به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تیتریک دامغان، در روزگار قدیم در روزگاری که مردم متعبدتر از این روزگار بودند و اهل شریعت بودند ، مرد مومنی زندگی میکرد که در عین تقید مذهبی از فهم شریعت کم بهره بود و فقط طوطی وار بعضی ادعیه را تکرار میکرد ، یکی از این رسوم ادعیه طهارت و وضو بود که قبل از صلاتین انجام میداد یکبار در هنگام انجام اعمال مستحب قبل ازنماز ظهر به جماعت ، شخصی متوجه شد این مسلمان در هنگام استنشاق آب در بینی دعای طهارت را میخاند و بالعکس و ابیات بالا را به آن ساده دل متذکر شد ..... حال روزگار ماست که ظاهرا سوراخ دعا را گم کرده ایم!!!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تیتریک دامغان,
نوشتار را میخواهم با گوشه ای از سخنان سعید لیلاز شروع کنم:
" کشور حالا حالا ها گرفتار این شکاف طبقاتی خواهد بود... در سال 1394 مصرف سرانه لبنیات در ایران به نصف میزان سال 84 کاهش یافت. قدرت خرید طبقه کارگر در پایان سال 1392 به 40 درصد کمتر از قدرت خرید همین طبقه در سال 1389 نزول کرد. البته در دولت روحانی قدرت خرید طبقه کارگر 15 درصد به نسبت قبل افزایش یافته است اما فکر نمی کنم در 5 سال آینده و تا پایان این قرن حتی بشود قدرت خرید آنها را به سطح سال 1389 رساند.
,
او افزود: قدرت خرید کارمندها هم در پایان سال 1392 به اواخر دهه 1370 بازگشته است و با توجه به این کاهش قدرت خرید مردم ، هیچ عجیب نیست که تولید محصولاتی چون خودرو، لبنیات، مسکن و... پایین آمده است . با کاهش قدرت خرید، تقاضا در بازار کاهش یافته است و دوران رکود کنونی فرقی که با رکودهای گذشته دارد این است که هم اکنون شاهد نخستین دوره رکود ناشی از پایین آمدن قدرت خرید مردم (تقاضا) در تاریخ ایران هستیم. "
,کلمات تورم، رکود ،خطر جنگ و بیکاری جوانان لغاتی جدید در ذهن ما نیست و با آن ها زندگی کرده ایم ولیکن چگونگی برخورد با این معضلات مهم است ، مهمترین مشکل امروز ایران و علی الخصوص دامغان بیکاری و همچنین کاهش قدرت خرید اکثریت مردم است ،حال باید دید ما در جهت حل مشکلات قدم برمیداریم یا احتمالا ما هم مصداق شعر مولانا هستیم!
,شاید بتوان علاوه بر بیکاری آشکار و کاهش قدرت خرید ،مشکل جدیدی را رونمایی کرد که باید نام آن را بیکاری پنهان در صنوف خدمات و فروش نامید بگذارید مثالی بزنم ، همین چند ماه پیش در کوران انتخابات مجلس در دامغان یکی از کاندیداها سخن جالبی گفت : به جوانی بیکار جواز کسب میدهیم و او تنها سرمایه اش که گاها از طریق وام میباشد را در مغازه ای اجاره ای میریزد و با توجه به رکود شدید و همچنین تعداد بسیار زیاد مغازه به نسبت جمعیت در شهرستان دامغان از فردی بیکار به بیکاری مقروض با سرمایه ای از کف رفته و بنجل تبدیل میشود و فرد نه تنها اوضاعش بهتر نمیشود بلکه از چاله به چاه میفتد.
,مسئول این وضع کیست ؟؟؟ خیلی ها و سازمان هایی که بدون توجه به شرایط اقتصادی مجوز ساخت میدهند ، بد نبود اگر قبل از دادن مجوز ساخت مکان های تجاری خصوصا چهار پاساژ جدید کمی نگاهی به آمار کاهش جمعیت جوانان شهر ، وضعیت رکود و سرانه ی تجاری بشود ، امروزه شهر تبدیل به پاساژی بزرگ شده است آنهم نه به صورت متوازن در کل شهر بلکه به صورت متمرکز.
,شاید اگر به خودمان زحمت نشستن پای حرف کاسبان قدیمی شهر را بدهیم متوجه میشویم که افزایش سرانه تجاری بدون ظرفیت سنجی ضربه ی سنگینی به گردش مالی کسبه زده است و گاها باعث تعطیلی کارشان شده است ! چه فایده ای در تعداد زیاد مغازه و گردش مالی پایین وجود دارد ؟ شاید تنها فایده اش دادن آمار افراد شاغل باشد ولی در ذاتش بیکاری پنهان وجود دارد ، گاها آمار بر روی کاغذ حقیقت را نشان نمیدهد.
,همچنین یکی ازدلایل به گل نشستن تجارت در دامغان رواج سفته بازی با مغازه ها در دامغان می باشد که ماهیتش عوض شده و به جای محلی برای کسب و تجارت تبدیل به سوداگری به امید تورم و کسب درآمد با کمترین زحمت شده است که البته در چندسال اخیر به دلیل سیاست های انقباضی مالی دولت سود سوداگران کاهش یافته است.
,مطمئنا همانطور که افزایش بدون برنامه جمعیت امروز بلای جان دهه شصتی ها شده است و نتایج آن مشخص است افزایش بدون برنامه مراکز تجاری باعث اخلال در بازار شده و با ادامه این وضع شرایط بدتر هم خواهد شد اگر احدی از مسئولین مربوطه این مقاله را می خواند لطفا پاسخی در باب این موضوع بدهد، یادمان باشد یکی از ویژگیهای مردم سالاری دینی پاسخگویی مسولین به ولی نعمتانشان یعنی مردم میباشد .
,به قلم محمود رضا هروی
,
انتهای پیام /
]
ارسال دیدگاه