به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آذرنگاه،در این جا منظور از "پیشرفت" وجه مثبت یا منفی آن نیست بلکه مقصود این است که ابتدا یک تحولی در جامعه پدید می‌آید، سپس می بینیم باورهای دینی ما با این تحول منطبق نیست. در ابتدا سعی می کنیم با نوعی تعصب کاذب در مقابل آن تحول بایستیم و زمانی که زورمان نرسید به توجیه شرعی آن می‌پردازیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آذرنگاه,مثلا مفهوم مردم سالاری یا دموکراسی را در نظر بگیرید. ما ابتدا از راه فهم قرآن و مستقل از غرب به این مفهوم نرسیدیم که مثلا پارلمان داشته‌باشیم، یا جامعه ما مردم سالار شود. بلکه این مفهوم از تمدن معاصر غرب به ایران هم نفوذ کرد. یعنی با ورود ابزار و صنعت جدید، ساختارهای اجتماعی هم به‌گونه‌ای دگرگون شد که باورهای سنتی پاسخگوی حل مسائل جاری نمی‌تواند باشد.
,حالا سنتی‌های ما با تغییرات مخالفت می کنند که مبادا باورهای دینی خدشه بردارند و روشنفکران ما می‌خواهند این تغییرات را با رویکرد به قرآن توجیه کنند که طبیعتا تنتیجه تلاش هردو جناح حاصلی برای اعتلای جامعه ایران نخواهد داشت. با رویکرد سنتی از روند رشد در جهان معاصر بریده می‌شویم و با رویکرد این روشنفکری دینی هم ممکن است حداکثر مقلد خوبی برای غرب بشویم. در هر صورت بعید است که با این دو رویکرد بتوانیم به‌عنوان ملتی زنده و مستقل گامی به سوی کمال برداریم.
,نقطه مقابل تحجر که بعضا از خود تحجر خطرناکتر و مخرب تر میباشد جریان های روشنفکرمابانه ای هستند که سعی میکنند دین را خارج از زندگی اجتماعی بشری قرار دهند و تنها آن را ابزاری برای زندگی راحت انسان بدانند و مطابق سبک نگرش آن ها در صورتی که برای رسیدن به اهداف متعالی معنوی مشقت هایی در راه باشد که شاید تاوان آن نگاه مغرضانه جامعه بین الملل نسبت به کشوری باشد دین، دیگر کاربردی نخواهد داشت.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه