در حاشیه ماندن هنر/ موفق به دیدار مسئولان نمی شوم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل آسوبان، یاسر زالپور از خوشنویسان استان لرستان و شهرستان کوهدشت؛ دارای مدرک فوق ممتاز از انجمن خوشنویسان ایران و کاتب قرآن کریم به خط شکسته بوده که برای دومین بار در ایران انجام گرفته است.

این خوشنویس، کتابت قرآن را از یازده آذرماه ۹۳ آغاز و یکم آذرماه ۹۴  آن را به اتمام رسانده است. برای کتابت این نسخه خطی از قرآن کریم که در ۳۰۰ برگ و هر صفحه به اندازه ۵۰ در ۳۵ کتابت شده، 90 میلیون تومان برای تذهیب و طلاکاری در نظر گرفته شده، اما به علت عدم مساعدت، طلاکاری و تذهیب آن نیمه تمام مانده است.

وی می گوید: یک سال پیش اقدام به خلق اثری شایان شهر و مردمم کردم. ضمن ادای دین به کتاب خدا بر آن شدم که آن را با آب طلا مزین کنم.

این خوشنویس با بیان اینکه هدف این بود که در جهت اعتلای فرهنگ عمومی یک نماد خطی فاخر در کوهدشت به نمایش گذارده شود؛ ولو در ابتدای این مسیر، در باغ سبز مساعدت خیرین و مسئولین عزیز نشان داده شده، اما جز شمار بسیار محدودی کسی همکاری نکرد.

وی خاطرنشان کرد: این در حالی ست که خالق این اثر فاخر حتی موفق به دیدار عزیزان مسئول نمی شود.

این کاتب قرآن با تأکید بر اینکه بی توجهی به اهل هنر، آفت و بلای خانمان سوزی ست که هنر آموزان را نیز از ورود به عرصه فرهنگ و هنر باز می دارد؛ اظهار کرد: هیچ شکی نیست که این اثر فاخر کاملا فنی ست و از نظر تمامی خوش نویسان کشور گذرانده شده، همین طور این اثر یک گنج معنوی بزرگ محسوب می شود که بایستی ارج نهاده شود.

زالپور خاطرنشان کرد: برای این اثر هنری که حول و حوش 90 میلیون تومان هزینه در بر داشته بیش از یک سال بی وقفه و روزی پانزده ساعت وقت صرف شده است.

بنابریان گزارش، اهمیت هنر و هنرمند در هر جامعه بر هیچ کس پوشیده نیست، فرهنگ و هنر در هر کشوری رابطه نزدیکی با شناخت و حفظ هویت ملی آن کشور دارد؛ لذا می توان گفت انسان بدون فرهنگ و هنر بی معنا و جامعه نیز بدون هنرمند معنایی ندارد.

بسیاری از هنرمندان معتقد هستند کسی که پابه عرصه هنر نهاده باشد، دیگر نمی تواند از آن دور بماند؛ این مهم سبب شده است تا این قشر با وجود همه ی مرارت ها، ناملایمات وک استی ها، هنوز با علاقه و احساس خویش بر کالبد جامعه روح بدمند.

از این جهت امید است پرتو امیدی بر قلب این اثر بتابد. شایان توجه است که این اثر یک اثر فرهنگی محسوب می شود و نه شخصی، کاش فقط کمی منصف تر باشیم همین!

انتهای پیام/