ظهور قدمگاهایی به نام اهل بیت بی پایه و اساس در گوشه وکنار شهر کهنوج

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از"شوباد"قاعدتاً در هر مملکتی مسائل ومشکلاتی بر سر راه جوامع قرار دارد که شایسته و بایسته است با ریشه یابی و یافتن پاسخی برای آنها موانع موجود را جهت تحقق یک جامعه آرمانی برداشت.

از دیر باز درشهر کهنوج شاهد قدمگاهها وزیارتگاههای ساختگی وبی پایه واساس هستیم که یک دفعه و یک شبه ساخته شده اند و درویشان محترمی گردهم جمع شده اند و حتی اگر از خادمین همان قدمگاه قدیمی راجع به پیدایش وچگونگی بوجود آمدن این قدمگاهها سوال شود هیچ جواب عقلانی و قانع کننده ای نخواهند داشت و اکثر آنها می گویند براساس خوابی که دیده اند ساختیم و ساخته اند.

تعداد زیاد قدمگاه های خرافی در جنوب کرمان نشان از فقر فرهنگی دارد که متاسفانه دستگاه های مسئول نه تنها در خصوص فرهنگ سازی در این قضیه توفیق خاصی نداشتند بلکه مصوبه شورای فرهنگ عمومی در خصوص تخریب این مکان ها نیز به جایی نرسیده است.

نمای بیرونی این مکان‌ها، ساختمان گنبدی قدیمی شبیه محل عبادت صوفی‌ها است، داخل پر از عکس‌های منسوب به حضرت علی (ع)، امام حسین (ع) و حضرت ابوالفضل (ع) است دقیقا در وسط ساختمان ماکت سنگی یا فلزی یک مقبره و تعدادی سنگ سیاه کوچک که مقدس خوانده می‌شوند و مردم بر آن‌ها بوسه می‌زنند، قرار دارد. چند صندوق به نام جمع‌آوری نذورات در داخل و بیرون ساختمان سبب بقای این مکان هاست.

تاسف برانگیزتر آنکه مردم ما پول و گاهاً مشاهده شده طلا و جواهرات خود را به این حضرات دراویش میدهند که این قاعدتاً بزرگترین اجحاف در حق زیارتگاه های حقیقی و راستینی چون امامزاده سید سلطان محمد (پیرچوگان) و امامزاده سید سلطان احمد در ساردوئیه و … که در گستره کرمان جنوبی واقع شده اند می باشند . و معلوم نیست این پول و سرمایه ای که می گیرند چگونه مصرف می شود.اما آیا اگر خود آن بزرگواران ارجمند بودند کار اینها را تائید می کردند یا تقبیح؟بنا براین کاش علما و روحانیون بزرگوار، در این باره مردم ما را هدایت و ارشاد می فرمودند.

حجت الاسلام مهدی سالاری رئیس اداره اوقاف و امور خیریه کهنوج بیان داشت: در شهرستان های کهنوج، رودبار جنوب، قلعه گنج و منوجان ۷ امامزاده وجود دارد که به دنبال تهیه شجره نامه آنها هستیم.

به گفته وی تعدادی از این امامزادگان به دلیل شرایط تاریخی که داشتند و تحت تعقیب و ظلم سلاطین جور قرار داشتند مجبور بودند اسناد و مدارکی از خود بجا نگذارند و از طرف دیگر بعضا قدمت برخی امامزادگان به چند صد سال نیز می رسد لذا نمی توان به دلیل نداشتن شجرنامه به راحتی آنان را رد کرد.

 حجت الاسلام سالاری عنوان کرد: برخی مکان ها یا زیارتگاه ها که در دل روستا یا مناطق دیگر قرار دارند ممکن است صرفا به دلیل دیدن خواب یا یکسری باورهای غیر موثق با پیشینه تاریخی کمی احداث شده باشد، زیر نظر هیچ ارگان خاصی نیستند و در صورت صلاح دید مورد پیگرد قرار بگیرند.

 وی تصریح کرد: سیاست اداره اوقاف و امور خیریه بر این است که برخی مکان های زیارتی که  محل تجمع مردم است و مردم نیز به آن معتقد هستند اما ریشه تاریخی آنها موثق نیست تبدیل به مراکز فرهنگی یا مسجد شوند.

انتهای پیام/