توانایی بازی در نقش الفت را در سجاده نماز پیدا کردم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان خبر؛ مریلا زارعی بازیگر فیلم «شیار 143» در نشست تجارب بازیگری در فیلم «شیار143» عنوان کرد: این فیلم توانست به قلب مخاطبان در ایران نفوذ کند و فیلمی فراتر از فیلم‌های معمول سینمای ایران است که صرفاً مشکلات اجتماعی را بیان می‌کنند. اگرچه این فیلم‌ها هم قابل احترام هستند و مخاطبان خاص خود را دارند، اما «شیار 143» به دلیل این که قصه مادری را روایت می‌کند که طی جنگ تحمیلی از نقطه انتظار به یقین امید و ایمان می‌رساند و درست در جایی که رادیو را از کمر باز می‌کند و همان زمان پیکر فرزندش را به عنوان عزیزترین مرد زندگی‌اش در آغوش می‌کشد.

وی افزود: سرمایه و دارایی الفت، در «شیار 143»دم دست نبود که به راحتی آن را به دست آورم بنابراین من بیش از آن که با مادران شهدا صحبت کنم، ذهن و روح و روان خود را بیدار کردم زیرا حوزه دفاع مقدس را حوزه‌ای شهودی می‌دانم و ایمان داشتم برای بازی این نقش باید از تجربه 18 سال بازیگری‌ام استفاده کنم از این رو طبق عادت همیشگی‌ام برای بازی در هر نقشی یک موسیقی در ذهنم نقش گرفت اما هر آنچه موسیقی در ذهنم داشتم، مرور کردم و دیدم به الفت نمی‌خورد من الفت را در سجاده نماز پیدا کردم به نظرم حق مطلب درباره فیلم «شیار 143» ادا نشده است و تحلیل فنی و تکنیکی درباره این اثر چندان خیلی درست نیست.

زارعی ادامه داد: نقش الفت را از عمق وجودش بازی کردم و مستندی درباره یک شهید دیدم که بعد از 15 سال پیکر او را در حالی که سالم بود، به خانواده‌اش باز می‌گرداند. خانواده‌اش می‌گفتند او در مجالس عزاداری امام حسین (ع) اشک می‌ریخت و آن را به صورتش می‌زد من این احوال را باور دارم و نقش الفت حاصل این باور من است. متاسفانه از این جنس اتفاقات پیرامون ما زیاد می‌افتد؛ اما در سینما به تصویر کشیده نمی‌شود. یکی از سینماگران می‌گفت باعث تاسف است که زیباترین وضوی سینما را آنتونی کوئین در عمر مختار گرفته است. در حالی که ما در جامعه‌ای شیعی زندگی می‌کنیم.

این بازیگر سینما و تلویزیون اظهار داشت:سینمای ارزشی فراتراز آن چیزی است که بخواهیم درباره آن تحلیل فنی کنیم و کارگردان ها معمولا به بازیگران محبت دارند و نظر آن ها را می پذیرند. اما به دلیل این که ایشان نویسنده فیلمنامه هم بودند باید انرژی بیشتری برای مجاب کردنشان می گذاشتم. نظر من این بود الفتی که می خواهد فردا با التهاب نشانی از فرزندش بیابد، شب قبل به خواب نمی رود و از خانم کارگردان خواستم تا صحنه را عوض کند. بنابراین صحنه به این که الفت با لباس خاکی در حیاط می نشیند و ستاره ها را تا صبح در حیاط می شمرد تغییر کرد.

وی گفت:  نظر من روح دمیده شده در «شیار 143» به حرمت خون شهداست. ما هزاران مادر شهید داریم که با یک زنگ تلفن به شوق می آیند. این نقش برایم شوخی بردار نبود و هر آنچه در چنته داشتم به کار گرفتم. حال من باید مثل حال الفت می بود. برای بازی این نقش من هم انتظار کشیدم و با الفت پیر شدم. من این نقش را با زبان روضه در دمای 50 درجه بازی کردم و اساسا روضه برایم معنای دیگری یافت. آبروی این نقش برایم بسیار مهم بود. بعد از آن هم مورد لطف مردم و منتقدان قرار گرفتم.

زارعی یادآور شد: یک فیلم زمانی تاثیرگذار است که بازیگر از عمق جانش برای بازی در آن مایه گذاشته باشد. ما در زندگی به عنوان مخاطب هر اثر هنری صحنه هایی را در ذهنمان ثبت می کنیم اما برخی سکانس های فیلم ها ممکن است تفکر یک فرد را تغییر دهد. من هم فیلم های زیادی دیدم و کتاب های زیادی خواندم و همه را در ناخودآگاهم ثبت کردم و من از خداوند برای ورود به «شیار 143» خواستم تا توانی بدهد که چیزی را به نقش اضافه کنم.توفیقی بدهد تا دوست و دشمن به الفت سلام نظامی بدهند. 

بازیگر فیلم شیار143 تصریح کرد:بازیگری حیطه مقدسی است و اعتراف می کنم اگر همین حالا بخواهم «شیار 143» به همان شکل بازی کنم، نمی توانم. زیرا عنصر خلاقه یک بار بر بازیگر وارد می شود و قابل تقلید و تکرار نیست. در دو سه سال اخیر دیدم که درباره شیار 143 از منظر تحلیلی بسیار صحبت می شود. خدواند خانم آبیار را بسیار دوست داشته که چنین قلم و تاثیری به فیلم شان عنایت کرده است. انشالله که خداوند باز هم دوستشان داشته باشد و فیلم های تاثیرگذار دیگری بسازند و به من هم توفیق بدهد الفت را بار دیگر در سینما تکرار کنم.