گوشی‌های هوشمند و مصائب آن برای درس و مدرسه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خطب شکن، Android  به زبان ساده سیستم عاملی است برای گوشی‌های هوشمند که توسط بیش از ۳۰ کمپانی معروف پشتیبانی می‌شود. آندروید «اوپن سورس» است و توسعه‌دهندگان می‌توانند برنامه‌های مختلفی برای این سیستم عامل بنویسند. در واقع آندروید بستری را فراهم می‌کند تا برنامه‌نویسان بتوانند هرچه سریع‌تر و بهتر برنامه‌هایی بسازند که از تمام ویژگی‌های یک گوشی هوشمند استفاده کند. آندروید امکان استفاده از توابع داخلی گوشی موبایل همچون شماره‌گیری، فرستادن پیامک یا استفاده از دوربین گوشی را به برنامه‌نویسان می‌دهد تا بتوانند اپلیکیشن‌های قدرتمند و کاربردی برای کاربران بسازند.

گوشی تلفن همراه در خدمت والدین

آن روزها و سال‌های اولیه ورود و نفوذ موبایل به خانواده، دستگاه‌های تلفن همراه در مقایسه با انواع گوناگون فعلی‌شان، پیشرفت و جذابیت چندانی نداشتند. ولی همیشه و از همان ابتدای راه، حتی بدون پیشرفت و جذابیت، کمک حال خوبی برای پدر و مادرها به شمار می‌رفت. مثلا می‌شد بچه‌های شش تا دو سال را با پخش و تکرار هزارباره یکی از موسیقی‌های زنگ موبایل آرام و سرگرم کرد.

آن موقع بزرگ‌ترین نگرانی پدر و مادرها این بود که کودکشان به اشتباه شماره کسی را نگیرد و مثلا این اشتباه کودک منجر به افزایش پول قبض موبایل نشود. آرام آرام امکانات بیشتری به موبایل‌ها اضافه شد. بلوتوث و امکان رد‌وبدل کردن فیلم و عکس باز هم موجبات خوش‌خدمتی دستگاه‌های تلفن همراه را برای والدین فراهم کرد. مادر محترم می‌توانست به تعداد کافی فیلم و شعر و ترانه مورد علاقه کودکش را در دستگاهش داشته باشد تا بتواند در بزنگاه‌های سخت و بهانه‌گیری‌های کودکش به آن‌ها به چشم یک نجات‌دهنده نگاه کند. بعدها هم که شبکه‌های اجتماعی به میدان آمدند، کاربردهای گوشی‌ها بیشتر شد…

لوبیای سحر آمیز

ظاهرا هر چه امکانات دستگاه‌های تلفن همراه بیشتر می‌شود، میزان و قدرت نفوذ آن‌ها در خانواده و کودکان نیز افزایش می‌یابد. والدین برای آرام‌کردن کودکان خود به جای حرف‌زدن با آن‌ها و در آغوش گرفتن‌شان و توجه کردن به آن‌ها فورا موبایل را روشن کرده و دست کودک می‌دهند تا آرامش کنند. کودک بی‌گناهِ از همه‌جا بی‌خبر هم، از  این حد از انعطاف پدر و مادرش استقبال می‌کند و ترجیح می‌دهد اسباب‌بازی‌های ساکت و غیرجذاب خودش را کنار بگذارد و با اسباب‌بازی جذاب پدر و مادرش مشغول باشد.

اما مشکل این جاست که الان دیگر کودک ما به دیدن چند عکس و پخش موسیقی قانع نمی‌شود. چیزهای بیشتری می‌خواهد. کودک چهار- پنج ساله ما به شکلی قابل قبول و باور نکردنی می‌داند چگونه باید با موبایل‌هایی با سیستم عامل اندروید ارتباط برقرار کند. می‌داند چگونه و به شکل و کیفیتی به شبکه‌های اجتماعی سر بزند، بازی‌ها را دانلود کند و آن‌ها را امتحان کند و وقتی خسته شد، آن را از موبایل حذف کند. در یک کلام کودک ما در استفاده از موبایل‌های هوشمند تسلط خوبی دارد. ناگفته نماند که پدر و مادرها از این اتفاقِ تسلط کامل کودکان بر استفاده از موبایل‌های هوشمند افتخار می‌کنند و آن را نشانه نبوغ کودک خود می‌دانند.

از میان این همه راه

نمی‌خواهیم این جا از مضرات و آسیب‌های تلفن‌های همراه برای کودکان بگوییم. بلکه می‌خواهیم بدانید کودکی که توانسته در مدت زمان کوتاهی از عمرش به استفاده از این سیستم‌های هوشمند تلفن‌های همراه مسلط شود آیا می‌تواند سیستم کُند و آرام مدرسه و تدریس قطره‌چکانی در طول نه ماه تحصیلی را تحمل کند؟ آیا استفاده مداوم از این سیستم‌های هوشمند امکان ندارد مانع رشد خلاقیت در کودک ما باشد؟

کودکی که سرعت و قدرت رسانه‌ای مثل تلفن همراه و سیستم‌های هوشمند اندروید را تجربه می‌کند، تحمل سکون و تحصیل آرام، برایش سخت و سیستم مدرسه برایش غیرجذاب می‌شود. انگیزه‌های تحصیلی‌اش کم‌رنگ می‌شود. به خانه می‌آید که سراغ موبایل بزرگ‌ترهایش برود، اگر خودش موبایل نداشته باشد!

این جاست که ما ناخواسته کودک‌مان را در چند راهی زندگی قرار می‌دهیم و او نمی‌داند از کدام راه برود. راهی که برایش جذاب است یا راهی که باید برود و وظیفه تعریف شده اوست؟

انتخاب با شماست

طبیعی است که ما قصد نداریم به شما بگوییم کودک‌تان را از گوشی‌های هوشمند و استفاده از آن دور نگه دارید؛ اصلا چنین چیزی امکان‌پذیر نیست. ولی می‌شود روی استفاده بچه‌ها و کیفیت استفاده از موبایل و تبلت‌های هوشمند برای آن‌ها نظارت دقیق و هدفمند و آگاهانه داشت.

در اولین قدم سعی کنید کودکان تا می‌توانند و تا جایی که امکان دارد، دیرتر با موبایل آشنا شوند. شما می‌توانید برای کودکتان قانون بگذارید که فقط در ساعات مشخص شده از طرف شما حق استفاده از وسایل مذکور را دارد.

می‌توانید به او بگویید برای گشتن بین برنامه‌های اندروید از شما کمک بگیرد و شما در کنارش باشید. استفاده از این گونه وسایل را جایزه‌ای برای کارهای خوب کودک قرار ندهید. یادتان باشد که استفاده زیاد و مداوم از این برنامه‌ها کودک را به درونش هل می‌دهد و از اجتماعی‌شدن او به شدت جلوگیری می‌کند.

در هر صورت این شما هستید که در نقش پدر و مادر می‌توانید آسیب‌های ناشی از استفاده سیستم‌عامل‌های هوشمند را برای کودکانتان به حداقل ممکن برسانید.

ثنا فاطمی،کارشناس علوم تربیتی

انتهای پیام/