به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمد پنجعلی پیشکسوت تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه پرسپولیس، جز آن دسته از چهره‌های ورزشی است که در زمان هشت سال دفاع مقدس حضور در جبهه را تجربه کرده است. حضوری که با تلخی ها و البته گاه نیز با شیرینی های خاص خود همراه بوده است .روزهایی که مدافع سابق پرسپولیس و تیم ملی فوتبال ایران،همواره از آن به عنوان روزهای مهم و تاثیرگذار زندگی اش یاد می کند: هر چند که حضورم در جبهه های جنگ بیشتر سمبلیک بود اما هرگز آن روزها را فراموش نمی کنم. روزهایی که درسهای زیادی به من داد و از مهم ترین روزهایی است که در زندگی‌ام سپری کرده‌ام.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,مداف اسبق پرسپولیس با اشاره به اینکه هفته دفاع مقدس یاداور روزهای جنگ است ادامه داد: چند بار در زمان جنگ به جبهه رفتم و فکر می کنم روی هم یک سال می شد. نخستین بار در سال 1362 بود که راهی قوچ سلطان شدیم. البته به شلمچه و خرمشهر نیز رفته ام. بازی های فوتبال که تعطیل یا دچار وقفه می شد، از فرصت استفاده کرده و به جبهه می رفتم.کار با ادوات جنگی را زیادی بلد نبودم، اما هدفم بیشتر روحیه دادن به رزمندگان بود و اینکه به آنها بگویم ورزشکاران نیز در کنار آنها برای دفاع از سرزمینشان تلاش می کنند. البته آر پی جی به دست گرفتم و پشت ضد هوایی نیز نشستم. در کنار من ورزشکاران بزرگی چون شهید مهدی رضایی مجد و خیلی های دیگر حضور داشتند. بنده هم به نوبه خودم چند بار در جبهه های جنگ حضور داشتم و گاهی اوقات سه ماه، گاهی یک ماه در آنجا حضور داشتم.
,پنجعلی افزود : آن زمان همه یک دل بودیم. حسرت کسانی را می خورم که در کنارشان در جبهه بودم، ولی شهید شدند و ما را تنها گذاشتند. آنها بهترین بچه های این مرز و بوم بودند. آنها خیلی چیزها را بدست آوردند که ما خیلی باید دنبالشان بدویم. وقتی می دیدم بعضی از رزمنده ها زن، بچه و کار و تحصیل خود را رها کردند و به جبهه آمدند از خودم شرمنده می شدم و دوست داشتم هر کمکی که از دستم بر می آید برای این مرز و بوم انجام دهم.
,بازیکن اسبق تیم ملی فوتبال ایران اظهار داشت: جنگ با خاطرات تلخ و شیرین زیادی همراه بود. خاطرات تلخی از آن دوران دارم. چند نفر از دوستانم مقابل چشمانم شهید شدند. هضم آن کار آسانی نبود. یادم هست که توپ دشمن سر یکی از آنها جلوی خود من از سرش جدا کرد. وحشتناک بود. وحشتناک تر از چیزی که تصور می کنیم. اما رزمنده ها با وجود آنکه هرروز شاهد این صحنه های دلخراش بودند، برای دفاع از خاک مقدس کشور و هدفی که داشتند ایستادگی می کردند و خم به ابرو نمی آوردند. آنها نسلی طلایی و تکرار نشدنی هستند . البته حضور در جبهه همیشه همه با خاطرات تلخ همراه نبود،خصوصا برای امثال من که برای روحیه دادن به رزمنده ها می رفتیم. یادم می آید یک مرتبه قرار شد من برای سربازها غذا درست کنم . 4 شانه تخم مرغ به من دادند تا املت درست کنم. 2 ساعت و نیم تلاش کردم تا بالاخره غذایی به دست رزمنده ها رساندم.
,وی در پایان با تاکید براینکه هر چه داریم از برکت خون شهداست گفت : ان‌شاءالله که همه آن دوران را به یاد داشته باشند. ملت ایران سختی‌های زیادی در جنگ تحمیلی کشید و صدقه سر شهدا، جانبازان و ایثارگران یک ذره از خاک پاک کشورمان را به دشمن تجاوزگر ندادیم. کسانی که می خواستند در عرض یک هفته تا تهران بیایند؛ بعد از هشت سال مجبور به صلح شدند. برگزاری هفته دفاع مقدس کوچکترین کاری است که می توان برای شهدا و جانبازان انجام داد.البته هر زمان شرایط خاص خودش را دارد اما باید نگاه کنیم برای این جوانان چه کردیم و الان چه کاری از آنان می خواهیم که انجام دهند. متاسفانه جوانان ما مشکلات زیادی در باب ازدواج، کار و تحصیل دارند ولی با این وجود اگر خدای ناکرده مشکلی شبیه آن زمان برای ما به وجود بیاید با جان و دل برای دفاع از خاک و ناموس ایران قدم پیش می‌گذارند.
]
ارسال دیدگاه