عرفه،روز بهار فرصت‏‌ها و هنگام رویش گلستان رحمت است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از”رودبار ما“، در تقویم سالانه روز نهم ذی‌الحجه یعنی یک روز مانده به عید سعید قربان به نام روز عرفه نامگذاری شده است.

عرفه،روز نیایش و مناجات با خالق هستی؛چرا که در این روز،درهای رحمت الهی بر روی همه بندگان به ویژه گنهکاران گشوده می شود و همه در این روز،چشم امید خود را به خدای خود دوخته اند و از دنیا بریده و به خدا نزدیک می شوند،روزى است که حق تعالى بندگان خویش را به عبادت و اطاعت ‏خود دعوت کرده، سفره جود و احسان خود را براى آنها گسترده است.

شیطان در این روز، از همه اوقات خوارتر و حقیرتر و خشمناک ‏تر است.روزی که خالق بی همتا سفره ی جود و احسان خود را برای بندگانش بار دیگر می گستراند و آنان را به عبادت و اطاعت فرامی خواند، تا آنها با بازگشت به فطرت و ذات پاکشان، شیطان نفس را از خود برانند.

«عرفه»، روز شناخت خود و معرفت است، روز جاودانگی و ابدیت، روز عشق و فرزانگی؛ روزی که غبار عصیان و افسار گسیختگی، از قلب‏ها زدوده می‏‌شود؛ روزی که هنگامه حضور و شوق «توبه»، روزی که ملائک در عرفات، سبد سبد گلواژه‌‏های رحمت الهی و طبق طبق شیرینی اجابت در دست، می‏‌رسند.

«روز عرفه»، روز عشق است و مهربانی؛ روز بهار فرصت‏‌ها و هنگام رویش گلستان «رحمت» است. «عرفه» نگین انگشتری ذی‌ال‏حجه است، نغمه زیبای شکفتن در باغ صفا و مروه، شعر مشعر دل، صفای «صفا دلان»، مروت «مروه پویان» و زمزمه «زمزم نوشان» است.

«عرفه»، روز اشک است و ناله، روز حسین(ع) است و حسینی شدن؛ «عرفه»، روز دعاست و دعا، قرارگاه اجابت در درگاه رحمت پروردگار حسین(ع).

در نهم ذی الحجه زائران خانه ی دوست به دور از هر آلایشی و با هر نژاد و ملیتی که هستند، برای ادای بندگی خالصانه خود، گام درصحرای سوزان عرفات می گذارند و در این مکان که مملو از سپیدی، یکرنگی و خلوص است، توقف می کنند. توقفی که آغاز حرکت برای خودشناسی و خداشناسی است.

حجاج در این مکان مقدس و روحانی با نجواهای عارفانه و توبه های عاجزانه به پیشگاه الهی، زنگارهای گناه و آلودگی را از قلب خود می زدایند و پس از اعتراف به گناهانشان از درگاه خدای متعال طلب عفو و آمرزش می کنند،این روز تنها به حاجیان اختصاص ندارد، بلکه تمام بندگان در سراسر دنیا دست به دعا بر می دارند و از پروردگار خود تقاضای بخشش می کنند.

در بهار فرصت عمر، روزها و شب‏‌هایی است به زیبایی «لیله‌القدر»؛ بهتر از هزار روز و هزار شب، روزها و شب‏‌هایی که جاودانه‌‏اند و پلکان جاودانگی‌‏اند؛ پرشور و پرنور و پرفیض و پربرکت. چشمه‏ نور و صفا از بستر وجود آن می‏‌جوشد. روزها و شب‏‌هایی که می‏‌توان با خواندن نغمه‏ ی «معرفت»، شهد «عبودیت» را چشید، و «عرفه» از آن روزهاست. روزی که اکسیر لطف الهی، دل‏‌های زنگار گرفته از گرد و غبار عصیان و غفلت را، زندگی می‏‌بخشد.

در روز عرفه افرادی که نتوانستند از فضیلت شبهای قدر استفاده نمایند،می توانند در این روز از رحمت واسعه الهی برخوردار شوند.

پروردگارا!دست‏‌های پر از نیازمان را بر آستان مهربانی‌‏ات می‌‏گشاییم و با سر انگشتان پر از التماس‌مان تنها بر درگاه تو می‌‏آویزیم.

انتهای پیام/