رستوران ،پمپ بنزین ، شرکت های تولیدی و… به حیات خود ادامه داده اند.
همۀ چشم امید این مردم کسب درآمد و روزی حلال از رهگذر ارائه خدمات به مسافران و رانندگانی بوده است که از مسیر جاده عبور می کنند و چونان شریان حیاط و رودخانه ای پر مهر مایه برکت زندگیشان شده است، اما متأسفانه احداث آزاد راه اندیمشک به پل زال و اتصال آن به اتوبان خرم زال که می تواند قطعۀ طلایی مسیر جنوب به شمال کشور و کارگشای حمل و نقل ایران اسلامی باشد، در غبار بی توجهی به معیشت و آینده مردم منطقه تبدیل به کابوسی وحشتناک و هول آور شده است.
هر روز گوش خراش تر از دیروز صدای زنگ رحیل و مهاجرت و آوارگی مردم را به صدا در می آورد و لزوم توجه بیش از پیش مسئولین را صد چندان می کند و درایت نماینده دلسوز و مردمی ، فرماندار پر تلاش و سخت کوش ، بخشدار محترم ، نمایندگان شوراهای اسلامی منطقه و مسئولین بلندپایه نظام را می طلبد تا به مدد مشورت و همفکری و تدبیر خردمندانه خود و توجه ویژه به تعریف توسعۀ پایدار که تلفیق اهداف اقتصادی ، اجتماعی و زیست محیطی برای حداکثر سازی رفاه انسان حال و آینده ضروری می داند.
و برآوردن نیاز فقرا و اقشار ضعیف را جزء لاینفک و مقدماتی تعریف توسعه به شمار می آورد و با توجه به اینکه این رویداد می تواند اندیمشک را که یکی از چهار شهرستان بحرانی حوزه اشتغال است دچار بحران شدید تر کند و بی کاری فزاینده ای را ایجاد نموده و مشکلات و عواقب فرهنگی و اجتماعی بغرنجی را بوجود آورد و امنیت و آرامش منطقه را دستخوش ناخوشی نموده و بنیانهای زندگی بسیاری از شهروندان را دچار تزلزل عمیق کند جلوگیری شود و بار منفی این حرکت از طرق مختلف مورد بررسی قرار گرفته و ختم به خیر شود.
اجباری که از یکسال پیش بر خلاف قائده دیوان عدالت اداری که همواره مخالف اجبار مردم است وبه ناحق بر مردم بخش الوار بار گردیده و با ممنوعیت عبور و مرور تانکرها در سال گذشته شروع شده و قرار است با ممنوعیت کامیونهای بالای ده تن ادامه یابد برداشته شود و از طرفی ضرر و زیان جایگاه داران ، رستوران داران صاحبان حرف و مشاغل راکد شده در حاشیه جاده قدیم را به طرق قانونی مرتفع نمایند. و با گوش دادن به درد دل مردم این سامان که بسیار تلخ و زجر آور می نماید از آنها دلجویی نموده و عدالت را که کانونی ترین مفهوم در تعریف توسعه است اجرا نمایند.
قابل ذکر اینکه اینجانب تنها به گوشه ای از رنجنامه این مردم توجه نموده که حاصل آن را بیکاری جوانان ، نابودی اقتصاد خانواده مبهم شدن آینده ، مهاجرت بی رویه، نابودی تولید و اقتصاد ملی، وارد شدن آسیب جدی به اقتصاد مقاومتی، روی آوری به شغلهای کاذب ، آلوده شدن جوانهای بیکار ، حاشیه نشینی و برهم خوردن وضعیت فرهنگی شهرستان ، بروز نارضایتی عمومی و… می باشد، که امید است با همتی والا به زودی مرتفع گردد.
آرش حیدری
واژۀ توسعۀ پایدار اولین بار در دهۀ ۱۹۷۰ میلادی بر سر زبانها افتاد و با تأخیر چندین ساله ، پس از جنگ تحمیلی و روی کار آمدن دولتهای تکنوکرات وارد ادبیات ما شد و رفته رفته جای خود را باز کرد.
,متأسفانه این استفاده تاکنون کاربرد همه جانبه ای پیدا نکرده است که یکی از بارز ترین مصداقهای آن در شهرستان ما احداث اتوبان مسیر اندیمشک به پل زال است، که شهرهای حسینیه ، بیدروبه ، و روستاهای بسیار زیاد اطراف آنها را در بن بست زجر آوری قرار داده است .
,این روند رفته رفته تا نابودی کامل شریان اقتصادی و اجتماعی این منطقه پیش می رود، آنهم اقتصاد و اجتماعی که سالیان سال است بر اساس شکل گیری جاده و راه های آسفالته جنوب به شمال و در سایه سار زاگرس مهربان و در کنار پیچ و خم ها ی راهی قدیمی به وجود آمده است.
,مردمان خسته از مشکلات فروان از جمله ، نبودن امکانات رفاهی،فقر،بیکاری ،خشکسالی های مکرر، آتش سوزی ،محرومیت های دوران دفاع مقدس و مسائل فرهنگی و اجتماعی در نیمه راه روستا و شهرهای بزرگ به این مناطق روی آورده و با جهت دهی سرمایه های کوچک خود در قالب مغازه ، کارگاه های مکانیکی ، رستوران ،پمپ بنزین ، شرکت های تولیدی و… به حیات خود ادامه داده اند.
,همۀ چشم امید این مردم کسب درآمد و روزی حلال از رهگذر ارائه خدمات به مسافران و رانندگانی بوده است که از مسیر جاده عبور می کنند و چونان شریان حیاط و رودخانه ای پر مهر مایه برکت زندگیشان شده است، اما متأسفانه احداث آزاد راه اندیمشک به پل زال و اتصال آن به اتوبان خرم زال که می تواند قطعۀ طلایی مسیر جنوب به شمال کشور و کارگشای حمل و نقل ایران اسلامی باشد، در غبار بی توجهی به معیشت و آینده مردم منطقه تبدیل به کابوسی وحشتناک و هول آور شده است.
,هر روز گوش خراش تر از دیروز صدای زنگ رحیل و مهاجرت و آوارگی مردم را به صدا در می آورد و لزوم توجه بیش از پیش مسئولین را صد چندان می کند و درایت نماینده دلسوز و مردمی ، فرماندار پر تلاش و سخت کوش ، بخشدار محترم ، نمایندگان شوراهای اسلامی منطقه و مسئولین بلندپایه نظام را می طلبد تا به مدد مشورت و همفکری و تدبیر خردمندانه خود و توجه ویژه به تعریف توسعۀ پایدار که تلفیق اهداف اقتصادی ، اجتماعی و زیست محیطی برای حداکثر سازی رفاه انسان حال و آینده ضروری می داند.
,و برآوردن نیاز فقرا و اقشار ضعیف را جزء لاینفک و مقدماتی تعریف توسعه به شمار می آورد و با توجه به اینکه این رویداد می تواند اندیمشک را که یکی از چهار شهرستان بحرانی حوزه اشتغال است دچار بحران شدید تر کند و بی کاری فزاینده ای را ایجاد نموده و مشکلات و عواقب فرهنگی و اجتماعی بغرنجی را بوجود آورد و امنیت و آرامش منطقه را دستخوش ناخوشی نموده و بنیانهای زندگی بسیاری از شهروندان را دچار تزلزل عمیق کند جلوگیری شود و بار منفی این حرکت از طرق مختلف مورد بررسی قرار گرفته و ختم به خیر شود.
,اجباری که از یکسال پیش بر خلاف قائده دیوان عدالت اداری که همواره مخالف اجبار مردم است وبه ناحق بر مردم بخش الوار بار گردیده و با ممنوعیت عبور و مرور تانکرها در سال گذشته شروع شده و قرار است با ممنوعیت کامیونهای بالای ده تن ادامه یابد برداشته شود و از طرفی ضرر و زیان جایگاه داران ، رستوران داران صاحبان حرف و مشاغل راکد شده در حاشیه جاده قدیم را به طرق قانونی مرتفع نمایند. و با گوش دادن به درد دل مردم این سامان که بسیار تلخ و زجر آور می نماید از آنها دلجویی نموده و عدالت را که کانونی ترین مفهوم در تعریف توسعه است اجرا نمایند.
,قابل ذکر اینکه اینجانب تنها به گوشه ای از رنجنامه این مردم توجه نموده که حاصل آن را بیکاری جوانان ، نابودی اقتصاد خانواده مبهم شدن آینده ، مهاجرت بی رویه، نابودی تولید و اقتصاد ملی، وارد شدن آسیب جدی به اقتصاد مقاومتی، روی آوری به شغلهای کاذب ، آلوده شدن جوانهای بیکار ، حاشیه نشینی و برهم خوردن وضعیت فرهنگی شهرستان ، بروز نارضایتی عمومی و… می باشد، که امید است با همتی والا به زودی مرتفع گردد.
,آرش حیدری
,]
ارسال دیدگاه