اینجا مادرانش رنگ و بوی خاطرات کهنه و دلتنگی غریبانه می دهند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا  به نقل از نسل شاهواربه بهانه میلاد مقدس و پر برکت سرور بانوان دو عالم یگانه دردانه رسول الله(ص) حضرت صدیقه کبری(س) و هفته زن به سراغ مادرانی رفتم که رنگ و بوی خاطرات کهنه می دهند و دلتنگی غریبانه. به سرای سالمندان شهر شاهرود سری می زنم و در گپ و گفتی دخترانه با مادران دیروز از آرزوهایشان می شنوم.

شهربانو اسکندری مادری است که از ابتدای آغاز به کار سرای سالمندان شاهرود یعنی نزدیک 16 اینجا بوده و از خدمات دهی پرستاران و مسئولان سرا راضی است.

شهربانو از دلتنگی اش برای حیاط و فضای سبزی می گوید که ویلچری بودن این ها را از او گرفته، می گوید یک پسر دارد. از خون دلهایی که برای بزرگ کردن پسر دو ساله اش بعد از مرگ شوهرش خورده تعریف می کند و مدام شکر خدا بر لب دارد.

این مادر آرزویش این است که هر چند وقت یک بار همه بچه هایی که مادر و پدرهایشان اینجا هستند بیایند و سری بزنند و دل شان را شاد کنند.

امروز قدر ندانید، فردا هم کسی قدر شما را نمی داند

بی بی حاج اسماعیل عجم اسماعیلی هم که 11 سال است در این سرا زندگی می کند به خبرنگار نسل شاهوار می گوید: یک دختر 25 ساله دارد که به تازگی او را عروس کرده و از کمک هایی که در طول روز برای گذراندن وقت به هم اتاقی ها و پرستارهایش می کند تعریف می کند.

بی بی می گوید: با اینکه اینجا همه مهربان هستند و احتراممان می گذارند ولی بچه ها بدانند که باید با محبت با پدر و مادرها رفتار کنند مخصوصا مادری که شب و روزش را پای فرزندش گذاشته و موهایش را در راه رشد و توانمندی او سپید کرده است.

شهربانو بیاری هم یک سال است که در سرای سالمندان زندگی می کند. در تمام جملاتش پسرش را دعا می کند که همیشه به فکر اوست و به دیدارش می آید و به او خدمت می کند.

او می گوید: سه دختر و یک پسر دارد که بعد از هشت سال مریضی که در خانه خودش از او نگهداری می کردند الان در اینجا زندگی می کند.

این مادر خطاب به همه فرزندان گفت: اگر امروز قدر پدر و مادرهایتان را ندانید این دنیای دار مکافات، کار را به جایی می رساند که فردا فرزندان شما هم قدر تلاش و زحمات و از خود گذشتگی های شما را نخواهند دانست.

این ها تنها بخشی از مادران این سرزمینند که گاهی، آرزوی دیدار فرزند بر دلهایشان سنگینی می کنند و قشری از زنان جامعه هستند که روزگاری نه چندان دور، عشق را زندگی کردند و گذشتند تا امروز دنیایی باشد برای آن ها که مانده اند، ایمن، آرام و پر صلابت. اگر قدر شناسیم، گاهی یادی کنیم از مادران سرزمینمان ایران.