به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از توفارقان،کشور ما هم دچار این مشکل هست که در مقاطعی تشدید ودر مقاطعی دیگر قدری ارام گرفته اما این بیماری مزمن دست بردار از جامعه ما نبوده که علل مختلفی دارد که ما در اینجا بدان نخواهیم پرداخت در سالهای اخیر مشکلات بیکاری در کشور تشدید شده است وباتوجه به محدویت های شغلی برابری شغلی در چهارچوب حساسیت وتوجهات افکار عمومی قرار گرفته است گاه وبیگاه برخی مقامات دولتی وبرخی جریانات سیاسی وفرهنگی اعتراضی به امر استخدام های ادارات دولتی که گاها براساس سهمیه بندی جنسیتی بود وارد کرده اند واز ان با عنوان تبعیض علیه زنان نام میبرند برای مثال رجوع کنید به مواضع خانم شهیندخت مولاوردی معاون زنان رییس جمهور کشورمان، ما میخواهیم بررسی کنیم که آیا این شبه وارد است یا نه؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, توفارقان,چرا در ایران برابری جنسیتی نیست؟ چرا در استخدام های دولتی گاها تبعیض بین زنان ومردان قائل میشوند؟ ایا زنان به اندازه مردان در جامعه ما تحصیل کرده نیستند؟ ایا زنان مهارت ها وتوانایی ها لازم را ندارند؟ایا در قوانین مادر این تبعیض هست یا اینکه سلیقه های اجرایی باعث این تبعیض گشته است؟در نهایت یک سوال کلی تر اصولا در جامعه ای مثل جامعه ما باید برابری در امر اشتغال حاکم باشد یانه؟در حد توان به این سوالات پاسخ خواهیم گفت
,رقابتی که برابر نیست!
,برابری در اشتغال زمانی ممکن وصحیح است که در مسابقه کسب اشتغال در بازار کار طرفین(زن ومرد) شرایط یکسان داشته باشند یعنی انتظارات وامکانات جامعه برای این رقابت بین این دو به انصاف تقسیم شده باشد، ایا در جامعه ما شرایط برابر است؟
,پاسخ به این سوال کاملا واضح است،به هیچ وجه!چرا؟چون ما انتظارات و وظایفی در جامعه برای فرد مذکر ترسیم نموده ایم که در مسابقه اشتغال همچون زنجیربسته به پای دونده عمل میکند و او را از رسیدن به خط پایان وبردن جایزه مسابقه(شغل)محروم میکند پس در این جامعه برابری در اشتغال بی معناست،خدمت سربازی،مسولیت اقتصادی خانواده وبرداشته شدن این مسولیت از دوش زن،مهریه(منظور سبک مهریه رایج در جامعه ماست نه ان چیزی که در اسلام به درستی ترسیم شده است،و…نمود های از این زنجیر سنگین وزن هستنددر مقابل دختر در جامعه ما در دوران مجردی خانواده هیچ انتظاری از او ندارد در دوران تحصیل خدمت سربازی نیست که مدام اورا آزار دهد .در زندگی مشترک مسئولیت اقتصادی ندارد که نگران شغل با دستمزد پایین باشد،خوب با این وضعیت چرا باید در امر اشتغال برابری وجود داشته باشد؟وضعیت باز خصوصی اشتغال از این هم وحشتناک تر است
,در ظاهر موفقیت در واقع شکست!
,فرض بگیریم زنان همه به اشتغال رسیدندآیا از خود پرسیده ایددر این صورت در جامعه ما چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ما با خیل عظیم مردان بیکار مواجه خواهیم شد شاید در ظاهر امر چیز حساسیت برانگیزی نباشد اما اگر مناسبات اعتقادی وفرهنگی ما را در نظر بگیرد خواهید دید این امر یک فاجعه عظیم اجتماعی برای ما به ارمغان خواهد اورد بدیهی ترین نتیجه این وضعیت این خواهد بود که ما با زنان شاغلی روبرو خواهیم بود که از تشکیل خانواده محروم مانده اند وتنها دلخوش به ماهی چندر غاز پولی خواهند بود که از کار خود به دست می اورد ایا تنها پول کافی است وزنان جامعه ما با این وضعیت به خوشبختی خواهند رسید ؟اما شما شرایط برعکس را در نظر بگیر ما با مردان شاغل وزنان بی کار مواجه خواهیم بود که در این صورت زنان دچار مشکلات حادی نخواهند شد(با توجه به مناسبات فرهنگی جامعه ما این حرف در بافت های فرهنگی دیگر لزوما صادق نیست)یعنی زندگی وخانواده تشکیل داده همسر وفرند دارند اما در شرایط برعکس خبری از خانواده نست پس بنظر واضح است کدام روش سود ومنفعت جامعه وزنان را در پی دارد
,نتیجه گیری
,برابری در اشتغال واستفاده از توانمدندی زنان قطعا امر پسندیده ولازمه پیشرفت شتابان هر جامعه ای است اما اگر تعصبات وارداتی ایدولوژی فمنیسیم را کنار بگذاریم وقدری واقع بینانه به جامعه خود نگاه کنیم در خواهیم یافت که برابری در اشتغال در نهایت نه تنها به نفع زنان نیست بلکه به ضرر ان ها تمام خواهد شد چرا که منتهی به تعدادی زن شاغل خواهد شد که تنها شغل دارند واز داشتن خانواده وفرزند محروم خواهند بود ونیازی به گفتن نیست فاجعه این امر قابل کنترل نخواهد بود چرا که جامعه ای که گام در مسیر فساد وتباهی بگذارد همه چیز را خواهد با خت آیا مسولان به ظاهر حامی حقوق زنان قدری به به زنان سرزمین خود خواهند اندیشید یا فمینست بازی مهم تراز زنان این سرزمین خواهد بود؟
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه