از برداشت سنتی پسته تا بازار به روایت تصویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تیتریک دامغان ؛ شهرستان دامغان با قدمت بیش از 700 سال در تولید پسته، به لحاظ شرایط مناسب اقلیمی رشد محصول پسته، یکی از بهترین و مرغوب ترین پسته را به لحاظ وجود ترکیبات ضروری و ارزشمند در واریته های مختلف دارا می باشد.

افت منابع زیرزمینی و توجه سرمایه گذاران به این محصول در آینده ای نزدیک، زمینهای زراعی جای خود را به باغات پسته خواهند داد و تولید حداکثری این محصول نیاز به پیش بینی شرایط مطلوب کاشت، داشت، برداشت، فرآوری، بسته بندی و تولید محصولات جانبی را در درجه اهمیت بالایی قرار خواهد داد. یکی از راههای موثر در جلوگیری از تبدیل شدن پسته به کالای لوکس و افزایش مصرف عمومی با عنایت به تورمهای جهانی ، فرآوری مناسب پسته وتولید محصولات جنبی از آن خواهد بود.

اما شهریور ماه که می شود شهرستان دامغان رنگ و بویی دیگر به خود می گیرد. رنگ شیرین و تازه پسته که آماده چیده شدن است و حاصل دست رنج و زحمات یک ساله کشاورزان به بار می نشیند .

ما هم به سراغ یکی از این کشاورزان جوان شهر رفتیم.

عباس آقا جوان سی ساله روستای امام آباد شهرستان دامغان است . کار در یک پمپ بنزین شغل اصلی اوست اما بیشتر وقتش را در زمین کشاورزی اش در روستا می گذراند .

سه برادر دارد که هر کدام داری قطعه زمینی هستند که پدر آن را تقسیم کرده تا بر روی آن کار کنند . با او هماهنگ کردم و مهمان زمین کشاورزی اش شدم.

وقتی رسیدم به امام آباد مشغول چیدن پسته بود . واقعا دستمریزاد داشت ، واقعا چیدن پسته کار سختی است .

پسته عباسعلی و معمولی را از درختان جدا می کنند و به قول کشاورزا پرچین می کنند.

حقیقتا از کلمن آب در این گرما نمی شود جدا شد حال اگر از اذان صبح تا غروب آفتاب هم کار کنی که دیگر بماند!

بعدن چیدن همه جمع می شوند و برگ و شاخه ها را جدا می کنند و در کارتن های به اصطلاح موزی میریزند و به روستا انتقال می دهند.

در روستا همانند یک تعاونی و یا مرکز همه پسته ها جمع می شود و از کشاورز خریداری می شود.

پسته در کارتن های هفت کیلویی شیک و مارک دار بسته بندی می شود . همه بار روستا باید تا ساعت دو عصر در محل باشد که تا ساعت چعار بسته بندی شود.

حال نوبت خروج این کالای قیمتی و زینتی از روستا است. محصول توسط خودروها به اصفهان و تهران بارگیری می شود زیرا حتما باید تا 11 شب در میادین این شهر ها باشد .

حاصل دست رنج دامغانی ها به همه و جای جای کشور رفته و یا حتی صادر می شود .

این چرخه دوباره فردا و تا نیمه های ماه مهر با انواع مختلف محصول ادامه دارد.

اگر در حال میل کردن این محصول و خواندن این متن هستید همانند کشاورزان خدای متعال را شکر کنید.

انتهای پیام /